Tuesday, January 23, 2018

560. The Story Of My Marriage - 59 - "Head Office Will Definitely Shoot Me…" Said Bala And I Said To Myself…"Well Why Ever Not….."

"මම හිතන්නෙ දැනට තියෙන තත්වෙ ගැන කල්පනා කරල බලනකොට මෙහෙම දෙයක් හරියට සංවිධානය කරගන්න පුලුවන් වුනොත් ඒක අපිට ලොකුම වාසියක් වෙනව..මොකද කියන්නෙ ඔයගොල්ල?" බාලා එසේ විමසූයේ කන් දක්වා ඇදීයන පරිදි කට පළල්කොට පුළුල් සිනහවක් පාමිනි.

චෙන්නයිහි සිටි බැංකු ශාඛාවේ කාර්ය මණ්ඩලයට අයත් සියළුදෙන තනතුරුවල කිසිදු උස් පහත් භේදයක් නොතකා අපගේ ප්‍රධාන ශ්‍රවණාගාරයෙහි පැවති මෙම හදිසි රැස්වීමට ආරාධනා ලැබ මෙහි පැමිණ සිටියෝය.

පසුගිය මාස කිහිපය තුල ඩොට් කොම් නොහොත් අන්තර්ජාල සමාගම් කොටස් මිල අනපේක්ෂිත ලෙස පහල වැටීම හේතුකොටගෙන තම ආයෝජන අහිමිකොටගත් අපේ ගණුදෙනුකරුවන්ගේ සිත් සනසාලීමේ එක් පියවරක් වශයෙන් කිසියම් විනෝදාත්මක ක්‍රියාකාරකම් කිහිපයකින්ද සමන්විත රාත්‍රි භෝජන සංග්‍රහයක් වැන්නක් පැවැත්විය යුතු යැයි මුම්බායි ප්‍රධාන කාර්යාලයෙහි මහජන සම්බන්ධතා අංශයෙන් යෝජනාවක් ඉදිරිපත්ව ඇත. මේ මූල්‍ය අර්බුදය හේතුකොටගෙන බැංකුවේ ලාභාංශයන්හි සිදුවූ පහතවැටීම ද නොතකා නිව්යෝක් හි ප්‍රධාන කාර්යාලය මේ වැඩපිළිවෙල අනුමත කොට ඇත. ඒ අනුව ඉන්දියාවේ සියළුම ශාඛාවන් උදෙසා පිරිවැය ලෙස වැයකලයුතු මුදලක්ද ප්‍රධාන කාර්යාලයෙන්ම නියම කොට ද ඇත.

බාලාගේ මූලිකත්වයෙන් දියත්කල ඩොට් කොම් ආයෝජන වැඩ පිළිවෙල කොපමණ ශෝචනීය ලෙස අසාර්ථක වූයේද යත් සත්‍යය වශයෙන්ම මෙවන් ගණුදෙනුකරුවන්ගේ සිත් සනහාලන වැඩසටහනක අවශ්‍යතාවය උදක්ම දැනුනේ චෙන්නයි ශාඛාවටය.

අප ප්‍රධාන ශ්‍රවණාගාරයේ මෙසේ රැස්ව සිටියේ අපගේ ගණුදෙනුකරුවන්ගේ සිත් සනහාලීමට සහ ඔවුන්ගේ චිත්ත ධෛර්යය නඟා සිටුවීමට වඩාත්ම සුදුසු වන්නේ කුමන අන්දමේ වැඩ සටහනක්ද යන්න පිළිබඳ සාකච්ඡා කොට නිගමනයකට එළඹීමටය.

"හරි එහෙමනම් කට්ටියගෙ අදහස් කියමු බලන්න…. මොන වගේ ඉවෙන්ට් එකක්ද අපේ කස්ටමර්ස්ලගෙ රුචි අරුචිකම් අනුව හොඳටම ගැලපෙන්නෙ?" බාලා යලිත් විමසුවේය.

"අපිට පුලුවන් මේ චෙන්නයිවල චිත්‍ර ශිල්පීන් කීපදෙනෙක්ට ආරාධනා කරල ඒ අයගෙ චිත්‍ර ප්‍රදර්ශණයක් වගෙ එකක් සංවිධානය කරන්න..ආටිස්ට්ලටත් ඒක හොඳ චාන්ස් එකක් එයාලගෙ චිත්‍ර කීපයක් හරි විකුණ ගන්න..." එසේ පැවසූයේ ආයතන අංශයේ විධායක තනතුරක් දරන්නෙකි. 

"ඒක හරියන එකක් නෑ. මොකද එ එහෙම බැලුවොත් එතනත් අපි හදන්නෙ කස්ටමර්ස්ලට මොනව හරි විකුණන්නනෙ. ඒක හරි නෑ.අපි බලන්න ඕන සම්පූර්ණයෙන්ම විනෝදස්වාදය විතරක් අරමුණු කරගත්තු මොකක් හරි එකක්.." එසේ චිත්‍ර ප්‍රදර්ශන යෝජනාවට එරෙහිව අදහස් දැක්වූයේ ගිණුම් අංශයේ  විධායක නිලධාරියෙකි.

"ඒකත් හරි තමයි බලාගෙන යනකොට....එහෙමනම් ෆැෂන් ෂෝ එකක් වගෙ දෙයක් ගැන හිතුවොත් කොහොමද?....මොකද ඒ ගැන කියන්නෙ?" එසේ විමසූයේද ප්‍රථමයෙන් චිත්‍ර ප්‍රදර්ශන යෝජනාව ඉදිරිපත්කල තැනැත්තාමය.

"ම්ම්ම්හ් මම හිතන්නෙ එහෙම එකක් හරියන එකක් නෑ....බොහොම දෙනෙක් අපේ කස්ටමර්ස්ල සාම්ප්‍රදායික දේවල් අගය කරන පරණ තාලෙ අය. ෆැෂන් ෂෝ එකක් වගේ දේකට මම හිතන්නෙ නෑ එයාල කොහොමවත් කැමති වෙයි කියල.."

සභාවේ බහුතරයක් ඒ අදහසට හිස සොළවමින් තම එකඟතාවය පලකල හෙයින් විලාසිතා දැක්මක් සංවිධානය කිරීමේ යෝජනාව උපන්ගෙයිම මියගියේය.

රැස්ව සිටියෝ විවිධ යෝජනා ඉදිරිපත් කරමින් ඉතා උනන්දුවෙන් සාකච්ඡාවට තව දායකත්වය ලබාදුන්නෝය. මෙසේ මිනිත්තු පහළොවක හෝ විස්සක පමණ කාලයක් ගතවන්නට ඇත. ජනප්‍රිය පැරණි දමිළ චිත්‍රපට උළෙලක් පැවැත්වීමේ සිට කුමන ක්ෂේත්‍රයක හෝ නමගිය තැනැත්තකු හෝ තැනැත්තියකට ආරාධනා කොට ඔහු හෝ ඇය සමඟ සුහද සාමීචියක යෙදීම සහ ඉන් අනතුරුව නමගිය සූපවේදියකු ගෙන්වා ඔහු ලවා එකේනෙකාගේ රුචිය පරිදි ක්ෂණිකව විවිධ රස බොජුන් පිළියෙල කරවා ගැනීමේ සූපවේද රාත්‍රියක් සංවිධානය කිරීම දක්වා අපගේ සාකච්ඡාව ඇදී ගියේය.

එහෙත් ඒ කිසිදු යෝජනාවකට සභාවේ බහුතර මනාපය හිමිනොවූයේ ඒ සෑම යෝජනාවකම වූ කුමන හෝ බරපතල අඩුපාඩුවක් කවුරුන් විසින් හෝ පෙන්වාදෙන ලද බැවිනි. මේ සාකච්ඡාව පැවැත්වෙන අතරතුර මම වදනකින් හෝ ඊට සහභාගීනොවී මුණිවත රැකීමි. චෙන්නයිවාසී අපේ ගණුදෙනුකාර භවතුන් කැමතිවනුයේ කුමන අන්දමේ සංස්කෘතික අංගයකටදැයි මට කිසිදු අවබෝධයක් නොවීය.

"අනේ මන්ද අප්ප මට තේරෙන්නෙ නෑ මෙහෙ මිනිස්සු මොනවට කැමති වෙයිද කියල...ඔන්න අපි හදිස්සියෙම නිවේදනය කලොත් මෙහෙම .... අසව්..අසව්..අසව්...ප්‍රීතිමත් නිවේදනයයි...අපේ ගණුදෙනුකාර භවතුන්ගේ සිටි බැංකුව කෙරෙහි ඇති අචල විශ්වාසය සහ භක්තිය පිළිබඳව අපේ පරම ස්තූතිය ප්‍රකාශ කරනුවස් අප බැංකුවේ පාලනාධිකාරිය විසින් ඔබ සැමගේ ගිණුම් වල වර්තමාන ශේෂයට සමාන මුදලක් ඔබගේ ගිණුම්වෙත බැර කීරිමට තීරණය කොට ඇත. ප්‍රීතියි! ප්‍රීතියි!! ප්‍රීතියි!!!...සියල්ලෝම මේ සන්තුෂ්ඨිදායක පණිවිඩය ඉත සිතින් පිළිගනිත්වා! .... දෙයියම්පල්ල ආන්න එහෙම කිව්වොත් නම් අපේ ගණුදෙණු කාරයො පස්වනක් ප්‍රීතියෙන පිනායාවි නොවැරදීම..හෙහ්..හෙහ්..මට හිතෙනව ඒ යෝජනාව මේ ගරු සභාවට ඉදිරිපත් කරන්ට මොකද බාලා එහෙම කියන්නෙ කියල බලන්ට හෙහ්..හෙහ්.." මම එසේ තොල් මතුරාගනිමින් තනිවම සිනා සෙමින් මගේ ලෝකයේ පසුවූයෙමි.

"අන්න අන්න අපේ මිස්ටර් ක්‍රිෂ් තනියම හිනාවෙනව..මම හිතන්නෙ ක්‍රිෂ්ගෙ තීක්ෂණ බුද්ධියට නොම්මර එකේ අයිඩියා එකක් ඇවිල්ල වෙන්න ඕන..ඔව්..මොකක්ද කියන්න බලන්න ක්‍රිෂ් ඔයාගෙ යෝජනාව?" බාලා මාදෙසට අත දිගුකරමින් පැවසූයේ එවිටය. 

"හහ්?...මොකක්ද?" මම නින්දෙන් පිබිදුනාක් මෙන් සභාව සිසාරා නෙත් යොමුකරමින් අසුනේ කෙලින්වී හිඳ ගතිමි. සභාවේ හුන් සියල්ලෝ මවෙත නෙත් යොමුකොටගත්වනම සිටින්නෝය.

"ඔව් ක්‍රිෂ් කියන්න මොකක්ද ඔයාගෙ යෝජනාව?" බාලා යලිත් විමසීය.

"ආ..ආ...මේ..මේ යෝජනාවක් නේද? සංගීත රාත්‍රියක් වගෙ එකක් ගැන මොකද කියන්නෙ?" මම මසිතට මුලින්ම නැඟුනු අදහස ක්ෂණිකවම යලි සමාලෝචනයකින් තොරව පවසා සිටියෙමි.

සභාව පුරා පැතිරගිය මුණුමුණුව මිනිත්තු කිහිපයක් පැවතිනි. එහෙත් කිසිදු විරෝධයක් එල්ල නොවූ බැවින් සියල්ලෝම සංගීත රාත්‍රියක් සංවිධානය කිරීමේ අදහසට අඩු වැඩි වශයෙන් එකඟවන සෙයක් පෙනෙන්නට තිබිණි. එහෙත් සංගීතය යනු ඉතා පුළුල් විෂයයකි. එබැවින් සංවිධානය කල යුත්තේ කුමන අන්දමේ සංගීත ප්‍රසංගයක්ද යන්න පිළිබඳව සභාවෙන් නානා විධ අදහස් සහ යෝජනා ඉදිරිපත් විය.

"කචේරි…. ..අපි කචේරි එකක් කරමු.." සභාවේ පසුපසින් එසේ හඬක් නැඟිනි. බොහෝ දෙනෙක් දෑත් ඔසවා ඊට එකඟත්වය පල කළහ.

"කචේරි? ඒ මොකද්ද ඒ?" මම මා අසලම පසුපස පෙළෙහි හිඳහුන් සරස්වතී දෙස හැරෙමින් විචාලෙමි.

