Thursday, January 19, 2017

474. The Story Of My Marriage - 31 - කර්ණාටක සංගීතයෙන් රසවත්වුනු සැඳෑවක්.....

තාම්පූරාව වයන ඉන්දීය යුවතියක්

"මේ ඕක ආයෙ හදන්න බෑ අයිසෙ. තමුසෙ හදන්නෙ ඕක තවත් විනාස කරල දාන්න. ඔතනින් නැඟිටල මෙන්න මෙහෙ එනව. ඇවිල්ල ඉඳ ගන්නව" අනන්‍යාගේ පියා මා මෙතෙක් ඔහු හා ගතකල මේ ඉතා අල්පවූ කාල සීමාව තුල තෙවන වරටත් කෑගැසීය.

නිහඬව හිස පහත්කොටගත් මම අනන්‍යාගේ පියා පසුපසින් ඔවුන්ගේ සාලයට ඇතුලුවූයේ කොහේ හෝ ඇඳ ඇති රංගෝලි රටාවක් මගේ දෙපයට පෑගී සුනුවිසුණු වී යාදෝයි බියෙන් තැතිගෙන ගැහෙනා හදවතින් යුතුවය. ඒ යන අතරද මට කල්පනාවූයේ කෙදිනක හෝ අනන්‍යා සමඟ විවාපත්ව මේ නිවසේ රාත්‍රිය ගත කරනා දිනයෙක උදෑසන අවදිවනවිට සයනය වටා රංගෝලි රටාවන් ඇඳ තිබුණහොත් මුළු දවසම සයනය මත ගතකරන්නට සිදුවේද යන්නයි. ඒ පිළිබඳව අනන්‍යාගේ පියාගෙන් විමසා සැකහැරගතයුතු බව මම තීරණය කළෙමි.

"මේ සර්....." මම පහත් හඬින් අනන්‍යාගේ පියා ඇමතීමි. 

ඒ වනවිට අප සාලයට පිවිස සිටියෙමු. ඔවුන්ගේ සාලයෙහි එක් පසෙක බොහෝසේ තුනී කුලිච්චම් අතුල ඉතා සරල ලෙස නිමැවුනු සෝපාවන් කිහිපයක් විය. පම්මි ආන්ටිගේ නිවසේ වූ රත් පැහැ විල්ලූදයෙන් පෝරු දැමූ මහා සෝපා රාජයින් සිහිව මගේ දෙතොලට සිහින් සිනහවක් නැඟුණි. 

ලා කොළ පැහැ  ඩිස්ටෙම්පර් තීන්ත ආලේප කල බිත්තිවල දකුණු ඉන්දියානු දෙවිවරුන්ගේ රාමුකල ඡායාරූප විශාල සංඛ්‍යාවක් එල්ලා තිබිණි. සාලයට ඔබ්බෙන්වූ ආහාර ගන්නා කොටසෙහි පුටු නොතිබුණු අතර ආහාර ගන්නාවිට හිඳ ගැන්ම උදෙසා තුනී හතරැස් මෙට්ට වැන්නක් බිත්තිය දිගට එලා තිබිණි.

මීට අමතරව ආහාර ගන්නා කොටසෙහි එක් කෙළවරක හැකිළිය හැකි පටු ඇඳක් වැන්නක්ද විය. ඒ මත බිත්තියට හේත්තුකොට සිතාරය වන් සංගීත භාණ්ඩයක්වූ තම්පුරාවක් විය. එමෙන්ම මුහුණ පුරා සම රැළි වැටුනු මහළු මිනිසෙක් කිසිදු අරමුණකින් තොර හිස් බැල්මක් දෙනෙතෙහි රඳවාගත්වනම එම ඇඳ මත හිඳ සිටියේය.

තාම්පුරාව සහ ඒ අසල හිඳ හුන් මහළු වාදකයා දුටු වහාම මසිතට නැඟුනේ මහත් විශ්මයකි. අනන්‍යාගේ දෙමව්පියන් රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහය වඩාත් රසවත් කරනු පිණිස සජීවි පසුබිම් සංගීත වාදනයක් ද සංවිධානය කරනු ඇතැයි මම සිහිනෙනුදු නොසිතීමි. "හෙහ්,හෙහ්, මේ යෝදිගෙ අම්මයි තාත්තයි අදහන්ට වටිනවනෙ. මෙන්න බලාපල්ලකො ලයිව් තාම්පූරා රෙසයිට්ල් එහෙකුත් ලෑස්ති කරලනෙ ඩිනර් එකට පසුබිම් සංගීතෙ හැටියට" මම මටම තොල මතුරා ගතිමි.

ඒ පිළිබඳව අනන්‍යාගේ පියාහට ස්තූති කිරීම මගේ යුතුකමකි. එබැවින් මම සෙමෙන් ඔහු වෙත ළංවීමි. " සර්...මම මේ සර්ට…"

"ඉඳගන්නවා…" අනන්‍යාගේ පියා මදෙස හැරී බැලීමට හෝ වෙහෙසනොවී ඒ අසල වූ සෝපාව වෙත සුරතේ දබරැඟිල්ල දිගුකලේය. මම කොපමණ තැතිගත්තේද යත් ඔහු පෙන්වූ සෝපාවෙහි හිඳගත්තා නොව ඒ මතට නිරායාසයෙන් ඇද වැටුනෙමි.

එවර මදෙස හැරී බලා කුමක් හෝ පවසන්නට සූදානම්වූ ස්වාමිනාදන් මහතා යලි එම අදහස වෙනස්කොට හිස සෙමෙන් දෙපසට කිහිපවරක් සලා සුසුමක්ද හෙලා අසල වූ කනප්පුව මතවූ පුවත්පතක් අතට ගෙන මා ඉදිරියේ වූ සෝපාවෙහි හරිබරි ගැසී හිඳගත්තේය.