පරිභෝගික සේවා අංශයේ ලිපිකාරිනියක ලෙස සේවය කල සරස්වතී වනාහී දැඩි සම්ප්‍රදායානුකූල යුවතියකි. වසරකට වරක් පමණ වචනයක් හෝ දෙකක් කතා කරන ඇය කිසි දිනෙක තම මුහුණෙහි හෝ අත්වල රෝම ඉවත් නොකලාය. (සරස්වතී මුහුණෙහි සහ අත්වල රෝම ඉවත් නොකිරීම පිළිබඳ කරුණ කිසිසේත්ම මේ කතාවට අදාල නොවන බව මම පිළිගනිමි මා දයාබර පාඨකය...එහෙත් එවැනි දසුනක් දිනපතා ඇස ගැටෙන විට ඒ පිළිබඳව කතා නොකොට සිටීමද බෙහෙවින් දුෂ්කරය.)

"කචේරි එකක් කියන්නෙ කර්ණාටක සංගීත ප්‍රසංගයක්.." මේ වසරට නියමිත වචන හය කථා කල සරස්වතී ලබන වසර තෙක් නිහඬ වූවාය. 

"මොකක්?......මොකක්?.....මේ...මේ...මේ කර්ණාටක සංගීත ප්‍රසංගයක්?..හෙහ්..හෙහ්..මම හිතුවෙ අපි මේ සංවිධානය කරන්ට යන්නෙ මොකක් හරි කට්ටියටම විනෝද වෙන්ට පුලුවන් දෙයක් කියල…" මම හාත්පස දෑස් යොමුකරමින් පැවසූයෙමි. 

"කර්ණාටක සංගීත ප්‍රසංගයක් කියන්නෙ හොඳට විනෝද වෙන්ට පුලුවන් එකක් තමයි.." තම අමනාපය හැඟවෙන සේ එසේ පැවසූයේ ආයතන අංශයේ සුපවයිසර් වරයකුවූ රවීය.

"ඔව්..ඔව්..මොනවට කියනවද ඒ හරිය....බළලෙක්ගෙ බෙල්ල මිරිකුවා වගෙ නැත්නම් සෙනඟ ඊස් මීස් නැතුව පිරිච්ච කෝච්චියක පොඩි එකෙක් යටි ගිරියෙං කෑගහනව වගෙ...හුහ්...විනෝදයක් කියන්නෙ මොකක්ද කියල දන්නෙ නැති අයට හොඳයි කර්ණාටක සංගීතය.." මම නිහඬව මටම කියාගතිමි.

"කාටද අපි ආරාධනා කරන්නෙ?" සභාවෙන් හඬක් නැඟිනි. 

මම අසුනින් නැඟිට බාලා වෙත පියමං කළෙමි. "මිස්ටර් බාලක්‍රිෂ්ණන්..අපිට ඕන අපේ කස්ටමර්ස්ලට විනෝදයක් ලබාදෙන්ට නේද? කර්ණාටක සංගීතය ඒ වගෙ දේකට බරසාර වැඩියි කියල හිතෙන්නෙ නැද්ද? අපිට බැරිද පොප් මියුසික් වගෙ මොකක් හරි කරන්ට? මම කිව්වෙ මේ අර කර්ණාටක සංගීතය තරම් සීරියස් නැති..."

"එහෙනම් ඒ. ආර්. රහ්මාන් තමයි හරියන්නෙ.......නැත්නම් ඉළයරාජා…" සභාවෙන් විවිධ අදහස් ඉදිරිපත් වන්නට විය.



ඒ.ආර්.රහ්මාන් තනුව නිර්මාණය කල ඉතා ජනප්‍රියත්වයට පත් හම්මා..හම්මා...ගීතය ඔබට ඉහත වීඩියෝවෙන් ශ්‍රවණය කළ හැක.


බාලා තම අසුනින් නැඟීසිට දෑත් ඔසවා සභාව නිශ්ශබ්ද කලේය. 

"කරුණාකරල නිශ්ශබ්දව මම කියන එක අහගන්න...අපිට රහ්මාන් ඉළයරාජා වගේ සුප්‍රසිද්ධ අය ගෙන්වන්න කොහොමවත් බෑ..හෙඩ් ඔෆිස් එකෙන් අපිට වෙන් කරල තියන මුදලින් ඒ වගෙ දෙයක් කරන්න බෑ..අනික රහ්මාන් ඉළයරාජා වගේ අය එනකොට අනිවාර්යයෙන් පත්තර ටී.වී. වලිනුත් ඔතනට එනව. කොහොමද ඒ ආපු පත්තර කාරයෙක් ඇහුවොත් ඇයි මේ වගෙ එකක් තියන්නෙ කියල.."

"එතකොට එතන ඉන්න ලක්ස ගාණක් නැතිවෙච්චි අපේ ගණුදෙණු කාරයෙක් ඒ විස්තරේ ලුණු ඇඹුල් ඇතුව ඒ මනුස්සයට කිව්වොත් කොහොමද ඒ අයගෙ සල්ලි කාබාසිනියා කරල දාල අපි මියුසිකල් ෂෝ තියනව කියල? හරිම සනීපයි නේ එහෙම උනොත්...ආය දෙකක් නෑ එහෙම දෙයක් උනොත් එහෙම මුම්බායි හෙඩ් ඔෆිස් එකෙන් පහුවදාම මට එන්ට කියල වෙඩි තියල දානව...ඒ හින්ද නිකං අහක යන නයි රෙද්ද අස්සෙ දාගන්න ඕන නෑනෙ.."

තවත් හෝරා දෙකකට ආසන්න කාලයක් තිස්සේ පැවති සාකච්ඡාවකින් අනතුරුව අපි මෙසේ තීරණය කළෙමු. ගණුදෙනුකරුවන් උදෙසා පවත්වන සංස්කෘතිකාංගය කර්ණාටක සංගීත රාත්‍රියක් විය යුතුය. එය පැවැත්වීමට සුදුසුම ස්ථානය වන්නේ චෙන්නයි නගරයෙන් මඳක් ඔබ්බට වන්නට පිහිටා තිබූ ඉහළ පැළැන්තියේ රෙසෝට් එකක්වූ Fisherman's Cove හිදීය.

සාමාන්‍ය මට්ටමක ජනප්‍රියත්වයෙන් යුතු ශිල්පීන්/ ශිල්පිනියන් අවම වශයෙන් තිදෙනෙක් සහ උපරිම වශයෙන් පස්දෙනෙකුට ආරාධනා කල යුතුය. ප්‍රධාන කාර්යාලයෙන් මේ සඳහා වෙන්කොට ඇති රුපියල් ලක්ෂ දෙකක් වූ ප්‍රතිපාදනයෙන් මේ සියළු කටයුතු ආවරණය කොට ගත යුතුය. 

"හරි එහෙනම් ඔන්න අපි හැමදේම තීරණය කරල ඉවරයි...දැන් තියෙන්නෙ හෙට ඉඳල මේ වැඩේ සාර්ථක කරගන්ට හැමෝම එකා වගේ මහන්සිවෙලා වැඩ කරන එක…"

බාලා සිනා පිරිමුවින් යුතුව දෑත් ඔසවා එසේ පවසා අපගේ රැස්වීම අවසාන කරන විට සවස පහේ කණිසමද පසුවී තිබුණි.

"මළ ජංජාලයයි..මෙහේ කචේරි පවත්තන එව්ව ගැන සාකච්චා කරකර ඉඳල හරියන්නෙ නෑ..අරෙහෙ යන්ට එපාය මාමණ්ඩියගෙ හිත දිනාගන්ට....දෙයියම්පල්ල මටත් පට්ටලවෙන වැඩ….." අත් ඔරලෝසුව දෙස බලා එසේ මුමුණමින් මම කඩිමුඩියේ නැඟී සිටියේ ස්වාමිනාදන් මහතා හමුවීම උදෙසා පිටත්වීමටය.

Friday, January 19, 2018

559. පුවක් එෂැණිං 38 - කූම්බියෝ, ජෙප්පෝ, බයියෝ, චීවර දාරියෝ , බබලත්තු සහ මත්පැං....

සිරා ජනාදිපතිතුමා යහ පාලනයේ කසය අතට ගෙන සිටී.
යූඇම්පී අලියා කෝණංගියා (Joker) ගේ පාට් එකට ඇඳ
තුස්නිම්බූතව බලා සිටී.
Daily Mirror Cartoon By Namal Amarasinghe

මේ දවස්වල සී ලංකාවේ දේසපාලන වේදිකාව එකම නාඩගමකි. ලංකාවේ දේසපාලනය කියන්නේ කොහොමත් නාඩගමක්ය කියන සනාතන සත්‍යයක්වන කාර්ණාව එක මොහොතකට
 පැත්තක තිබ්බා උනත් මේ දවස්වල වෙන්නේ අහවල් අටමගලක්ද කියල හිතාගන්න එකත් ටිකක් විතර අමාරුය.

පළාත්පාලන චන්දෙ කටළඟටම ඇවිල්ල හින්ද හැමෝම දන්න තරං කස්තිරං අල්ලන්නෙ කොහොම හරි ඒකෙං වැඩිම චන්ද ගානක් ගන්ටය. චන්ද සටන අලියා, අත සහ පොහොට්ටුව අතර තුංකොං සටනක් බවට පත්වෙලාය. ඒ අස්සේ සීනුවත් ෆුල් ඩම් දමා සටනට බැස ඇත්තේය. 

පේස්බුක් එකේනම් බයියෝ දමාගෙන නෙලන්නේ ජෙප්පන්ටය. ඒ එක්කම අනික් අතට ජෙප්පොත් උඩ පැන පැන ගහන්නේ බයියන්ටය. පාරම්පරික ස්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ස චන්ද ටික මෛත්‍රී සහ මහින්ද අතර බෙදිල ගියාම අනිවා අලියට පලවෙනි තැන ලැබෙන එක ෂුවර් කියලා කලිම්ම තීරණේ කොරලා හිටං දෙගොල්ල දෙවෙනි  තැනට මරාගන්නවාද නැත්නම් ජෙප්පන් කරන්නෙ අලින්ගේ කොන්ත්‍රාත් එකක්ද කියලා හරියටම කියන්ට බැරිය.

කොහොම හරි බයියොයි ජෙප්පොයි මරාගන්නා මරා ගැනිල්ල බලා ඉන්න එකත් මේ අපි වගේ අවසේස උදවියට මාරම ආතල් එකකි. ඔය දෙගොල්ලංටම අර රජ්ජුරුවංගෙ බෙල්ලෙ වහපු මැස්සා එලවන්ට කඩුවෙං කෙලලා ඇරපු වඳුරගෙං පැවත එන ජාතියෙ මරිමෝඩ අනුගාමිකයින් මදි නොකියන්ටම ඉන්නවාය.

මේ පේස්බුක් එකේ බයියංගෙ සහ ජෙප්පංගෙ විසූක දස්සන දකිනකොට මට මතක් වෙන්නෙම අර චාර්ලිස් ඩාවින්චි තුමාය. හරියටම කිව්වොත් එතුමාගෙ පරිනාම වාද තියරියය. ඒ තියරියෙන් කියවෙන්නෙ මනුස්සයා පැවතගෙන එන්නේ වඳුරාගෙන්ය කියලාය. ඒත් මගේ උන්ඩුකපුච්චේට කම්පනා වෙන විදිහට ඩාවින්චිගේ තියරිය හරියටම හරි නැත. මෙන්න මෙහෙම සංසෝදනය විය යුතුය. 

ඒකට අපිට මෙහෙම නමක් දිය හැකිය. ඩාවින්චිගේ පරිනාමවාද තියරිය (අතිගරු රවීතුමාගේ සංසෝදනය) කියාය. 

ඒ සංසෝදිත තියරිය නම් මෙහෙමය. "මනුස්සයා පැවත එන්නේ වඳුරාගෙන් විය හැක. එහෙත් ජෙප්පං බයියං සහ කූඹි ගුලේ කූඹිං පැවත එන්නේ මැස්සා එලවන්ට හිතාගෙන තමංගේ සුවාමියා වන රජ්ජුරුවංට කඩුවෙන් කෙටූ වඳුරාගෙංය."