ඒ ජීවිතයේ පළමු වරට මම අනන්‍යාගේ පියාණන් සමඟ මුහුණට මුහුණ හිඳගත් අවස්ථාවයි. මේ ලැබුණු අවස්ථාව අපතේ නොහැර යම් වැදගත් මාතෘකාවක් පිළිබඳ ඔහු හා සමඟ විද්වත් සාකච්ඡාවක යෙදිය යුතුයැයි තරයේ සිතාගත් මම සුදුසු මාතෘකාවක් පිළිබඳව මොළය වෙහෙසමින් සිතන්නට වීමි.

මිනිත්තු තුනක් හෝ හතරක් පමණ මෙසේ ගත වූවද කිසිදු සුදුසු වැදගත් මාතෘකාවක් මසිතට නොනැඟිණි. අවසන මම අනන්‍යාගේ පියාණන් දෙසට හැරී සෙමෙන් උගුර පෑදීමි.

"මේ පළාත නම් පදිංචියට හරිම අපූරුයි නේද?" අනන්‍යාගේ පියාණන්ගේ චිත්ත සන්තුෂ්ඨියට හේතුවිය හැකි මාතෘකාවක් ලෙස මසිතට අවසානයේ පිවිසියේ ඔවුන්ගේ නිවසේ පිහිටීමේ ප්‍රශස්ත බව පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීමයි.

"මොන විකාර කතාවක්ද ඒ? මේ පළාතෙ හරියකට වතුර ටිකක් නෑ. සමහරවෙලාවට නනා ඉන්නකොට වතුර කපනව හුටස් ගාල. එහෙම තියෙද්දි තමුං කියනව පදිංචියට හොඳ පළාතක්ය කියල. ඔලුව හොඳ නැද්ද මන්දා...." කියවමින් සිටි පුවත්පත වහා පහත්කල ස්වාමිනාදන් මහතා සතුරු බළඇණියක් වෙත මැෂින්තුවක්කුවකින් වෙඩි මුරයක් නිකුත් කරනා සෙබළෙකු මෙන් එසේ පවසා යලි පුවත්පත ඔසවා ගත්තේය.

මේ ප්‍රදේශයෙහි එනම් මයිලපෝර් හි පදිංචිකරුවන්ට උග්‍ර ජල හිඟය හේතුකොටගෙන විඳින්නට සිදුව ඇති අපහසුතා පිළිබඳව වරදකරු මම බව කොන්දේසි විරහිතව පිළිගත් අයුරින් මම දුක්මුසු මුහුණින් යුතුව හිස පහතට හරවාගතිමි. එසේ සිටිමින් ඒ පිළිබඳව ස්වාමිනාදන් මහතාගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටියයුතුද යන්න පිළිබඳව කල්පනා කරන්නට වීමි.

අප තිදෙන මෙසේ ගල් පිළිම මෙන් නොසෙල්වී තවත් මිනිත්තු කිහිපයක් ගෙවී ගියේය. මම සෝපාවෙහි හිඳගත්වනම හිස පහතට හරවාගෙන දුක්මුසු මුහුණින් යුතුව පසුවෙමි. ස්වාමිනාදන් මහතා මා ඉදිරියේ වූ සෝපාවෙහි හිඳගෙන පුවත්පත ඔසවා මුහුණ වසාගෙන ඒ කියවයි. මුහුණෙහි රැළි වැටුනු මහළු තාම්පූරා වාදකයා මුල්ලෙහිවූ පටු ඇඳෙහි හිඳගත්වනම හිස් බැල්මකින් කොහේදෝ අරමුණකින් තොරව බලා හිඳියි.

තවත් මේ දරුණු නිශ්ශබ්දතාවය ඉවසනු නොහැකි සඳ මම මහළු වාදකයා දෙස බලා හෘදයංගමව සිනාසුණෙමි. ඔහු කිසිදු ප්‍රතිචාරයක් නොදක්වා සුපුරුදු හිස් බැල්මෙන් බලා සිටියේ මගේ සිනහව නොදුටුවා සේය.

තවත් මිනිත්තු කිහිපයක් ගෙවී ගියේය. සාලයෙහි පමණක් නොව මුළු නිවසෙහිම පිරී පැවතියේ ගැඹුරු නිශ්ශබ්දතාවයකි. පන්ජාබී නිවෙසක නිවැසියන් සියල්ල නින්දට වන් රාත්‍රී කාලයක වුව කිසිසේත්ම මෙවන් නිශ්ශබ්දතාවයක් නොපවතින බව දෑස් පියාගත්වනම සිත අයාලේ දුවවමින් හුන් මට සිතිණි.

ස්වාමිනාදන් මහතා සත්‍ය වශයෙන්ම පුවත්පත කියවන්නේද නැතහොත් ඔහු මා මඟහැරීමෙහි උපායයක් වශයෙන් එසේ රඟන්නේද යන්න පිළිබඳව මසිත සැකසහිත වූයේය. මම සෙමෙන් ඉදිරියට නැවී ඔහු මුහුණට ඉදිරියෙන් අල්ලාගෙන සිටිනා පුවත්පතට ඉහලින් එබී බැලුවෙමි. ඔහු කියවමින් සිටියේ ද හින්දු පුවත්පතේ සංස්කාරක සටහනයි (Editorial ) 

(සටහන - එඩිටෝරියල් යනු කතුවැකිය ලෙස බොහෝවිට යෙදුනද ඒ සඳහා වඩාත් නිවැරදි යෙදුම සංස්කාරක සටහන යන්නයි.)