ජෙප්පං සහ බයියං නම් හරිය. ඒත් එක පාරටම ඕල් ඔප් අ සඩ්න් කොහෙන්ද බොලේ මේ කූඹි ගුලේ කූඹිං මෙතනට ආවෙ කියල ඔබ තමුන්නාංසේලාට විචිකිච්චාවක් ඇතිවී ඇතුවාට සැකයක් නැත. ඒකට ක්ලැරිපිකේසං එක මෙහෙමය. කූඹි ගුලේ කූඹිංගේ හැසිරීමද මැස්සා එළවපු වඳුරු තෙමේගේ හැසිරීමට දෙවෙනි නැත. එවුං කරන්නේද කූඹියෝ උඩ දාන්ට පුල් ඩම් දමා ට්‍රයි කොට කූඹියෝ අපිට එපා කරවන එකය.

කූම්බි පෑංලාට අනුව මේ සකල ලෝක දාතුවේම මෙතෙක් කාලෙකට කූම්බියෝ වගේ කලාත්මක, සකල කලා වල්ලබ, සර්වාබරන විබූසිත, සුවප්න මෝචන, ආතල් ද බෙරේව් කලා කුර්තියක් බිහිවී නැත්තේමය. ඉස්සරහට බිහිවන්නේද නැත. ඒක එහෙමය! ඈවරයිය! දෑවරයිය!! තුං ඈවරයිය!!! ආය ඒ ගැන කතා කරන්ට එපාය!!! ඔය කතා මේ ඊයේ පෙරෙයිදා ඇටෙං පොත්තෙං එලියට ආපු උදවියට හොඳය. අපිට කියන්ට එන්ට එපාය. 

ජෙප්පෝ තමංගෙ පක්සේ නායක කාරකාදීං උඩ දමන්නෙත් එහෙමය. ජෙප්පංට අනුව උංගේ නායකයිං වනාහී ලබන ආත්මේ බුදුවන්නට නියමිත බෝදිසත්තයිංය. එවුංගේ මල පහ පවා චැනල් 5 විලවුන්සේ සුවඳ හමයි. එවුං කරන කිසිම කිසි දෙයක් වැරදි නැත. වරදින්නෙත් නැත. එහෙමය. මෙහෙමය. ආය ඒ ගැන කතා දෙකක් නැත. 

ඇත්තම කියනවානං අද චන්දයක් දෙන්ට කියලා හරි හමං පක්සයක් තියෙන්නෙ ජෙප්පෝ විතරමය. ඒක ගැන ආයේ කතා දෙකක් නැත. 

නීලකාසයා පරණ තක්කඩි රැලත් වටකරගෙන පොහොට්ටුවකුත් පස්චාත් බාගයේ ගසාගෙන චන්දෙ ඉල්ලමින් රට වටේ යන්නේය. රනිලා බැඳුංකර මඩවලේ නහය දක්වා ගිලීගෙන එලොවටත් මෙලොවටත් නැති බහුබූත කියවමින් සිටින්නේය. එහෙම බලනකොට චන්දයක් දෙන්ට හරි හමං පක්සයක් කියා තියෙන්නේ ජෙප්පංම විතරය. ඒත් වැඩේ වෙලා තියෙන්නෙ ඒ  පක්සේ උඩදාන මෝඩ අනුගාමිකයිංගේ වැඩ නිසා ජෙප්පංට චන්දයක් දෙන්ටවත් හිතෙන්නේ නැතය.

අපේ සිරා ජනාදිපතිතුමා ගැනනං කතා කරලාම වැඩක් නැතය. එතුමාට සුදුසුම අර කරගෙන හිටපු පරන රස්සාවය. මංගල බියර් බද්ද අඩුකරපු ගමං අනික් අතට සිරා බියර් බද්ද ආයම වැඩි කලේය. එහෙම කලේ මහා සංග රට්නේ සිවුරු කරට ගෙන සත්තම දාපු හින්දාය. මේ පහුගිය සුමානේ මංගල ආයම වරක් බබලත්තුංට බාර් එකකට ගිහිල්ල අරක්කු, විස්කි, බැරැන්ඩි මිලදී ගන්ට තිබුනු තහනම ඉවත් කලේය. ඒකටත් තරයි නිකායික මහා සන්ගරට්නේ සිවුරු කරට ගත්තෝය. සිරා ජනාදිපතිතුමා කලේ හැරෙන තැපෑලෙං ඒ තහනම ඉවත් කරගැනීම තහනම් කල එකය. 

මේ සිවුරුකාරයින්ට සහ එවුං කියන ඕනම මෝඩ කතාවක් එහෙයි කියල පිලිගන්ට සැදී පැහැදී ඉන්න දේසපාලුවංට නොතේරෙන දේ නැත්තං නොතේරෙනව වගේ ඉන්නා දේ නම් මෙතන බබලත්තුන්ට මත්පැං මිලදී ගන්ට ඉඩ නොදීමෙන් වෙන්නේ කාන්තාවන්ට තම ලිංගය (Gender) නිසා පුරුසයින්ට වඩා පහත් මට්ටමිං සලකන එක බවය. Gender Discrimination කියන්නෙ අන්න ඒකය. ඒක අද ලොව පුරා පිළිගන්නේ බරපතල වැරැද්දක් හැටියටය. ඒත් අපේ රට කරවන වාහෙලාට සහ උංට උපදෙස් දෙන සිවුරු කාරයින්ට එව්වා ගැන වගේ වගක් නැත.

මේ රටේ දියුණුවට දේසපාලක පකිරින්තුවන්ගෙන් පස්සෙ මූලිකම බාදාවක් වෙලා තියෙන්නෙ මේ ලෝකෙ මල දානයක් නොදන්නා මේ ආගමික පූජකයින්ය. විසේසයින්ම චීවර දාරීන්ය. මෙවුං හිතාගෙන ඉන්නෙ කහ කඩේ කරට වැටුනත් එක්කම සියල්ල දත් මහා ඥාණයක් එකෙනෙහිම පහල වෙනවාය කියලාය. ඒ එක්කම ටයිටලෙත් සෙනයකිං වෙනස් වෙනවාය කියාය. 

ඕනම ගස් ගෙඩි කඩපු කම්බා හොරෙක් සිවුර දාගත්තු ගමං ඒ යක්සයා සෙනයකිං මහා සන්ගරට්නේ වෙනවාය. ඊට පස්සෙ රටේ ලෝකෙ අවසේස ගිහි උදවිය සියලු කටයුතු කල යුත්තේ අර සිවුර පෙරව ගත්තු තක්කඩියාගේ උපදෙස් අනුවය. ඒ වගේම නායක කාරකාදීන් රට පාලනය කල යුත්තේද එටුමාගේ උපදෙස් අනුවය. එහෙම නැත්තං බබී සමඟ බබීගේ අම්මාද සුංය.

දෙයියම්පල්ල "අනේ උන්නාන්සේලා...කරුණාකරලා ආන්ඩු කරන එක අපි කරගන්නම් ඔය කට්ටිය සාසනේ ගැන බලාගෙන බන බාවනාවක් කරගෙන මිනිස්සුන්ට හරි මඟ පෙන්නාගෙන ඉන්ටය"  කියල කෙලිම්ම කියන්ට පුලුවං හරි හමං එක නායකයෙක් කියන එකෙක් අපිට නැති එක ගැන දුක් වෙනවා ඇරෙන්නට වෙන කරන්ට දෙයක් නැත්තේය. 

මං එහෙම  කිව්වට නායකයො කියන උදවියටත් ආන්ඩු කරන එක ගැන මේ ලෝකෙ දැනුමක් නැති බව ඇත්තය. ඒත් අඩුමගානෙ ඒ යක්කු රටේ ජහමනයා විසින් ඒ රාජකාරියට පත් කරගත්තු එවුංය. හොඳට හෝ නරකට ඒක එහෙමය.

පලි - ඉස්සෙල්ලම කොන්ද පන ඇතුව වැඩක් කරන්ට දත කන මංගල ලොක්කට සහ ඊට පස්සෙ තම අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් ඕන මඟුලක් කියල පාරට බැහැපු සමනලී ඇතුළු කන්ඩායමට මගේ විප්ලවීය උත්තමාචාරය...

Tuesday, January 16, 2018

558. පුවක් එෂැණිං 37 - සුපිරිං කෝට්ටෙකෙං පස්න ඇහිල්ල…….

යහ පාලනය විෂයට අදාල ප්‍රශ්ණ පත්‍රයට පිළිතුරු ලිවීම
උදෙසා 2015 වසරේ විභාගයට වාඩිවුණු ජනාධිපතිතුමා
සැපසේ නිදා හිඳ 2018 වසරේදී හදිසියේ අවදිවෙයි.
Daily Mirror Cartoon By Namal Amarasinghe

විජේරාම මාවතේ ජනාධිපති නිල නිවස සැඳෑ අඳුරේ ගිලීයමින් පැවතිණි. එහි ආලින්දයෙහි වේවැල් වලින් වියන ලද කළුවර ඇඳි පුටුවක දිගාවී හුන් ජනාධිපති තුමා ගැඹුරු කල්පනාවක නිමග්නව හුන් සෙයක් දක්නට ලැබිණි. ආලින්දයෙහි එකද විදුලි පහනක් හෝ දල්වා නොතිබුණු හෙයින් එහි පැවතියේ මද අඳුරකි.

"මොකද අනේ මේ ලයිට් එකවත් දාගෙන නැත්තෙ? තව පොඩ්ඩෙංනං මේ කනප්පුවෙ හැප්පිල මගෙ මහපට ඇඟිල්ලත් කඩල යනව…...සරල ජනාදිපති සරල ජනාදිපති කියල කිව්වට ලයිට් නැතුව කලුවරේ ඉන්න ඕනය කියල එකක් තියනවය…"

ආඩපාලි කියාගෙන ගෙතුලින් පිටතට පැමිණි ජනාධිපති ආර්යාව ආලින්දයේ විදුලි බුබුල දැල්වූවාය. ආලින්දය පුරා පැතිර ගිය විදුලි ආලෝකයෙන් ඇයට දැකගත හැකිවූයේ  පුළුටුකොටගත් මුහුණින් යුතුව ඇඳි පුටුවෙහි වැතිර හිඳිනා ජනාධිපති තුමාය.

"මොකද අනේ මේ? අද සන්තෝසෙන් ඉන්න එපාද?" ඇය කරුණාබර ස්වරයකින් එසේ විමසමින් ජනාදිපතිතුමා අසල වූ තවත් පුටුවක අසුන් ගත්තාය.

"ඇයි අද මොකද සන්තෝසෙන් ඉන්න ඕන?" එතුමා ඇඳි පුටුවේ කෙලින්වී ඇසුවේය. 

"ඇයි අනේ හෙටනෙ ඔයා දිනපු ජනාදිපතිවරනෙ තියල තුං අවුරුද්දක් පිරෙන්නෙ…"

"හාපෝ මතක් කරන්න එපා..ඒ දවස මතක් වෙනකොටත් මයෙ මයිල් කෙලිං වෙනව මේ…" ජනාදිපතිතුමා පැවසුවේ තම සුරත ආර්යාව දෙසට දිගු කරමිනි.

ආර්යාව සෙමෙන් තම ඇඟිලි තුඩින් එතුමාගේ සුරත වැළමිටේ සිට පහළට අත ගෑවාය. "ඇත්තම නේන්නං මේ මයිල් කෙලිං වෙලානෙව තියෙන්නෙ හොඳටම..මොකද අප්පේ මේ?" ඇය විමසූයේ කම්මුලේ අත තබාගනිමිනි.

"ඇයි නෝනෙ ඔයාට හිතාගන්න බැරිද? මේක මේ මල වදයක්නෙ..මට මේක කරන හැටි තේරෙන්නෙත් නෑ...මට ඕන කමකුත් නෑ...වෙලාවකට මට හිතෙනව අවුරුදු තුනකට ඉස්සෙල්ල පැරදුනානං මීට හොඳයි කියල. එහෙනං දෙයියනේ කියල අද ඉඳල මම නිදහස් මනුස්සයෙක්නෙ.."

"ඒ කිව්වෙ මට තේරුණේ නෑ..අවුරුදු තුනකට ඉස්සෙල්ල පැරදුනානං කොහොමද ඔයා අද ඉඳල නිදහස් මනුස්සයෙක් වෙන්නෙ?"

"මෙහෙමනෙ….." ජනාදිපති තුමා පැහැදිලි කරන්නට වූයේය. 

"එදා 2015 ජනවාරි 8 වෙනිද තිබ්බ ජනාදිපතිවරනෙං මම පැරදුනානං ආය දෙකක් නෑ මරා මාව හිරේ දානව අවුරුදු තුනකට.."

"ඒ කොහොමද එහෙම හරියටම කියන්නෙ අවුරුදු තුනකට කියල?"

"ඇයි නෝනෙ 2010 ජනාදිපතිවරනෙන් පැරදිච්චි අපේ ජෙනරල්ව හිරේ දැම්මෙත් අවුරුදු තුනකටනෙ. ඒ හින්ද මාවත් හිරේ දානව අවුරුදු තුනකට. අඩුත් නෑ වැඩිත් නෑ.."

"ඉතිං?"

"ඉතිංය කියන්නෙ එහෙම පැරදිල හිරේ ගියානං අද මම හිරෙං නිදහස්නෙ. එහෙමනං මරා ගාවට ගිහිල්ල කකුල් දෙක අල්ලල වැඳල හරි ආයම ඇමතිකමක් ඉල්ලගන්ට තිබ්බ. එහෙමත් නැත්තං අර පරණ රස්සාවම උනත් අවුලක් නෑ. දෙයියනේ කියල හිතට නිදහසේ සන්තෝසෙං ඉන්ටවත් බැරිය...නැද්ද මං අහන්නෙ?"

"හ්ම්ම්ම් එහෙම බලනකොට ඔයාගෙ කතාවෙ ඇත්තක් නැත්තෙමත් නෑ නම් තමයි...ඒත් දැං ඔය ගැන කතා කරල වැඩක් නෑනෙ...ඔයාගෙ කැමැත්තෙං අකමැත්තෙං වැඩක් නෑනෙ ඔයා තමයි රටේ ජනාදිපති..ඒ හින්ද ඒ වැඩේ පුලුවන් තරම් හොඳට කරන්ට හිතනව මිස වෙන අනම්මනම් හිතල වැඩක් ඇත?…"

"ඔයාගෙ කතාව හරි නෝනෙ..ඒත් මට තියෙන ප්‍රශ්නෙ කරන්ට කියල කිසිම වැඩක් මගෙ හිතට එන්නෙ නැති එකනෙ. අඩුමගානෙ රටේ ජනාදිපති කියල කෙනෙක් ඉන්නවයි කියලවත් මිනිස්සුන්ට දැනෙන්ට මොනවහරි කරන්ට එපාය. නැත්තං හතර විලි ලැජ්ජාවයි නෙව.."

ආර්යාව මුවින් නොබැණ තම සැමියා දෙස බලා සිටින්නට වූයේ හදපිරි සන්තාපයෙනි. 

"දැන් බලන්න නෝනෙ..මට අලුතෙං කරන්ට දෙයක් නැති හින්දම තමයි මම ඔය ඇමතිල කරන එක එක එව්ව අවලංගු කරන්නෙ…"

"ඒ කිව්වෙ?"

"ඒ කිව්වෙ මතකද අර මංගල ගෙනාව යෝජනාවක් බියර්වලට ගහන බද්ද අඩුකරන්ට කියල. ඇයි මම ඒ ගැසට් නිවේදනය අවලංගු කලේ?"

"ඇයි?"

"ඇයි කියන්නෙ මට ඕන වුනා රටේ මිනිස්සුන්ට පෙන්නන්ට ජනාදිපති කියලත් මනුස්සයෙක් මේ රටේ ඉන්නවය කියල. එතකොට ඊට කලිං අර මඩුවලිග කතාව, එතකොට කඩුව ගන්න කතාව..එව්ව ඔක්කොම එහෙම හිතාගෙන කියපුව…"

"ඒකනෙ මම ඒත් කල්පනා කලා අපෙ අප්පේ මේ පණපිටින් දිවිය ලෝකෙ ගිය සුළුගුළු උපාසක වගෙ ගෙදරදි කණට ඇහෙන්ට වචනයක් කතා කරන්නෙ නැති මනුස්සය ඉස්ටේජ් එකට නැග්ගම පරල වුනා වගෙ හතර අතටම පස් පඩංගුවෙ බැණ අඬ ගහන්නෙ මොන යකෙක් වැහිලද කියල...හිහ්..හිහ්..මේකයි එහෙනං හේතුව ඈ…"

"ඔව්..ඔව්..ඒක තමයි හේතුව…"

"ඉතිං ඔයා තව මොනවද ඉස්සරහට කරන්ට හිතාගෙන ඉන්නෙ රටේ ජනාදිපති කෙනෙක් ඉන්නවයි කියල මිනිස්සුන්ට දන්නන්ට?"

"දැනට දෙකක් මයෙ හිතේ තියනව.." ජනාදිපති තුමා පැවසූයේ සුරතේ දබරැඟිල්ල සහ මහටැඟිල්ල විදහා දක්වමිනි.

"ඒ මොනවද?"

"එකක් අර බවලත්තුන්ට අරක්කු විකුණන්ට තහනම්ය කියල තියන නීතිය අයිං කරන්ට ගෙනාපු යෝජනාව අවලංගු කරල දාන්ට.."

"අනික?"

"අනික මම හිතාගෙන ඉන්නෙ සුපිරිං කෝට් එකෙං අහන්ට මගේ ජනාදිපති ධුර කාලය අවුරුදු පහක්ද හයක්ද කියල…"

"ඇයි අනේ ඔයා ඡන්දෙ ඉල්ලුවෙ ධුර කාලය අවුරුදු හතරක් කරන්ට උනත් කැමතියි කියල නේද? එහෙම එකේ ධුර කාලය අවුරුදු පහක්ය කියල ව්‍යවස්තාවත් වෙනස් කරල තියෙද්දි ආයම අවුරුදු හයක් ඉන්ට පුලුවන්ද කියල අහන්ට නිකං ලැජ්ජයි ලැජ්ජයි වගෙ හිතෙන්නෙ එහෙම නැද්ද? මට නම් නිකං මහ මොකක්ද වගේ..."

"ඔන්න ඔන්න ඉතිං ඕකනෙ කියන්නෙ...මෙච්චර මේ අවුරුදු ගාණක් මාත් එක්කම ඉන්න ඔයත් ඔහොම හිතනකොට රටේ ලෝකෙ මිනිස්සු කොහොම නොහිතයිද? මට කිසිම ඕන කමක් නෑ අවුරුදු හයක් මේ සුමේ කොරන්ට…"

"එතකොට එහෙනං එහෙම එකක් අහන්නෙ අහවල් දේකටද?"

"එහෙම එකක් මම අහන්නෙ හේතු දෙකක් හින්ද?"

"එක මොකක්ද?"

"එක ඇවිල්ල මම මේ ඊයෙ පෙරෙයිද ඔය නඩු කාරයො ඔක්කොගෙම පඩි වැඩිකලා අස්ප ගණං වලිං. ඉතිං මම හිතුව යකෝ මෙච්චර පඩියකුත් ගෙවන එකේ මේ යක්කුංගෙං හරි හමං වැඩක් ගන්ට එපාය කියල. ඉතිං මම හිතුව මෙවුන්දලාගෙං කාලීන පස්නවත් අහමුය කියල. ඒක හින්දයි මම ඔය පස්නෙ උන්දලාගෙං අහන්නෙ"

"එතකොට දෙක?"

"ආ..දෙක මෙහෙමයි...ඔහොම පස්නයක් සුපිරිං කෝට් එකෙං ඇහුවම ඔය විස්තරේ පත්තර රේඩියෝ ටී.වී. එකේ එහෙම යනවනෙ. එතකොට මිනිස්සුන්ට මතක් වෙනව යකෝ 2015 ජනවාරි 8 වෙනිද අපි මෙහෙම කෙනෙක් පත්කර ගත්ත නෙවද ජනාදිපති හැටියට කියල...මොකද සුපිරිං කෝට් එකෙං මම අහන්ට හිතාගෙන ඉන්න ස්නෙ මෙහෙමයි..."

President Maithripala Sirisena, in terms of Article 129 (1) of the Constitution, has referred to the Supreme Court the following question for consideration and for an opinion to be submitted to the President on or before January 14, 2018…..

Whether, in terms of Provisions of the Constitution, I, as the person elected and succeeding to the office of President and having assumed such office in terms of Article 32(1) of the Constitution on January 9 2015, have any impediment to continue in the office of President for a period of six years from January 9 2015, the date on which the result of my election to the office of President was declared.”

"දැං බලන්ට නෝනෙ ඔය ස්නෙ තියනවනෙ සම්පූර්න විස්තරේම. මම පත්වුනේ කවුරු හැටියටද? එතකොට මම දිවුරුං දුන්නෙ කවදද? ඒ අවුරුදු කීයකටද? අන්න ඒ සියලු විස්තර ඒ ස්නෙ අඩංගු වෙලා තියනව. ඒ පස්නෙ කියවන ඕනම කෙනෙකුට අබමල් රේනුවක තරම්වත් සැකයකින් තොරව ඔප්පු වෙනව ලංකාවෙ වර්තමාන ජනාදිපති කවුද කියල. මට ඕන කරන්නෙත් ඔන්න ඔච්චරයි. එහෙම නැතුව තව අවුරුද්දක් මේ මල වදේ විඳින්ට එහෙම නෙවෙයි. හුහ්. මයෙ බල්ලටවත් එපා. ඊට හොඳයි පොලොන්නරුවෙ ගිහිල්ල මයියොක්ක පඳුරක් දෙකක් හදාගෙන ඉන්නව. අනික සුපිරිං කෝට් එකෙං කිව්වත් මට අවුරුදු හයක් ඉන්ට පුලුවන්ය කියල මම හිතාගෙන ඉන්නෙ තැන්කියූ යුවර් ඔනර්. මට අවුරුදු පහක් හොඳටම ඇති කියල අවුරුදු පහෙං පස්සෙ දමල ගහල ගෙදර යන්ට. දන්නවාද? අන්න එහෙමයි අපි හුහ්..."

"මම දන්නවනෙ ඔයා ගැන…" ආර්යාව සෙමෙන් පැවසුවාය.

"අනික නෝනෙ මේ රටේ හැම තැනම මහ හාහෝවක් පැතිරුනානෙ මගෙ ධුර කාලය අවුරුදු පහක්ද හයක්ද කියල. කොටිම්ම උදේට උදේට මට පත්තරේ ගේන අර පත්තර කොලුවත් මයෙං ඔය ගැන ඇහුවය කිව්වම..."

"නෑ?..."

"නෑ නෙවේ ඔව්...කොහොමද දන්නවද ඌ ඒක මයෙං ඇහුවෙ?...,මේ ලොකු සෑර් කිව්වට අමනාප අවෙන්ට එපා….. ඔබතුමාගෙ දුර කාලය අවුරුදු පහද නැත්තං හයද හැබෑටම?"

"ඉතිං?"

"ඉතිං මම ආපිට ඇහුව බොල කොලුවෝ බොට මොටද ඒකෙ වගක්?...අනික මොකෝ උඹ එහෙම අහන්නෙ? කියල....ඒ පාර කොලුව කියපි නෑ ලොකු සෑර් ඊයෙ මම අහගෙන අපෙ තාත්තයි බාප්පයි ටිකක් වැඩිවෙන්ට ගහල ඔය ගැන මහ හයියෙං වාද කරනව අපෙ බිතක්කනේ ඉඳගෙන...බාප්ප පහයි කියනව....තාත්ත හයයි කියනව ...පහයි...නෑ හයයි....නෑ පහයි...නෑ හයයි....අන්තිමට කොහොම හරි දෙන්න මිදුලෙ පෙරලි පෙරලි ගුටි ඇන ගත්තයිදත් කොහෙද....ඔන්න ඔහොමයි පත්තර කොලුව කිව්වෙ...

"දෙයියංටම පෙනීයං…" ආර්යාවගේ දෑස විස්මයෙන් විශාලවී තිබිණි.