ආරක්ෂක අමාත්‍යවරයා විසින් නාවික හමුදාපතිවරයා තනතුරෙන් පහ කිරීම පිළිබඳව ඉන්දීය රජය විසින් වහාම අපක්ෂපාත පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කල යුතුයැයි තමිල්නාඩුවේ AIADMK පක්ෂය කල ඉල්ලීමක් අරභයා ලියැවුනු ඒ සංස්කාරක සටහන පත්‍රයේ එක් පිටුවක් පුරා ලියැවුණකි. ඉතා හරබර ලෙස ලියැවුනු එවන් දේශපාලනයට සම්බන්ධ ලිපි අප පවුලේ හෝ හත්මුතු පරපුරේ කිසිවකු හෝ හිසට පිස්තෝලයක් එල්ල කොට තර්ජනය කරනු ලැබූවද නොකියවන බව මට හෙට නැගෙනහිරින් හිරු උදාවනලෙස විශ්වාසය.

ඒ පිළිබඳව මම ගැඹුරින් සිතමින් සිටියදී ස්වාමිනාදන් මහතා එක්වරම පුවත්පත පහත්කොට "මොකද මනුස්සයො එබිල බලන්නෙ?" යනුවෙන් ඉතා සුහදව විමසීය.

"නෑ..නෑ..සර් මොකවත් නෑ…" මම වහා සෝපාවේ සෘජුව හිඳගෙන දෑත උකුල මත තබා ගාම්භීර පෙනුමක් මුහුණට නඟා ගතිමි. එසේම මෙලෙස දරුණු වරදක් කලාසේ වරදකාරී හැඟීමක් මසිත පහළ වූයේ කුමක් හෙයින්ද යන්න වටහාගැන්මට පවා මම අපොහොසත්වීමි.

ස්වාමිනාදන් මහතා තවත් මිනිත්තු පහක පමණ කාලයක් නිහඬව පුවත්පත කියවීය. ඔහු ඊලඟ පිටුව පෙරලන්නට පුවත්පත පහත් කල විට මම වහා ඔහු ඇමතූයෙමි. "මේ... මේ...සර්?"

ඔහු කිසිවක් නොපවසා පහත්කොටගත් පුවත්පත එලෙස තබාගත්වනම මා දෙස බලාසිටියේ "මොකද මනුස්සයො? මොකක්ද මේ මල කරදරේ? ඔහේ මට මේ පත්තරේ නිදහසෙ කියවගන්ට දෙනවද නැද්ද?" යන්න නොඅසා අසමිනි.

"ගෙදර වෙන කවුරුවත් නැද්ද සර්?" මම සුහද සිනහවක් නඟාගනිමින් විමසීමි. 

"නැතුව ආය? ගෙදර ඉන්නෙ නැතුව වෙන කොහෙ යන්ටද ඒ ගොල්ලො?" ස්වාමිනාදන් මහතාගේ මුව මඳක් විවර වූයේ මම එවන් ප්‍රශ්ණයක් විමසීම පවා ඔහුට මහත් විශ්මයක් ගෙන දුන් සේය.

"නෑ මම මේ ඇහුවෙ වෙන කවුරුවත්ම පේන්ට නැති හින්ද…"

"ඒ ගොල්ල උයනව. ඇයි ඔහෙට ඇහෙන්නෙ නැද්ද ඔය ග්‍රයින්ඩරේ සද්දෙ?" අනන්‍යාගේ පියා නිරන්තරයෙන් මෙසේ කිසිවකු නොරුස්සන ස්වභාවයෙන් කල්ගත කරන්නේද නැතහොත් අද ඔහු විශේෂයෙන් කෝපාවිෂ්ඨ මනෝභාවයකින් කල්ගත කරන්නේද යන්න මට ගැටලුවක් විය. 

"ඊලඟ පාර අනන්‍යා හම්බවුනාම ඒ ගැන අහල දැනගන්ට ඕන මතක ඇතුව. සමහරවිට මේ මනුස්සයට මම මෙහෙ ආපු එක රුස්සන්නෙ නැතුව වෙන්න ඇති" මම තොල්මතුරා ගතිමි.

"ඔහේ මොකවත් එහෙම කිව්වද?" අනන්‍යාගේ පියා පුවත්පත පහත් කොට විමසීය. 

"ආ..නෑ..නෑ..සර් මම මොකවත් කීවෙ නෑ……….."

"හ්ම්ම්හ්…" ඔහු යලි පුවත්පතින් මුහුණ ආවරණය කොට ගත්තේය. මම ගැහෙන හදින් යුතුව පුවත්පත දෙස බලාසිටින්නට වීමි. එවර මිනිත්තු දෙකක් ගතවීමටත් පෙර ඔහු යලි පුවත්පත පහත් කලේය. 

"ඔහෙට වතුර ඕනද? "

"නෑ..නෑ..සර්..මට වතුර එපා.."

"මොකක්? වතුර එපා? ඒක මහ පුදුම කතාවක්නෙ....මොකද ඔහෙට වතුර එපාය කියන්නෙ?" ඒ ප්‍රශ්නයට මට දියහැකි තාර්කික පිළිතුරක් නොවීය.

මිනිත්තු භාගයක පමණ වේලාවක් කල්පනා කොට මට සිතාගත හැකිවූ එකම පිළිතුර නම් මේ නිවසෙහි සහ නිවැසියන්ගේ අද්භූත ගති ලක්ෂණ හේතුකොටගෙන ජලය උගුරක් හෝ නොපෙවෙන තත්වයට මම බියෙන් ත්‍රස්තවී සිටින බවකි. එහෙත් කෙලෙසකවත් මට එසේ පැවසිය නොහැක්කේමය. 

"හරි... හරි... සර් කියනවනම් එහෙනං වතුර එකක් බොමුකො" මම අවසානයේ සෙමෙන් පැවසුවෙමි.

"රාධා……………….." ස්වාමිනාදන් මහතා පුවත්පත කනප්පුව මත තබා නැඟිට මහහඬින් කෑගැසීය. "වතුර එකක් ගේනවද? "

"ම්ම්ම්...මේ..මේ... අර ඉන්නෙ අනන්‍යාගේ සීයද?" මම තාම්පූරාව අසල හිඳගෙන තවමත් හිස් බැල්මෙන් බලා සිටිනා මහලු මිනිසා වෙතට ඇඟිල්ලක් දිගුකොට විමසීමි.

"නෑ" ස්වාමිනාදන් මහතා එසේ පවසා යලි අසුන් ගත්තේය.

අනන්‍යාගේ පියා පිළිතුරු දෙනුයේ හුදෙක් විමසනු ලැබූ ප්‍රශ්නයට පමණක් බව මට මේ වනවිට වැටහී තිබිණි." එහෙනං කවුද ඒ?" මම වදනින් වදන උසුරුවමින් විමසීමි.

"ඒ රාධාගෙ කර්ණාටක සංගීත ගුරුවරයා. අද ඇවිල්ල තියෙන්නෙ රාධාට උගන්වන්න. ඒත් ඔහේ මේ හදිස්සියෙ රෑ කෑමට එනවයි කියපු හින්ද රාධා අන්න කුස්සියෙ උයනව. ඉතිං වෙන මොනව කරන්නද? ගුරුතුමා මෙතන ඇඳේ ඉඳගෙන ඉන්නව"

මම මද සිනහවකින් යුතුව හිස සළමින් ඔහු හා සම්පූර්ණයෙන් එකඟවන බව හැඟවීමි.

රිදී පැහැ බන්දේසියක් මත තබන ලද වතුර වීදුරුවක් සහ තෙලෙහි බදිනලද යම් කටගැස්මක් රැගෙන අනන්‍යාගේ මව සාලයට ඇතුළු වූවාය. සර්පිලාකාරව දඟර ගැසුණු දුඹුරු පැහැ එම කටගැස්ම පොසිලගතවුනු ආදිකාලීන කුඩා නාගයින් රැසක් මට සිහි ගැන්වීය. ඇත්ත වශයෙන්ම මම කිසි දිනෙක පොසිලගතවුනු නාගයින් දැක නැත්තෙමි. එහෙත් යම් දිනෙක එවැන්නක් දැකගන්නට හැකි වුවහොත් ඒ මෙසේ වියයුතුයැයි මම සිතා ගතිමි.

"හෙලෝ ආන්ටි..ඉතිං කොහොමද?" මම සෝපාවෙන් නැඟිට ඇය වෙත හැරී සිනහසෙමින් විමසීමි.

"හෙලෝ ක්‍රිෂ්" 

"සමාවෙන්න මම වැරදි වෙලාවක ඇවිල්ල ඔයාලව අපහසුතාවයකට පත්කලා නම්" මම සංගීත ගුරුවරයා දෙස බැල්මක් හෙලා පැවසීමි. 

"නෑ....නෑ... ඒකෙ කිසිම ප්‍රශ්නයක් නෑ. අනන්‍යානෙ ඔයාට ආරාධනා කලේ. අනන්‍යා සාමාන්‍යයෙන් එහෙම තමයි. මගෙන් අහල නෙවෙයි ඕනම දෙයක් කරන්නෙ. ඒ හින්ද ඔයා ඒ ගැන හිත කරදර කරගන්ට අවශ්‍ය නෑ කොහෙත්ම….."

"නෑ ආන්ටි…... මම කියන්නද? අපි ඔක්කොම රෑ කෑමට කොහෙ හරි යමු හොඳ රෙස්ටුරන්ට් එහෙකට"

"නෑ..නෑ..ඕන නෑ...රෑ කෑම මම ලෑස්ති කරලයි තියෙන්නෙ" එසේ පැවසූ ඕ තම සැමියා දෙසට හැරුනාය. "මට සංගීත පාඩමට පැය බාගයක් දෙන්න"

සංගීත ගුරුවරයා වෙත ගිය ඕ පහත්ව ඔහුගේ දෙපා ස්පර්ශ කලාය. ඉක්බිති ඇඳ මත බිත්තියට හේත්තුකොට තිබූ තාම්පූරාව සුරතට ගෙන ගුරුතුමාද කැටුව සාලයෙන් පිටව ගියාය.

"ඉතිං? එතකොට සිටි බැංකුව ඔහේව දැම්ම චෙන්නයි වලට…….. එහෙමද?" ස්වාමිනාදන් මහතා මා අමතා සුහදව වදනක් දෙඩූයේ ඒ පළමුවරටය.

"ඔව් සර්"

"මට තේරෙන්නෙ නෑ මොන කෙහෙම්මලකටද ඔය මිනිස්සු උතුරු ඉන්දියාවෙ අය මේ දකුණට එවනවද කියල?"

"ඒකනම් මමත් හරියටම දන්නෙ නෑ සර්" මම හිස නවාගත්වනම පාපොච්ඡාරණය කලෙමි.

"පිස්සු මරගාත……" තමන්ටම එසේ පවසාගනිමින් ස්වාමිනාදන් මහතා යලි පුවත් පතෙහි හිස ඔබා ගත්තේය.

මම සිතට ධෛර්යය වඩා ගනිමින් උගුර පාදාගනිමින් ස්වාමිනාදන් නිවසට ඇතුළු වූ මොහොතේ පටන් මට අසන්නට අවශ්‍ය වූ ප්‍රශ්ණය විමසීමි. "සර්, මේ....මේ....කෝ අනන්‍යා?"

ස්වාමිනාදන් මහතා වහා ප්‍රවෘත්ති පත්‍රය පහත් කොට මා දෙස දෙනෙත් විදහා බලා සිටියේ මම ඔහු ඔහුගේ අසභ්‍ය චිත්‍රපට එකතුව සඟවා ඇත්තේ කොතැනකදැයි ඇසූ කලෙක මෙනි.