"හන්දියක් හන්දියක් ගානෙ මිනිස්සු ඒ ගැන කතා වෙන්ට වාද කරන්ට අරගෙන තියනව කියල මට රහස් ඔත්තු ආරංචි මාර්ග වලිං දැනගන්ට ලැබුන. කොටින්ම අතන අර කිරුලපන හන්දියෙ කට්ටි දෙකක් බෝම්බ කඩු කිණිසි වලිං සන්නද්දව ඇන කොටාගෙනත් තියනව. හත් අට දෙනෙක් ඉස්පිරිතාලෙත් ගිහිල්ල. අනික ඊයෙ පෙරෙයිද අර ජයවර්දන පුර ඉස්පිරිතාලෙ නේස් නෝනල මහත්තුරු ඉස්ටැයික් කලා. ඒ මොකටද? කිව්වෙ නං ඇඟිලි අස්සං යන්තර පස්නයක්ය කියල. ඒත් ඇත්ත හේතුව මේ මගේ ධුර කාලය ගැන තිබ්බ විචිකිච්චාව. දැං ඒ ඔක්කොම හරි. ජනාදිපති හැටියට මගේ යුතුකම රටේ ජනතාව සුකිතව මුදිතව ජීවත් වෙනවදැයි කියල හොයල බලල එහෙම නැත්තං එව්වට පිලියං යෙදිල්ල. අන්න ඒකයි මම මෙහෙම පස්නයක් සුපිරිං කෝට් එකෙං ඇහැව්වෙ. ඔන්න ඔය රටේ ජනතාව අතර ඇති කුකුස හින්දම තමයි සුපිරිං කෝට්ටෙකෙං ඔය පස්නෙ ඇහුවට පස්සෙ මම කියල තියෙන්නෙ මයෙ මාද්දිය ඒකකේට මෙන්න මෙහෙම මාද්දිය නිවේදනයක් නිකුත් කරන්ටෙයි කියල..."

"Meanwhile the President’s Media Division, issuing a statement, said that two different views have been expressed in legal, civil and political circles about the duration of the term of Presidency after the enactment of the 19th Amendment to the Constitution. In order to dispel this confusion, the President has sought the opinion of the Supreme Court regarding the actual term of office."

"ඔයා නං ඇත්තටම දෙයියෙක් මෛත්‍රී" ආර්යාව ඇඳසිටි හවුස් කෝට් එකේ කොලරය ඔසවා කඳුලක් පිස දැම්මාය. "ඔයාට තව අවුරුද්දක් බලයේ ඉන්ට කිසිම ආසාවක් නැතිඋනත් රටේ ජනතාව වෙනුවෙන්නෙ ඔයා ඔය පස්නෙ සුපිරිංකෝට්ටෙකෙං අහන්ට යන්නෙ...මට ඇත්තටම ආඩම්බරයි ඔයා ගැන…."

ඒ දුටු ජනාදිපතිතුමාගේද දෑස් තෙත් වුයේ නිතැනිණ.

"මම හිතාන ඉන්නෙ නෝනෙ ඔය සුපිරිං කෝට්ටෙකෙං පස්න අහන වැඩේ දිගටම කරගෙන යන්ට.." ජනාදිපතිතුමා පැවසූයේ මෙතෙක් හිඳසිටි අසුනින් නැඟී සිටිමිනි.

"ඒ කිව්වෙ?"

"ඒ කිව්වෙ රටේ මිනිස්සුන්ට මමයි රටේ ජනාදිපති කියල අමතක වීගෙන එනකොට ඔන්න මම අහනව සුපිරිං කොට්ටෙකෙං නොම්මර එකේ ආතල් ද බ්‍රේව් පස්නයක්. එතකොට ඔන්න රටම හෙල්ලිල ගිහිල්ල හැමෝන්ම දැනගන්නව රටේ ජනාදිපති මමය මා එක්ක සෙල්ලං බැරිය කියල...හෙහ්,හෙහ්"

පලි - ජනාදිපතිතුමා ඊලඟට සුපිරිංකෝට් එකෙං අහන්ට යන පස්න මොනවාද? ඔබේ අදහස් ඉදිරිපත් කරන්න.

Friday, January 12, 2018

557. The Story Of My Marriage - 58 - " Why Are You Helping Us So Much?" Asked Mr. Swaminathan……

තන්ජවූර්හි පිහිටි ශිව දෙවියන් උදෙසා කැපවූ සුප්‍රසිද්ධ
බ්‍රිහාදීෂ්වර කෝවිලෙහි ඡායාරූපයක් ඉහත දැක්වේ.
 - Google Images

"අංකල්..මේ….මේ….අනන්‍යා මාත් එක්ක කිව්ව අංකල් අර බිස්නස් ප්ලෑන් ප්‍රසන්ටේෂන් එක හදාගන්න බැරුවයි ඉන්නෙ කියල…"

අනන්‍යා අමතේස්ට් ආපන ශාලාවේදී මා සමඟ ඒ පිළිබඳව පවසා දින තුනකට පසුව උදෑසන මංජුට ඉගැන්වීම් කටයුතු අවසාන කොට ස්වාමිනාදන් මහතාද සමඟ ඔහුගේ ෆෝඩ් රථයෙන් සිටි බැංකුව අසලින් බැසගැනීමේ අපේක්ෂාවෙන් ගමන් කරමින් සිටියදී මම පැවසූයේ හිස හරවා ඔහු දෙස බලමිනි.

වහා මදෙස හැරී බැලූ ස්වාමිනාදන් මහතාගේ මුව මඳක් විවර වූයේ මගේ අනපේක්ෂිත වදන් හේතුකොටගෙන හටගත් කම්පනය නිසා විය යුතුය.

මගේ වදන් ඔහු කොපමණ වික්ෂිප්ත කලේද යත් නොදැනුවත්වම ඔහුට තිරිංග පැඩලය පෑගිණි. එක්වරම මහාමාර්ගය මධ්‍යයේ නතරවුනු මෝටර් රථයේ පසුපස වෙනත් රථයක් නොගැටුනේ හුදෙක් අපගේ භාග්‍යය කරණකොටගෙන විශ්මයකට මෙන් ඒ අවස්ථාවේ එතරම් වාහන ගමනාගමනයක් නොපැවති බැවිනි.

උදෑසන මංජුගේ ඉගැන්වීමේ කටයුතු වලින් අනතුරුව සිටි බැංකුව දක්වා ප්‍රවාහන පහසුකම් සැපයීමේදී අනුගමනය කලයුතු ක්‍රියා පිළිවෙත පිළිබඳව ස්වාමිනාදන් මහතා සහ මා අතර අප්‍රකාශිත එකඟතාවයක් පැවතිණි. ඒ ප්‍රමුඛතා අනුපිළිවෙලින් මෙසේය.

කිසිම හේතුවක් නිසා අප අතර කතාබහක් නොවිය යුතුය. මෝටර් රථයෙහි අසුන්ගත් සැණින් මගේ කාර්යාල බෑගය විවෘතකොට ඉන් ලිපිගොනුවක් හෝ වාර්තා කිහිපයක් පිටතට ගන්නා මම සිටි බැංකුව අසල මෝටර් රථයෙන් බසිනාතෙක් හිස පහත්කොටගෙන ඒවා කියවන්නෙමි. 

ඒ අතර ස්වාමිනාදන් මහතා ඒකපත්‍ර භාෂණයක (Monologue) යෙදෙමින් මාර්ගයෙහි ගමන් කරනා අනෙකුත් සියළුම රියදුරන්ට ශාප කරන්නේය. එසේත් නැතහොත් මාර්ගය නිසි පරිදි නඩත්තු නොකිරීම පිළිබඳව චෙන්නයි නාගරික මාර්ග නඩත්තු දෙපාර්තමේන්තුවෙහි අධිපති තැනගේ සිට මාර්ග නඩත්තු කාර්යාලයෙහි කාර්ය මණ්ඩලයට කොන්ත්‍රාත් ක්‍රමයට දිවා ආහාර සපයන්නාගේ මෑණියන් දක්වා වූ සියල්ලන්ට පස් පඩංගුවේ බැණ වදින්නේය.

උපරිම වශයෙන් මිනිත්තු විස්සකදී ස්වාමිනාදන් මහතාගේ ෆෝඩ් මෝටර් රථය සිටි බැංකුව ආසන්නයේ පිහිටි මාර්ග සංඥා අසලට ළඟාවන්නේය. එහිදී මම ඔහුට ස්තූති කොට රථයෙන් බසින්නෙමි. ඔහු හිස එක වරක් ඉහළට පහළට සොලවා මගේ ස්තූතිය භාරගත්බව හඟවන්නේය. මේ සම්පූර්ණ කාලය ඇතුලත ඔහු අවම වශයෙන් එක වරක් හෝ මදෙස නෙත් යොමු නොකිරීමටප්‍රවේශම් වන්නේය. 

අද මවිසින් මේ චිරාගත සම්ප්‍රදාය කඩ කොට ඔහු ඇමතීම ඔහුට මහත් කම්පනයක් වන්නට ඇත. 

අනන්‍යා ඊයේ සවස දින පහක රාජකාරි චාරිකාවක් උදෙසා තන්ජවූර් බලා නික්ම ගියාය. ඇගේ මවද ඇය හා එක්වූයේ තන්ජවූර්හි ශිව දෙවියන් උදෙසා කැපවූ සුප්‍රසිද්ධ කෝවිල වන්දනාමාන කිරීම උදෙසාය. ඊයේ උදෑසන අනන්‍යා මට දුරකථනයෙන් පැවසූයේ ඇගේ පියා හා සමඟ ඔහුගේ ව්‍යාපාර සැලසුම සකස් කිරීමට උපකාර කිරීම පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීමට මේ ප්‍රශස්තම මොහොත වන බවය.

අනන්‍යා නිවසෙහි නොමැති හෙයින් මේ ඇය හමුවීම උදෙසා මවිසින් සැළසුම් කල කූටෝපායයක් බවට ඔහු සැක නොකරනු ඇත. එසේම අනන්‍යා සහ ඇගේ මව යන දෙදෙනම නිවසේ නොමැති බැවින් ඔහුට චකිතයකින් තොරව මගේ උපකාර ලබාගත හැකිවනු ඇත. 

"අපේ අප්ප මහ ආඩම්බරකාරය. අම්මයි මමයි ඉස්සරහ උනත් එයා මොනවහරි දන්නෙ නෑ කියන්ට එයා කොහෙත්ම කැමති නෑ"  ඇය පැවසූයේ බැරෑරුම් හඬකිනි.

"අනන්‍යා මොකටද තමුන්ට මේ විස්තර කියන්නෙ?" ස්වාමිනාදන් මහතා පහත් හඬින් කථා කලේ තම දෑතින් කිටි කිටියේ සුක්කානම් රෝදය ග්‍රහණය කොටගනිමිනි.

මම වරක් ඔහුගේ මුහුණ දෙස බලා යලි හිස පහත් කොට ගතිමි. "නෑ..මෙහෙමයි..මම මේ ඊයෙ පෙරේද අපේ බොස්ට බිස්නස් ප්ලෑන් එකක් හදල දුන්න. ඒක මම අනන්‍යා එක්ක කිව්වම තමයි එයා කිව්වෙ මේ විස්තරේ..." මම බොරුවක් පැවසුවෙමි.

"ඇත්තටම?..." ඔහුගේ මුහුණ හා සමඟම සුක්කානම මත රැඳි දෑතද යම් පමණකට ඉහිල් වූයේය.

"ඔව්..M.N.C. බැංකුවල වැඩ කරනකොට ඔය බිස්නස් ප්ලෑන්ස් හදන එව්ව එතකොට ප්‍රන්ටේෂන්ස් ගැන හොඳට දැනගෙන ඉන්න ඕන.."

(M.N.C.Banks=Multinational Corporation Banks= අන්තර්ජාතික බැංකු) 

අප පසුපසින් නතර කොට මහ හඬින් නලාව හැඬවූ බස් රථයක් හේතුකොටගෙන කලබලවූ ස්වාමිනාදන් මහතා වහා තිරිංග මුදා හැර මෝටර් රථය යලි පදවන්නට වූයේය.

"මට මෙහෙම කල හැකි අංකල්...හෙට අනිද්දම වගෙ අංකල්ට පහසු දවසක මට පුලුවන් අංකල් දැනට බිස්නස් ප්ලෑන් එකේ කරල තියන හරිය බලල අලුතින් එකතු කරන්න ඕන මොනවද කියල කියන්න..." මම පැවසූයේ ව්‍යාපාර සැළසුම සකස් කිරීමේ ගෞරවයෙන් වැඩි ප්‍රතිශතයක් ස්වාමිනාදන් මහතාට හිමිවන පරිදි කථා කිරීමට වගබලා ගනිමිනි.

"දැනටත් තමුන් මංජුට ටියුෂන් දෙනව. ඒ අස්සෙ මට උදව් කරන්ටත් අහනව. ඇයි තමුන් අපිට මේ තරම් උදව් කරන්ට ලෑස්තිවෙන්නෙ?"

පිළිතුරු දීමට පෙර මම සෑහෙන වේලාවක් කල්පනා කළෙමි. 

"මේකයි අංකල්..මේ චෙන්නයි වල මට යාළු මිත්‍රයො අඳුරන අය කවුරුවත්ම නෑ.ඒ වගේම මගේ ඥාතීන් කියල කියන්ටත් කවුරුවත්ම නෑ….." 