"අනන්‍යා නාන්ට ගියා. නාල ඉවරවෙලා එයා සන්ධ්‍යා දේව යාඥාවත් ඉවරවෙලාම ඒවි" ඔහු යලිත් මදෙස අප්‍රසාදය කැටිවූ බැල්මක් හෙලා යලි පත්‍රය වෙත නෙත් යොමාගත්තේය.

මම හිස සලමින් සිනාසුනෙමි. අනන්‍යා මා හා සමඟ අහ්මදාබාද්හි ඉන්දීය කළමණාකරණ ආයතනයෙහි අධ්‍යාපනය ලැබූ දෙවසර තුල කිසි දිනෙක සන්ධ්‍යා දේව යාඥාවක නොයෙදුණීය. 

ඒ සමඟම එක්වරම යාබද කාමරයකින් ඇසුණු දීර්ඝ වැළපිල්ලකින් මම තිගැස්සුණෙමි. කිසිවෙකු තවකෙකුගේ ගෙල තරව ගෙන ඉතා සෙමින් ග්‍රහණය දැඩිකරනා විටෙක නික්මෙන්නාවූ ළය විනිවිදයන විලාපයක් බඳුවූ ඉන් මා හදවත කම්පා වූයේ නිතැනිණි.

අඩක් විවරවූ මුවින් යුතුව වේගයෙන් ආශ්වාස කරමින් මම ස්වාමිනාදන් මහතා දෙස නෙත්යොමු කලෙමි. ඔහුද හිස ඔසවා මදෙස බලා සිටියේ රැළිකොටගත් දෙබැමින් යුතුවය. 

"ඇයි බය වුනාද? ඒ තමයි කර්ණාටක සංගීතය. තමුන් කලින් අහල තියනව නේද?" මම යටිතොල පෙරළා හිස දෙපසට සොලවා නැතැයි හැඟවීමි.

"මොනවද ඔහේ දන්නෙ එහෙනම් හැබෑටම?" එසේ පවසමින් ඔහු යලි පුවත් පත දෙසට නෙත් යොමුකොට ගත්තේය. 

ගිරිය යටින් කෑගසමින් හිසකෙස් දෑතින්ම සිඳගනිමින් උමතුවූවකු මෙන් මේ නිවසින් ඉවතට දිවයාමට මසිතේ පැනනැඟුනු අභිප්‍රාය මම මැඩපවත්වා ගත්තේ බලවත් අසීරුවෙනි. "මොනවද ක්‍රිෂ් උඹ මේ පිස්සන් කොටුවෙ කරන්නෙ? මොකටද උඹ මෙහෙ ආවෙ?" මම දත්මිටිකමින් මගෙන්ම විමසා ගතිමි. 

ඒ සමඟම කිසිවකු ගෙතුල සිට සාලය වෙත ලඟාවන පියවර හඬක් ඇසෙන්නට විය. තවත් මොහොතකින් මවිසින් මගෙන්ම විමසාගත් දෙවන පැණයට පිළිතුර සාලයට ඇතුලුවන දොරටුවෙහි එළිපත්ත මත පාදුර්භූත වූයේ දහසක් හිරු එක් අහසක නැඟියාක් මෙන් හාත්පස ආලෝකමත් කරවමිනි.

Sunday, January 15, 2017

473. පුවක් එෂැණිං 23 - පචායුධ කුමාරයාගේ විත්ති


පචායුධ තුමා මාරාන්තික උපවාසයෙහි යෙදෙමින්..... 
"ජොකා ඇඳලද? නින්ද ගිහිල්ල මල්ලි ඇහැරුනොත්?" 
යනුවෙන් වේදිකාවේ දිගාවී සිටින එතුමා වෙත තම හිස 
පහත්කොට නැවී විමසනුයේ පචායුධ තුමාගේ 
හිතවත් පාක්ෂිකයෙකි.

"මව්බිමේ පචායුධය" නමින් විරුදාවලී ලැබූ ඒ ධීර වීර ශ්‍රේෂ්ඨ පුරුෂෝත්තම තෙම පසුගියදා රිමාන්ඩ් භාරයට පත්වූ බව පුවක් එෂැණිං ඉතාම සංවේගයෙන් යුතුව නාසයෙන් වැගිරෙන්නාවූ කඳුළු සහ දෑසින් වැගිරෙන්නාවූ සොටු දියර දහරාවන් දෙකට නැවී හැඳ සිටිනා අමුඩ ලේන්සුවේ කොණකින් පිසදමමින් වාර්තා කර සිටී.

ජාතියේ පිනට පහළවූ, උසස්පෙළ විභාගය සමත්වීම පවා සිංහලයාගේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් ගතවූ රාත්‍රියේ බඩු වැඩිවීම නිසා උණ්ඩුකපුච්ඡයේ පත්ලේ සිට නැඟ එන්නාවූ අමියාව වත්ත පහළ සියඹලා ගස යටට ගොස් කරන්නාවූ ඔක්කාරයක්සේ ඉවත හල මේ මහා වීර පුරුෂයා වනාහී සීගිරියට නැරඹීමට යෑමට පවා ජාතියේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් පූර්ණකාලීනම කටයුතු කිරීම නිසා කාල වේලාවක් නොමැතිවූ යුග පුරුෂයෙකි. සුප්‍රසිද්ධ ගද්‍රභයෙකි. 

උහු වනාහී වරෙක සාකල්‍යයෙන් විනාශ මුඛයට ඇද වැටීමට ඔන්න මෙන්න කියා තිබූ ශ්‍රී ලාංකික ස්වෛරීත්වය රැකගනු වස් "ලැමන පාෆ" නම්වූ විස්කෝතු පමණක් ආහාරයට ගනිමින් මාරාන්තික උපවාසයක පවා නිරතවූ විරෝදාර මහීෂයෙකි. ඒ මහා උපවාසය අවසන්වූයේ ශ්‍රී ලංකාද්වීපයේ එවකට කිරුළ දැරූ රාජ රාජෝත්තමයාණන් වූ එසේම මෙතුමාටම නොදෙවෙනි ගද්‍රභයකුවූ නමවන මහින්දාභිධාන නරපතියාණන් පැමිණ අප වීරයාහට රසවත් සිසිල් පැන් කුසලානක් පෙවීමෙන් අනතුරුවය. 

එසේ නොයෙක් විකුමන් පාමින් සමස්ත ශ්‍රී ලංකා වාසී , කපාලය තුල අබැටක් පමණකුදු මස්තිෂ්කයක් සහ විචාර බුද්ධියක් සහිත සියළු මෙදිවයින් වාසීන්ගේ හාස්‍යයට සහ ජුගුප්සාවට ලක්වූ මෙතුමෝ ශ්‍රී ලංකාද්වීපය ජාත්‍යන්තරය තුල උසුළු විසුළුවල ලක් වීමටද උදක්ම හේතුවූවෝය. කෙසේ හෝ කලියුග කාලයෙහි කළුගල් ජලයෙහි ගිලී ගොමරිති ඉලිප්පෙන්නේය යන්න පරම සත්‍යයක් බැව් සනාථ කරමින් උසස් පෙළ හෝ නොසමත් මෙතුමෝ රාජ්‍ය ඉංජිනේරු සංස්ථාව භාර අමාත්‍ය පදවියෙන් පිදුම් ලැබුවෝය.

ඒ වනාහී බොහොඬ ගෙලෙහි රන් බැන්දාක් සේය. නැතහොත් තුරඟකුට අං මෝදුවූවාසේය. ඉන් මහත්සේ උදම්වූ පචායුධයාණෝ ඉදින් මාහට මෙවන් යස ඉසුරු සහ වරදානයන් ප්‍රදානය කල අප චෞර මහරජාණෝ කිසිදිනෙක යළි පරාජය කල නොහැක්කේය එබැවින් මේ තනතුරු කිසිදිනෙක මා හැර නොයන්නේය සිතා ලා පියා මහත් ප්‍රීති ප්‍රමෝදයට පත්වූයේ තම අමාත්‍ය ධුරයේ බලතල අනිසිලෙස යොදාගන්නේ තම භාර්යාවගේ සියළු ඥාතී මිත්‍රාදීන්හට, මහජන මුදලින් රාජ්‍ය සේවය පිණිස ආනයනය කල සුඛෝපභෝගී වාහන කිසිදු වග විභාගයකින් තොරව රිසිසේ ප්‍රදානය කළෝය.

එහෙත් කලකම් නම් ගලගා ගෙවිය නොහැක්කේය, දුක්විඳම ගෙවිය යුත්තේය යන පඬිවදන සනාථ කරමින් බොහෝ කලක් ඉක්ම යෑමට පළමු අප මහා රාජෝත්තමයාණෝ බලයෙන් පහකරන ලද්දාහුය. එසැණින් අප කථා නායක වීර පුරුෂයෝද සියළු පදවි බලතල අහිමිව නිවට නියාළු සුනඛයකුගේ තත්වයට පත්වූවෝය. හිටපු රාජෝත්තමයාණන්ගේ ඡන්ද ව්‍යාපාරයේ ප්‍රධාන මෙහෙවරක් ඉටුකලෝ අප පචායුධයාණෝය. සිය කෙළතොළු කමින් උපරිම ප්‍රයෝජන ගත් උහු මහරජාණන්ට විරුද්ධව ඉදිරිපත්වූ හිටපු ඇමැත්තාහට ඉතාම සාහසික ලෙස නොයෙක් අන්දමින් අපහාස උපහාස කලෝය. "අයියෝ සිරිසේනෝ...අයියෝ සිරිසේනෝ" යනුවෙන් උඩුබුරමින් වේදිකා දෙදරවූවෝය.

බලයට පැමිණි නව රජයේ බලධරයෝ මහරජාණන්ගේ පාලන සමයේහි සිදුවූ දූෂිත මුදල් වඤ්ඡාවන් පිළිබඳව පරීක්ෂණ ආරම්භ කළෝය. පරීක්ෂණ කටයුතු පමාවන කල්හි පචායුධයෝ "අහෝ තෙපි එදවස අප දූෂිතයෝය, වඤ්ඡාකාරයෝය යනුවෙන් චෝදනා කළාහුය. එහෙත් බලව අප කිසිදු උපද්‍රවයකින් තොරවැ සුවසේ සිටින්නාහුය" යනුවෙන් වේදිකා දෙදරවමින් ගර්ජනා කළාහුය. අනතුරුවැ පචායුධයෝ දිනෙක විදේශගතවීම් වස් අහස්යාත්‍රා තොටුපොළට පැමිණෙන්නෝ අවලංගුවූ විදේශ ගමන් බලපත්‍රක් ඉදිරිපත්කොට බලධරයින්ගේ අත් අඩංගුවට පත්වූවෝය. එකල උහු අග්‍රාමාත්‍යයන්ගේ සරණින් බන්ධනාගාර ගත නොවී නිදහස් වූවෝය.