මගේ අවසන් වදන් කිහිපය ඇසූ ස්වාමිනාදන් මහතාගේ ඇසි බැම යුවල එක්වරම ඉහළ ගියේය.

"නෑ මම මේ කිව්වෙ ඔය ගොල්ලොත් ඇත්තටම බැලුවොත් මගෙ ඥාතීන් නම් නෙවෙයි" ස්වාමිනාදන් මහතාගේ වත යලි මඳක් පැහැපත් විය. "ඒත් මේ ඒත් මේ...හවසට වගෙ වැඩ ඇරිල අපි දන්න අඳුනන කට්ටිය ඉන්න ගෙදරකට යන්න තිබ්බනම් හුඟක් හොඳයි වගේනෙ නේද?"

මේ වනවිට මම බැසිය යුතු මාර්ග සංඥා අසලට මෝටර් රථය ළඟාවී තිබිණි. මම දොර ඉතා සෙමෙන් විවරකලේ යම් පිළිතුරක් දීමට ස්වාමිනාදන් මහතාට කාලවේලාව ලබා දෙමිනි. අවසානයේදි ඔහු තීරණයකට එළඹියේය..

"හ්ම්ම්ම්ම්..හරි තමුන්ට වෙලාව තියනව නම් හවස අපේ ගෙදර එන්නකො...මම මම කරල තියන හරිය තමුන්ට පෙන්නන්නම්"

"හරි අංකල්... මම අද හවස එන්නම්කො…" මම වැඩි උනන්දුවක් නොපෙන්වමින් පැවසූයෙමි.

කාබන් මොනොක්සයිඩ් දුම් වළාවක් චෙන්නයි පරිසරයට එකතු කරමින් ස්වාමිනාදන් මහතාගෙ ෆෝඩ් වර්ගයේ මෝටර් රථය සෙමෙන් ඉදිරියට ඇදෙන රථවාහන පෙළට එකතුවී නොපෙනී ගියේය.

Wednesday, January 10, 2018

556. The Story Of My Marriage - 57 - Rules After All Are Only Made So You Can Work Around Them……

චෙන්නයිහී ෂෙරටන් හෝටලය ඉහත ඡායාරූපයෙහි
දැක්වේ - Google Images
"හොඳ ළමයා…"

අනන්‍යා එසේ පවසමින් මගේ සුරත දෑතින්ම ගෙන සෙමෙන් සිපගත්තාය. මුළු මහත් චෙන්නායි නුවරම ඇයට සිතේ චකිතයකින් තොරව එවැන්නක් කිරීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ඇත්තේ බොහෝවිට මේ අමතේස්ට් ආපන ශාලාවේ පමණක් විය හැකිය. එසේ හෙයින් මෙහිදී සායම් බුරුසු සේදු ජලය බඳුනකට රුපියල් සියයක් අයකිරීම එක අයුරකින් අසාධාරණ නොවේ යයි මට සිතිණි. එසේ සිතමින් මම ද අනන්‍යාගේ දෑතම ගෙන සෙමෙන් සිප ගත්තේ ඇගේ සුවිසල් දෑස දෙස එක එල්ලේ බලා සිටිමිනි.

"ම්හ්ම්ම්ම්.....හොඳ ළමය තමයි.....ඉස්සෙල්ල මට පංගාර්තුවුනේ පුතාට ෆිසික්ස් මැත්ස් ඉගැන්නිල්ල. දැන් අප්පට පවර් පොයින්ට් ප්‍රසන්ටේෂන් ඉගැන්නිල්ල. ෂෙහ් අපරාදෙ පන්ජාබ් ඉවුම් පිහුම් හරි මැහුම් ගෙතුම් හරි දැනගෙන උන්න නම් මට තිබ්බ අම්මට එව්ව උගන්නන්ට. එහෙම උනානම් අඩුම ගානෙ වෙන මොනව නැතත් මට ඔයාලගෙ පවුලේ ගුරුවරය හරි වෙන්ට තිබ්බ....." මම එසේ පවසා සිනාසුණෙමි.

"ඔව්..ඒකත් ඇත්ත තමයි..එතකොට දුවට මොනවද ඉගැන්නුවෙ?" අනන්‍යා ඇසූයේ දකුණැස වසා ඉඟි මරමිනි.

"දුවට ඉගැන්නුව......ම්හ්ම්ම්.....මම කිව්වයි කියල හිතා ගන්නව…" මම පැවසූයේ ඇගේ සුරත මිරිකමිනි.

අනන්‍යා හඬ නඟා සිනාසුනේ හිස පස්සට වීසි කරමිනි.

"හරි ඔය බිස්නස් ප්ලෑන් වැඩේ කරල කොහොමින් කොහොමින් හරි තාත්තව ෂේප් කරගත්තයි කියමුකො.....ඒත් මැඩම් අම්මව කොහොමද නම්ම ගන්නෙ? අර පිරිසිදු එළඟිතෙල් හොයාපු හරිෂ් ගොයිය දැක්කම අම්මට ඇඬෙනව වගෙ මාව දැක්කමත් ඔයාගෙ අම්මට ඇඬෙන්ඩ මොනවහරි දෙයක් මට කරන්ට බැරිද අනන්‍යා?"

අනන්‍යා තම විසල් දෑස් කරකවමින් ඒ හා සමඟම හිස සෙමෙන් දෙපසට සොළවමින් තම මව පිළිබඳව කලකිරීම  සහ අපේක්ෂා භංගත්වය අභිනයෙන් ප්‍රකාශ කලාය. "අම්ම ගැන නම් කතා කරලම වැඩක් නෑ ක්‍රිෂ්.....She is absolutely hopeless...මේ දවස්වල එයාට නිකං නුහුගුණේ වගේ ඇවිල්ල"

"මේ මම හින්දද?"

"නෑ ඔයා හින්දමත් නෙවෙයි. හේතු කීපයක් තියනව. ඔයත් හැබැයි එක හේතුවක්...හිහ්..හිහ්"

"හරි මොනවද මම ඇරුනම අනික් හේතු?"

"මම පිළිවෙලට කියන්නම්කො..." 

අනන්‍යා කතා කලේ සුරතේ ඇඟිලි එකිනෙක නවමිනි

"එක...එයා හිතාගෙන ඉන්නව හරිෂ් මට කැමති නෑ කියල කිව්වෙ මම කරපු මොකක් හරි විකාරයක් හින්දයි කියල. ඉතිං ඒක මතක්වෙන මතක්වෙන ගානෙ අම්මගෙ වැඩේ සුටු පුටුගාල ඇහෙන නෑහෙන ගානට මට බණින එක......දෙක. අපෙ අම්ම ගායනයට හරිම ආසයි පොඩි කාලෙ ඉඳලම....අප්ප කල්කටාවෙ වැඩ කරන කාලෙ එහෙ තිබ්බ කර්ණාටක සංගීත තරඟ කීපයකින්ම අම්ම ගායනයට තෑගි දිනාගත්ත. අප්පට චෙන්නයි වලට මාරුවක් ලැබුනම වැඩියෙන්ම සතුටුවුනේ අම්ම. එයා හිතුව එයාගෙ ගායන හැකියාවට මෙහෙදි හොඳ පිළිගැනීමක් ලැබෙයි කියල.."

"ඉතිං මොකක්ද වුනේ? එහෙම පිළිගැනීමක් ලැබුනෙ නැද්ද? "

"මොන පිස්සුද? අම්මගෙ යම් හැකියාවක් තිබුනට ක්‍රිෂ් චෙන්නයිවල කර්ණාටික් මියුසික් ෆීල්ඩ් එකේ යම් පිලිගැනීමක් ලැබෙන්ට ඒක හොඳටම මදි. මෙහෙ ඉන්නව අම්මට වඩා බොහොම දක්ෂ ගායක ගායිකාවො සෑහෙන්න. ඉතිං අම්ම ඔය හින්ද හරිම කණගාටුවකින් ඉන්නෙ. She is really frustrated Krish, She was a house wife from the beginning and singing was her only consolation where she can achieve something. Now it has all been taken away from her..."

"පව්...."

"ඉතිං ඔන්න ඔය හින්ද අම්ම හරිම කණගාටුවෙන් ඉන්නෙ. කොටින්ම එයා දැන් ගායනය එහෙම පිටින්ම අත ඇරල දාල ඉන්නෙ. ඉතිං අම්ම පටන් ගන්නෙ තමන්ටම දොස් කියාගෙන. ගායනය බැහැ කියල. ඊලඟට එනව මට කොහෙන්වත් සැනසීමක් නැහැ ලොකු මහත් වෙච්චි දුවක් ඉන්නව එයාගෙන්වත් මට සැනසීමක් නැති හැටි කියල ඔන්න එනව මට දොස් කියාගෙන...ඉතිං ඉවසං ඉන්ටම බැරි තැන මමත් මොනවහරි කිව්වම ඔන්න අඬන්ට ගන්නව ඉකි ගහ ගහ...කොටින්ම මට මේ දවස්වල ගෙදර ඉන්න එකත් එපා වෙලා තියෙන්නෙ..ඒ හින්ද අම්මගෙ මේ පිස්සුව ටිකක් එක විදිහක් වෙනකල් ඔයා එයාගෙ හිත දිනාගන්න විදිහක් ගැන හිතන එකත් වැඩක් නැති වැඩක්.....ඒ හින්ද මම ක්‍රිෂ් ඔයා දැනට අප්පගෙ හිත දිනාගන්ට උත්සාහ කරල බලන්ට....අම්ම ගැන අපි පස්සෙ බලමු"

එක දිගට කියවාගෙන ගිය අනන්‍යා හුස්ම ගැනීමට කතාව නතර කල මොහොතේ මම හිස සොළවමින් ඇය හා එකඟවන බව දැක්වූයෙමි. 

"බොහොම ස්තූතියි ක්‍රිෂ්....මේ වෙලාවෙ මගෙ දුක් ගැනවිල්ල අහගෙන ඉන්නවට විතරක්ම නෙවෙයි මගෙ අම්මයි අප්පයි මෙච්චර කෙණෙහිලි කම් කරද්දි ඒ මොකවත් ගණං ගන්නෙ නැතුව මට දිගටම ආදරේ කරනවටත් එක්ක…"

එසේ පවසමින් ඇය ජෑම් තැවරූ ස්කෝන්ස් එකක් මගේ මුවඟ තැබුවාය. ජෑම් ස්වල්පයක් තැවරුනු ඇගේ අතැඟිලි මම ලෙවීමි. "පිස්සුද අනේ..මෙතන මිනිස්සු ඉන්නව.." ඇය වටපිට සෝදිසි කලේ මද සිනහවක් දෙතොලග පිපෙද්දීය.

චෙන්නයිහි ගෙවන මගේ නීරස ජීවිතය ජීවත්කරවනුයේ මෙවන් සොඳුරුතම නිමේෂයන්ය.

තවත් මිනිත්තු කිහිපයකට පසු වේටර්වරයා මදක් චකිතයෙන් මෙන් පැමිණ බිල්පත පිළිගැන්වීය. මම බිල්පත ගෙවීමි. වේටර්වරයා උදෙසා මම ඉතිරිකල සන්තෝසමෙන් මගේ දිවා ආහාර වේල පහසුවෙන් පිරිමසාගැනීමට තිබිණි. 

"Hey you want to go dancing?"

අනන්‍යා එක්වරම මදෙස හැරී විමසූයේ අප අමතේස්ට් අවන් හලින් පිටව එහි ප්‍රධාන ගේට්ටුව දෙසට ඇවිද එද්දීය.

"ඩාන්සිං? පිස්සුද අනන්‍යා...ඔයාමනෙ කිව්වෙ රෑ අටට ඉස්සෙල්ල අනිවාර්යයෙන් ගෙදර යන්ටම ඕනය කියල. ඉතිං කොහොමද ඩාන්සිං කරන්නෙ.."

"හිහ්..හිහ්...එහෙම තමයි චෙන්නයිවල..මෙහෙ කොල්ලො කෙල්ලො නටන්ට යන්නෙ රෑට නෙවෙයි හවස...යමුකො..ෂෙරටන් එකේ තියනව නියම නයිට් ක්ලබ් එකක්.."

"මොකක්? නයිට් ක්ලබ් එකක් මේ හවස තුනට?"