එසේ වුවද ඉන් යම් පාඩමක් ඉගෙන නොගත් හෙතෙම යලිත් නොයෙක් මුසාබස් දොඩමින් වේදිකා දෙදරවමින් රටවටා යන්නාහුය. යහ පාලන බලධරයෝද පචායුධයන් අමාත්‍යව සිටියදී රජයේ වාහන අවභාවිතා කල අන්දම පිළිබඳව පරීක්ෂණ කරන්නෝ පචායුධයන්හට වහා එම නිලධරයින් හමුව කරුණු පැහැදිලි කරන්නැයි දන්වා යැවූහ. තමනට කිසිසේත්ම සාධාරණ කරුණු පැහැදිලි කීරිමක් කළ නොහැකිබැව් සහ එනිසාම අත් අඩංගුවට අනිවාර්යයෙන්ම පත්වන බැව් අතැඹුලක්සේ දත් පචායුධයෝ වහා තම සට්ටඹියන් උසි ගන්වා සංවිධානය කොට අධිකරණය ඉදිරිපිට මහත් කළබැගෑනියක් ඇති කිරීමට කටයුතු කළෝය.

එකල්හි උහු භාර්යාවන්ගේ සහෝදරියෝද, සහෝදරයෝද, උන්ගේ දූ දරුවෝද පැමිණ බන්ධනාගාර ගත කිරීමට පොලිස් රිය වෙත ගෙනයන පචායුධයන්ගේ දෑතෙහි එල්ලී එසේ රැගෙන යාම වැළැක්වීමට තැත් කළෝය. එහෙත් පොලිස් නිලධාරීහු ඒ ව්‍යාර්ථ කොට මහත් වෑයමකින් පචායුධයන් ගෙනගොස් බන්ධනාගාර ගත කළෝය. අනතුරුව ජනමාධ්‍ය වෙත අදහස් දැක්වූ පචායුධයන්ගේ ඥාතීහු පොලිස් නිලධාරීන් හට රොස් පොරොස් බසින් බැණ වැදුනෝය. මේ අසාධාරණයට විරුද්ධව අපද දේශපාලනයට එළඹෙනා බව පැවසූවෝ පචායුධයන්ගේ භාර්යාවන්ගේ සහෝදරියය. ඇගේ දියණියෝ පොලිස් නිලධාරීන් තමන්ට බැණ වැදුනු බව පවසමින් හඬා වැටුණෝය.

බන්ධනාගාර ගතවූ පචායුධයෝ තුන් වේලටම ආහාර නිවසින් ගෙන්වා ගැනීමට බලධරයින්ගේ අවසර ඉල්ලා ඇත. ජනතාව වෙනුවෙන් විදුලි පුටුවට යාමට පවා සූදානම් බවට සිංහනාද කල පචායුධයන්ගේ මේ ඉල්ලීම පිළිබඳව විමසූවෙකුට දැනගන්නට ලැබුණේ මහජන මුදලින් සපයන බන්ධනාගාර බත් වේලක් හෝ ආහාරයට ගැනීමට පචායුධයන් නොකැමැති බවකි. ඉදින් එපමණ සද්භාවයෙන් කටයුතු කරන්නෙකු වාහන වඤ්ඡා චෝදනාවන් එල්ල කොට බන්ධනාගාර ගතකිරීම කොපමණ සාධාරණදැයි සිතාබලන ලෙසද එම පවුලේ ඥාතියා වැඩි දුරටත් ඉල්ලා සිටියේය.

මේ අතර පචායුධයන් අත් අඩංගුවට ගැනීම පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර සංවිධාන රැසකින් රජය කෙරෙහි දැඩි විරෝධයක් එල්ලවී ඇත. ප්‍රංශයේ ගී ද මෝපසං පදනම නිවේදනයක් නිකුත් කරමින් කියා සිටින්නේ පචායුධයන් වන් විද්වතකු මෙසේ අත් අඩංගුවට ගැනීම ඉතාම අසාධාරණ බවකි. තමන්ගේ කෘතියක් බව ගී ද මෝපසං පවා දැන නොසිටි "මහල්ලා සහ මුහුද" ගී ද මෝපසංගේ නිර්මාණයක් බව පළමු වරට සොයාගනිමින් සාහිත්‍ය ලෝකයේ නොයෙක් ගරු බුහුමනට ලක්වූ මහා පඬිරුවනක් මෙසේ සිරගත කිරීම දැඩි පිළිකුලින් යුතුව හෙලා දකින බව එම සංවිධානය වැඩිදුරටත් ප්‍රකාශ කරයි.

අන්තර්ජාතික ව්‍යාඝ්‍රා අලෙවි කරන්නන්ගේ සංගමයද, එලෙසම ආසියා පැසිෆික් අවලංගු ගමන් බලපත්‍ර භාවිතා කරන්නන්ගේ සංගමයද, ශ්‍රී ලංකා විස්කෝතු නිපදවන්නන්ගේ සංගමයේ ලෙමන් පෆ් අනු කමිටුවද, සීගිරිය නරඹන්නට නොහැකිවූවන්ගේ සංසදයද පචායුධයන් වහාම නිදහස් කරගැන්මේ සටනට එක්ව සිටින බව ද පුවක් එෂැණිං වෙත වාර්තාවේ.

Thursday, January 12, 2017

472. The Story Of My Marriage - 30 - සපත්තු සහ රංගෝලි..අනන්‍යාගේ නිවසේ මවිසින් ගතකරනලද පළමු මිනිත්තු පහ…….

සවස තුනේ කණිසම පසුවූවා පමණි. මට දුරකථන ඇමතුමක් ඇතිබව ශ්‍රී පැවසුවාය. 
"සර්…. සර්ට කෝල් එකක්" එසේ පවසා ඇය ඇමතුම මගේ මේසය මත ඇති දුරකථනයට මාරු කලාය.