"ඔව්..ගිය අවුරුද්දෙ මෙහෙ ආණ්ඩුව නයිට් ක්ලබ්ස් තහනම් කලා. ඒ හින්ද අපි දැන් නටන්ට යන්නෙ නයිට් ක්ලබ් වලට නෙවෙයි ආෆ්ටර්නූන් ක්ලබ්ස් වලට…" අනන්‍යා උස් හඬින් සිනාසුණාය.

ත්‍රිරෝද රථයක නැඟී අප දෙදෙන ෂෙරටන් හෝටලය වෙත පැමිණියෙමු. සමාජ ශාලාව විවෘත කරන තෙක් විවිධ විලාසිතාවන්ගෙන් යුත් ඇඳුමින් සැරසුනු සියයකට අධික යෞවන යෞවනියන් රැසක් ගත දවන සැඩ හිරු රැස් ද නොතකා එහි දොරටුව අසල රැස්ව හුන්නෝය. අපද ඔවුනට එකතු වූයෙමු. මිනිත්තු දහයක පමණ කාලයක් ගෙවීගිය ඉක්බිති සමාජ ශාලාවේ දොරටු විවර විය.

පිටත රැස්ව සිටි සියල්ලන්ම ඇතුළු වූ පසු විදුලි බුබුළු නිවා දමන ලදී. නා නා වර්ණයෙන් යුතු නියොන් විදුලි එළි බැබලෙන්නට විය. එක් පසෙක වූ මත්පැන් කවුන්ටරය අළෙවිකිරීම් ආරම්භ කලේය. රැස්ව සිටි සියයකට අධික තරුණ තරුණියෝ නර්තනයේ යෙදීමට සූදානම්ව ගීතයක් වාදනය වනතෙක් නොඉවසිල්ලේ පොරොත්තුව සිටියෝය.

ඩීජේවරයා විසින් වාදන යන්ත්‍රයට ඇතුළු කරන ලද්දේ නවතම රජ්නිකාන්ත්ගේ නවතම චිට්‍රපටයේ ඉතාමත් ජනප්‍රියවූ ගීතයකි. රැස්ව සිටි තරුණ තරුණියෝ දෑත් ඔසවා ඔල්වරසන් දෙමින් තම ප්‍රීතිය පළකොට සිරුරු කරකවමින් අඹරවමින් නර්තනයෙහි යෙදෙන්නට වූවෝය.

රාත්‍රී සමාජ ශාලාවක නර්තනයේ යෙදෙන ඉන්දීය යුවතියන් 
පිරිසක් ඉහත ඡායාරූපයෙහි දැක්වේ - Google Images

අනන්‍යා දෑත් ඔසවමින් යලි පහත හෙලමින් සිරුර ලෙලවමින් ඉතා දක්ෂ ලෙස නර්තනයෙහි යෙදුනීය. අවට හුන් බොහෝ යුවතියෝද එලෙසම දක්ෂලෙස නර්තනයෙහි යෙදුනේ කුඩා කල සිටම භාරත නාට්‍යම් හි යෙදුනු ඔවුන්ගේ සිරුරෙහි එකල කාවැදුනු රිද්මය කිසිදාක පහව නොයන බව ඔප්පු කරන්නට මෙනි.

"Naan ounnai kadali-karen……….."

අනන්‍යා නර්තනයේ යෙදෙන අතරම මගේ දෑස්දෙස එක එල්ලේ බලාගත්වනම පැවසුවාය. දමිළ භාෂාවෙන් "මම ඔබට ආදරෙයි…" යනුවෙන් පවසනුයේ එලෙසිනි. එසේ පවසන විට ඇගේ දෑස් මරකත මිණිසේ දිදුලමින් තිබිණි. ඇය කෙරෙහිවූ මහත් සෙනෙහසින් ඔද වැඩී ගිය මම ඇය මගේ ළයට තුරුළුකොට සිපගතිමි.

මම නර්තනයේ යෙදෙන අතරම අප අවට පිරී ඉතිරීගිය ප්‍රහර්ෂයෙන් යුතුව නටනා තරුණ තරුණියන් දෙස නෙත් යොමු කලෙමි. ඔවුහු තමන් ප්‍රියකරන තමන් ඇළුම් කරන දෙයක අවට ලෝකය කෙරෙහි කිසිදු තැකීමක් නොමැතිව යෙදී සිටින්නෝය. ඔවුන්ගේ සම්ප්‍රදායානුකූල දෙමව්පියන් වැඩිහිටි ඥාතී හිත මිතාදීන් සහ රජය පවා ඔවුනට තහංචි පනවද්දී ඔවුහු කෙසේ හෝ ඒ තහංචි බිඳහෙලීමට උපායමාර්ග සොයාගනිති. එසේය. මම ගැඹුරු හුස්මක් පහත හෙලා ළය සැහැල්ලු කොට ගතිමි. 

"Yes, If there can be afternoon discos, Punjabis can marry Tamilians. Rules after all are only made so you can work around them…." I silently told myself while holding Ananya's hands and dancing to latest Rajni Kanth hit……………

Monday, January 8, 2018

555. The Story Of My Marriage - 56 - " Preparing A Business Plan Presentation ..Oh God!...What I Wouldn't Do For You Ananya..."


ජෑම් යෙදූ ස්කෝන්ස් පිඟානක් ඉහත ඡායාරූපයෙහි
දැක්වේ. -  Google Images

"ඉතිං ඊට පස්සෙ?"

"ඊට පස්සෙ මොනවද මිනිහ දඩස් ගාල ෆෝන් එක තිබ්බ...එතනිං ඒ වැඩේ ක්ලෝස්..රාධා ආන්ටි එක්ක හරිෂ් කියල තියනව මිනිහට මම ගැලපෙන්නෙ නෑය කියල. රාධා ආන්ටි අම්ම එක්ක කියනව මම අහගෙන හිටිය…"

වේටර්වරයා අනන්‍යා ඇණවුම්කල චිකන් සෑන්ඩ්විච්ස්, ස්කෝන්ස් සහ බීමද මවිසින් ඇණවුම් කල පානීය ජලය බෝතලයක්ද රැගෙන ආවේය. ඔහු ආහාර සහ බීම බඳුන් මේසය මත තබනා අතර මදෙස යටැසින් බැලූයේ කිසියම් චකිතයකින් මෙනි. ඒ දුටු අනන්‍යා මේසය යටින් මගේ බත්කෙන්ඩට පා පහරක් එල්ල කළාය. 

"ඌයි..මොකද අනේ වෙලා තියෙන්නෙ? පයිං ගහන්නෙ වෙළඹක් වගේ…" මම පහත්ව පහර වැදුනු ස්ථානය පිරිමදිමින් කෑගැසුවෙමි. 

වහ වහා තම බන්දේසිය මතවූ ආහාර සහ බීම බඳුන් මේසය මත තැබූ වේටර්වටයා දෙතුන් වරක් මදෙස සහ අනන්‍යා දෙස මාරුවෙන මාරුවට බියපත් දෑසින් බලා සිට ඉක්බිති යළිත් වහ වහා පළාගියේය.

"අර මොකද මට පයිං ගැහුවෙ?" මම අසුනෙහි කෙලින්වී අනන්‍යාගෙන් විමසීමි.

"මට හිතුන ඔයා අර වේටර් ළමය දිහා බලන විදිහට තව මොකක් හරි කට කැඩිච්ච කතාවක් කියල ආයෙමත් පාරක් ඒ කොල්ලගෙ ඔලුව නරක් කරයි කියල. ඒකයි දමල ඇන්නෙ පයිං හිහ්..හිහ්.." අනන්‍යා හඬ නඟා සිණාසුණාය.

"හ්ම්ම්ම්....දමල ඇන්නෙ පයිං තමයි...මගෙ කකුල තාම රිදෙනව..හෙහ්..හෙහ්..දැක්ක ද ඌ මා දිහා හොරෙං හොරෙං බලපු විදිහ..මම ඌට තව මොනව හරි කියන්ට තමයි ලෑස්ති වුනේ"

"අන්න ඒකනෙ.....මම දන්නවනෙ මනුස්සයගෙ තරම.....වේටරයගෙ මූණ දිහා  ඔයා දෙතුන් සැරයක් බලපු විදිහෙන්ම මට තේරුන මොකක් හරි තව විකාරයක් කියන්ට තමයි යන්නෙ කියල....ඉතිං වැරදිද මම පයිං ගහපු එක?..."

"නෑ..නෑ...කිසිම වැරැද්දක් නෑ..කිසිම වැරැද්දක් නෑ…"

මම නළල රැළි ගන්වා ගනිමින් මේසය මතවූ ආහාර සහ බීම පරීක්ෂා කළෙමි. ජමූන් තේ බඳුන මට එක්වරම සිහි ගැන්වූයේ වූයේ චිත්‍රයක් ඇඳීමෙන් පසු නොයෙක් වර්ණ සායම් බුරුසු පිරිසිදු කරනුවස් ජල බඳුනක බහා කැලතූ පසු ජල බඳුනේ අඩංගු ජලයයි. මම පරිස්සමින් එහි වූ පානය ස්වල්පයක් තොල ගෑවෙමි. එහි රසයද මට සිහිගැන්වූයේ සායම් බුරුසු පිරිසිදු කල ජල බඳුනක ඇති ජලයයි. 

"ඇයි මොකෝ?... හොඳ නැද්ද?" මගේ ඇඹුල්වූ මුහුණ දුරු අනන්‍යා විමසුවාය. ඇය මේ වන විටත් තම ජමූන් තේ බඳුනෙන් උගුරු කීපයක් පානය කොට අවසානය. 

"ෂික් මොනවද අනේ මේ?....පෙනුම හරියටම මම හයේ පන්තියෙ විතර ඉන්දැද්දි ඉස්කෝලෙ චිත්‍ර පාඩම වෙලාවෙ චිත්‍ර ඇඳල පේන්ට් බ්‍රෂ් හෝදන්ට වතුර වීදුරුවකට දාල හේදුවාම ඒ වීදුරුවෙ වතුර වාගෙමයි. දැන් පොඩ්ඩක් තොල ගාල බැලුවම රහෙත් වැඩි වෙනසක් නෑ. ඒ පේන්ට් බ්‍රෂ් හෝදපු වතුර වගේමයි...හෙහ්,හෙහ්,"

"ආ එහෙමද? ඒ පේන්ට් බ්‍රෂ් හෝදපු වතුරෙ රහ ඔයා දන්නෙ කොහොමද? බීල එහෙම බැලුවද?"

"පිස්සුද අනේ? මම මොකටද ඒ සායං හෝදපු වතුර බොන්නෙ?"

"එතකොට කොහොමද ඒ වතුරෙ රහ දන්නෙ?..හරි හරි එව්වයිං වැඩක් නෑ..මේ වගෙ තැන්වලට මිනිස්සු එන්නෙ ක්‍රිෂ් රහට කාල බීල බඩ පුරවගෙන යන්න නෙවෙයි. මෙතන තියන ඇට්මොස්ෆියර් එක එහෙම නැත්නම් වාතාවරණය හින්ද...නිදහසේ යමක් කතා කරන්ට එතකොට රිලැක්ස් වෙන්න පුලුවන් හින්ද…"

"හරි හරි මම එකඟයි….. කිව්වත් වාගෙ වෙන වල් පල් කතා කලා මිසල අපි මෙතෙන්ට කතාකරන්ට ආපු කාරණේ තාම කතාකලේම නෑනෙ.."

"ඒකනෙ අපි එහෙනං ඒ ගැන කතා කරමු......ක්‍රිෂ් දැන් කියන්න මොකක්ද ඔයාගෙ අදහස?"

"මෙහෙමයි අනන්‍යා ඇත්තම කිව්වොත් ඔයාගෙ දෙමව්පියන්ගෙ කැමැත්ත ලබාගන්න ඕනමයි කියල ඔයා කිව්වට මට හිතෙන්නෙම ඒකනම් මේ සම්ම ජාතියෙ වෙන දෙයක් නෙවෙයි. ගතවෙන ගතවෙන දවසක් දවසක් පාසා මගේ ඒ අදහස ස්ථිර වෙන එකයි වෙන්නෙ. මට ඔයාලගෙ පවුලෙං ටිකක් හරි කිට්ටු වෙලා ඉන්නෙ මල්ලි විතරයි. ඔයාගෙ අම්මයි තාත්තයි හැසිරෙන්නෙ ක්‍රිෂ් කියල මනුස්සයෙක් මේ ලෝකෙ නොඉන්න ගානට"

"ඔය ඉතිං..ඔය ඉතිං..අනේ....එහෙමම කියන්නත් එපා ක්‍රිෂ්…"

"ඇයි එහෙම කියන්න එපා කියල කියන්නෙ? මම මංජුට ටියුෂන් දෙන හින්ද උදේට ඔයාලගෙ අම්ම කන්න දෙනව. ඒත් ඒ වෙලාවෙවත් හරියකට මූන බලල වචන දහයක් කතා කරන්නෙ නෑ. එතකොට ඊට පස්සෙ තාත්ත එයාගෙ කාර් එකේ මාව බැංකුව ලඟින් ඩ්‍රොප් කරනව තමයි. ඒත් ඒ මුළු ගමනෙදිම එයා ඉන්නෙ කසාය බීපු ගොලුව වගේ. මම කොච්චර රටේ නැති වල්පල් කියෙව්වත් කලත් එයා මල බද්දය හැදිච්චි බස්සෙක් වගෙ හ්ම්ම් හ්ම්ම්ම් ගානව මිසක ඊට එහා දෙයක් මැරූකොට කියන්නෙ නෑ"

මම එක දිගටම කියවාගෙන ගියේ හිතේ වූ වේදනාව ඇයට පවසා හෝ සමනය කරගත යුතුයැයි සිතූ බැවිනි.

"ඉතිං ඔයා මොකක්ද කියන්නෙ කියල මට කියන්න.." මිනිත්තු කිහිපයක් නිහඬව මට සන්සුන් වීමට ඉඩ දී නිහඬව හුන් ඈ විමසූයේ මගේ සුරත තම දෑතට මැදිකොට ගනිමිනි. 

"මම කියන්නෙ ඕන කෙහෙම්මලක් වුනාවෙ කියල අපි දෙන්න තනි කැමැත්තට බඳිමු. ඒ කරල පස්සෙන් පහු වෙන දෙයක් එතකොට බලාගමු.."

"නෑ..නෑ..ඉන්නකො කලබල නොවී..දෙයියො අපේ මූණ නොබල ඉන්නෙ නෑ...ඔයාට ඔන්න අපූරු අවස්තාවක් ඇවිල්ල තියනව අප්පගෙ හිත දිනාගන්ට..මම මේ තකහනියක් මෙතෙන්ට ආවෙත් ඔයාට ඒ විස්තරේ කියන්ට කියල හිතාගෙන…."

"ඒ මොකවත් හරියන්නෙ නෑ අනන්‍යා. ඔයාගෙ තාත්ත මට අත්දෙක එකතු කරල වැඳල කිව්වනෙ ඔයාගෙන් ඈත්වෙන්ට කියල. ඉතිං ආය මොනවද?" සායම් වතුර බඳුන සුරතට ගත් මම එය එක හුස්මට පානය කළෙමි.

අනන්‍යා මහත් කොටගත් දෑසින් යුතුව මා දෙස බලා සිටියාය. "දැං අර පේන්ට් බ්‍රෂ් හෝදපු වතුර එක නේද ඔය ගුඩු ගුඩු ගාල ගසල ඇරියෙ?"

"හ්ම්ම්ම්..ඔව්...ඔයාගෙ අප්පගෙ මූන මතක් වෙනකොට සායම් වතුර නෙවෙයි හාපික් බෝතලයක් උනත් මට එක හුස්මට ගහල ඇරියෑකි"

"හිහ්..හිහ්..හිහ්..ඒක නියමයි...හාපික් ඈ?..." අනන්‍යා ශබ්දය නොනැඟෙන පරිදි අත් පොළසන් දෙමින් සිනාසුනාය.

"හරි හරි මොකක්ද කියන්නකො ඔයාගෙ ඔය අප්පගෙ හිතගන්න ක්‍රමේ?"

"අප්පගෙ මේ දවස්වල ඔලුව ගිණිඅරං ඉන්නෙ…"

"අර මොකෝ අර?"

"එයාට ඉස්සරහට අවුරුදු තුනකට බිස්නස් ප්ලෑන් ප්‍රසන්ටේෂන් එකක් කරන්න වෙලා....."

"ඔව්..ඔව්.. මේ සති දෙකකට වගෙ උඩදි දවසක් කාර් එකේ යද්දි මට ඔහොම කතාවක් කිව්ව නම් තමයි.."

"අන්න ඒකනෙ..." අනන්‍යා ප්‍රීතියෙන් සිනාසුණාය. "එයා ඔය විස්තර කාටවත් කියන්නෙ නෑ. කොටින්ම මේ මටත් කිව්වෙ මම අහල අහල කරදර කලාට පස්සෙ. ඒ කියන්නෙ ඔයා ගැන යම් පොඩි පැහැදීමක් වගෙ මොකක් හරිත් අප්පගෙ හිතේ තියනව එලියට නොපෙන්නුවට. ඉතිං ක්‍රිෂ් ඔයාට තිබ්බෙ ඒ බිස්නස් ප්ලෑන් එක ගැන කියපු වෙලාවෙ පැනල ඒක බාරගන්නනෙ අපොයි අංකල් මම ඒක කරල දෙන්නං කියල. ඔයාට ඔව්ව ගැන හොඳ දැනුමකුත් තියනවනෙ..."

"එහෙම තමයි මම කිව්වෙ අනේ. ඔය ගැන කිව්ව ගමං මම කිව්ව අංකල් මම ඒක කරල දෙන්නං කියල"

"ඉතිං අප්ප මොකද කිව්වෙ?"

"මට හිතෙන්නෙ අප්පට ඒ වෙලාවෙ හිතෙන්ට ඇති දෙයියන්ටම ඔප්පු වෙච්චාවෙ... මේක මේ යකාට කියල මම කරගත්තු මෝඩ කමක මහත කියල.... දැං මේ උලම බිස්නස් ප්ලෑන් එක හදල දුන්නොත් ඒකට හිලව්වට මට මගේ දූ කුමාරි මූට දෙන්ටම වෙනව.....බෑ...බෑ..කොහොමවත් එහෙම වෙන්ට දෙන්ට නම් බෑ....මම හිතන්නෙ එහෙම හිතල වෙන්න ඕන අප්ප කිව්වනෙ අර මොකක්ද පොලවෙ ගැහුව වගෙ නෑ..නෑ.. තමුං කරදර වෙන්ට ඕන නෑය.. ඒ බිස්නස් ප්ලෑන් එක මට පුලුවන් විදිහට කර ගන්නම්ය...අර මට අත් දෙක එකතු කරල වැන්දය කියල මම ඔයාට කිව්වෙ...ඒ වෙලාවෙම තමයි එහෙම වැන්දෙත්..."

"හිහ්..හිහ්..හී දැක්ක නේද?... එහෙම තමයි අපේ අප්පල..අපිට හරිම හරි ආදරෙයි...."

"හ්ම්ම් ඔව්..ඔව්..ආදරෙයි නේන්නම්..ඉතිං දැන් මොකක්ද ඔය බිස්නස් ප්ලෑන් ප්‍රසන්ටේෂන් එකේ තත්වෙ? තවම ඉවර නැද්ද?"

"මොන විකාරද? මෙතන වෙලා තියෙන්නෙ ක්‍රිෂ් වැඩේ තනිකර කැඳ හැලියක් වෙලයි තියෙන්නෙ මේ වෙනකොට. බැරෝඩා බැංකුවෙ කිසිම කෙනෙක් දන්නෙ නෑ හරියකට බිස්නස් ප්ලෑන් එකක් හදා ගන්නෙ කොහොමද කියල. ඒ කියන්නෙ එතන කිසි කෙනෙක් කලින් එහෙම දෙයක් කරලවත් නෑ. අනික් ක්‍රිටිකල් කේස් එක අප්පට කම්පියුටර් වැඩ එච්චරම තේරෙන්නෙ නෑ. පරණ තාලෙ මිනිස්සුනෙ. ජීවිතෙන් සෑහෙන කාලයක් ඔය ලෙජර් පොත්වල තීන්ත පෑනෙන් ගණුදෙණු ලියල රස්සාව කරපු මිනිස්සු උනාම එක පාරටම කම්පියුටර් වලට හැඩ ගැහෙන්ට අමාරුයි"

"හරි හරි ඒත් මම එක පාරක් උදව් කරන්ට ඉදිරිපත් වුනානෙ...එයා කෙලිම්ම කිව්වනෙ නෑ ඕන නෑ කියල..එහෙම කියල නිකං හිටපංකො...එහෙමත් නෑ..ඔයාගෙන් ඈත්වෙලා ඉන්ට කියල මට වැන්දත් එක්කනෙ"

"හරි හරි ක්‍රිෂ් ඒ සති දෙකකට වගෙ ඉස්සරනෙ. දැන් තත්වෙ වෙනස්..ලබන සතියෙද කොහෙද මම හිතන්නෙ ප්‍රසන්ටේෂන් එක..මේ වැඩේ හරියට කරගන්ට බැරි වුනොත් අප්පගෙ ආත්ම ගෞරවය හේදිලාම යනව. ඔෆිස් එකේ වැඩි දෙනෙක් බලා ඉන්නෙ අප්ප අමාරුවෙ වැටෙන කල් එයාට හිනාවෙන්ට... ඒ හින්ද මේ ප්‍රසන්ටේෂන් වැඩේ හරියකට කරගන්ට බැරිවුනොත් එහෙම අප්ප සමහරවිට ආයම රස්සාවට යන එකකුත් නෑ" අනන්‍යාගෙ පැවසූයේ සිහින් ස්වරයකිනි.

"එහෙමද? එච්චරම දරුණු තත්වයක්ද තියෙන්නෙ?"

"ඇත්තටම ඔව්...එහෙම දරුණු තත්වයක් තියෙන්නෙ...ඒ නිසයි මම කිව්වෙ මේ පාර ඔයා ඇහැව්වොත් එකත් එකටම එයා හා කියයි කියල"

"ඉතිං අනන්‍යා ඔයාට පුලුවන්නෙ ඕක කරන්ට? "

"මට බැරිකමක් නෑ ක්‍රිෂ්...ඒත් මේ චාන්ස් එක ඔයාට අරන්දෙන්නම ඕන හින්ද මම කිව්ව මට දුර බැහැර රාජකාරි ගමන් බිමන් වැඩි හින්ද වෙලාවක් නැතිවෙයි කියල…..මම කියන්නද ක්‍රිෂ්?.... මම කියනවට ඔයා ආයම පාරක් අප්පගෙන් අහල බලන්නකො"

"හරි හරි….මම හෙටම අහල බලන්නම්කො.."

"මට සීයට අසූවක් ෂුවර් ඔයා මේ වැඩේ ටොප් ක්ලාස් එකට කරල දුන්නම අප්පගෙ හිත වෙනස් වෙනව වෙනස් වෙනවමයි"

"අන්න අර අනික් සීයට විස්ස තමයි මට අල්ලන්නෙ නැත්තෙ...සීයට අසූවක් හරියනව වගේම ඉතිරි විස්සට අනුව වැඩේ වරදින්ටත් පුලුවන් නේද? ඒ කියන්නෙ මම මේ වැඩේ කලත් අප්ප කලිං වගේම බුම්මට්ට මූඩ් එක ඇක්ට් කරන්නත් පුලුවන් නේද? "

"හරි හරි ඉස්සෙල්ල අපි වැඩේ කරල ඉමුකො..දෙවනු බලමු මොකද ප්‍රතිපල කියල….හරි එහෙනං ඔන්න ඔයා අප්පගෙන් හෙටම අහන්නකො හොඳද? "

"හරි හරි..ඒකත් කරල බලමුකො එහෙනං….ප්‍රශ්ණයක් නෑ... මම අහන්නං…"

"හොඳ ළමයා…"

අනන්‍යා එසේ පවසමින් මගේ සුරත දෑතින්ම ගෙන සෙමෙන් සිපගත්තාය. මුළු මහත් චෙන්නායි නුවරම ඇයට සිතේ චකිතයකින් තොරව එවැන්නක් කිරීමට ඉඩ ප්‍රස්ථාව ඇත්තේ බොහෝවිට මේ අමතේස්ට් ආපන ශාලාවේ පමණක් විය හැකිය.

එසේ හෙයින් මෙහිදී සායම් බුරුසු සේදු ජලය බඳුනකට රුපියල් සියයක් අයකිරීම එක අයුරකින් අසාධාරණ නොවේ යයි මට සිතිණි. එසේ සිතමින් මම ද අනන්‍යාගේ දෑතම ගෙන සෙමෙන් සිප ගත්තේ ඇගේ සුවිසල් දෑස දෙස එක එල්ලේ බලා සිටිමිනි.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...