"Hi, I'd like to open a priority account, with my hot-shot sexy banker"

"අනන්‍යා?..." මම ප්‍රීතියෙන් ඉපිලෙමින් කෑගැසීමි. "ඔයා කොහෙද ඔය ඉන්නෙ? කොයි වෙලාවෙද අපි මුණ ගැහෙන්නෙ? මම එන්නද එච්.එල්.එල්.ඔෆිස් එකට? අනේ බලන්නකො හරි වැඩේනෙ උනෙ. ඊයෙ මගෙ ෆ්ලයිට් එක ඩිලේ උනානෙ…"


"ක්‍රිෂ්...ක්‍රිෂ්..ක්‍රිෂ්..කරුණාකරල ඉස්සෙල්ල සන්සුන් වෙන්න. හරිද? බොහොම හෙමීට තුනට ගණන් කරන්න"

"ඒක්...දෝක්..තීන්...ඔන්ඩු...රෙන්ඩු...මූන්ඩු...වන්..ටූ...ත්‍රී…" මමද දෑස් පියාගත්වනම අනන්‍යා සමඟ ගණන් කළෙමි.

"දැන් කොහොමද? සන්සුන්ද? හෘද ස්ඵන්දනය සාමාන්‍ය තත්වයට පැමිණියාද?"

"හ්ම්ම්..ඔව්.." මම දිග හුස්මක් පහළට හෙලා පැවසුවෙමි.

"හරි එහෙනම් දැන් ඔයා කියන්න ආපු එක කියන්න"

"ඔයා කොහෙද ඉන්නෙ? ගෙදර ආවද?"

"නෑ..නෑ..මම මේ කතා කරන්නෙ කන්චීපුරම් ඉඳල"

"කොහේය කිව්ව?"

"කන්චීපුරම් ළමයා...කන්චීපුරම්.."

(කන්චිපුරම් යනු චෙන්නයි සිට නිරිත දෙසින් කිලෝ මීටර් 72 දුරින් පිහිටි ප්‍රධාන වශයෙන් කෘෂිකාර්මික නගරයකි. කෘෂිකර්මයට අමතරව එහි ප්‍රධාන ආදායම් මාර්ගය වනුයේ විවිධ වර්ණවත් සේද සාරි විවීමේ කර්මාන්තයයි. කන්චිපුරම් සාරි සඳහා ඉන්දියාවේ පමණක් නොව ශ්‍රී ලංකාවෙහිද ඉතා ඉහළ ඉල්ලුමක් ඇත.)

කංචීපුරම් සේද සාරිවලින් මේ සැරසී සිටිනුයේ
සුප්‍රකට දකුණු ඉන්දියානු නිළියන් දෙදෙනෙකුවන

තමන්නා සහ ඇන්ඩ්‍රියාය.

"හරි හරි මොන පුරම් හරි..කොහෙද ඔය පුරම් තියෙන්නෙ? "

"චෙන්නයි ඉඳල පැය තුනක දුර...මම ඉක්මනටම ආපහු එන්ට පිටත් වෙනව. බොහෝවිට තව පැය බාගයක් තරම ඇතුළත.එතකොට හයාමාරට වගෙ මම ගෙදර …"

"ආ..ඒක හොඳයි...ඔයාව දකින්ට නැතුව මම…"

"හරි..හරි...මම දන්නව...මම දන්නව..මේ මම කියන්නද?.... ඔයා අද රෑ කෑමට අපේ ගෙදර එන්නකො"

"ගෙදර? ඔයගොල්ලන්ගෙ ගෙදර? ඒ කියන්නෙ ඔයාගෙ අම්මයි තාත්තයි එක්ක රෑ කෑමට?"

"නැතුව ආය? අම්මයි තාත්තයි එක්ක නැතුව බල්ලයි පූසයි එක්කයැ? කොහොමත් ඔයා ඒ ගොල්ලන්ව සහ ඒ ගොල්ලන් ඔයාව අඳුනගන්නත් එපාය නැද්ද? අපෙ අම්ම නම් මේ දවස්වල ටිකක් විතර අප්සෙට් එකේ ඉන්නෙ..ඒත් ඒක ඒ හැටි අවුලක් වෙන එකක් නෑ"

"මොකද අම්ම අප්සෙට් එකේ ඉන්නෙ? අපි දෙන්නගෙ මේ සම්බන්දෙ හින්දද?"

"අපොයි නෑ..නෑ… ඒක ඇරුනම එයාට තව හැටහුටාමාරක් හේතු තියනව අප්සෙට් වෙන්ට..හිහ්..හිහ්...කොහොම හරි මගෙ හොඳ වෙලාවටද කොහෙද මේ දවස්වල අප්සෙට් එකේ ඉන්නෙ නම් අපි දෙන්න හින්ද නෙවෙයි…"

"අනන්‍යා මේ මම කියන්නද? ඔය ගෙදර රෑ කෑම කන වැඩේ හරියන එකක් නෙවෙයි. අපි දෙන්න රෑ කෑමට යමු ඔය කොහෙ හරි හොඳ රෙස්ටුරන්ට් එහෙකට"

"අනේ බෑ ළමයො. මම අද රෑ ගෙදර ඉන්නම ඕනෙ.කැනඩාවෙ පදිංචි මගෙ නැන්ද කෙනෙක් මේ දවස්වල මෙහෙ ඇවිල්ල ඉන්නව. එයා අද අපේ ගෙදර එනව. ඒ හින්ද මට ඉන්නම වෙනව. බයවෙන්න එපා. ඔයා අටට එන්නකො" ඇය ඇගේ නිවසේ ලිපිනය මට පැවසුවාය. ඒ ලිපිනය නිවැරදිව ලියාගැන්මට මට හැකිවූයේ අනන්‍යා එය තුන්වරක් අකුරින් අකුර උච්ඡාරණය කළ පසුවය. 

"මොකක්ද අනේ මේ? පොඩි කාලෙ ඉස්කොලෙ කියවන විට ලිවීම පාඩමක් වගේනෙ මේක" ඇය අවසානයේ නොපහන්ව මට දොස් නැඟුවාය.

"හරි හරි. ඒක ගනං ගන්න එපා. එහෙම නැතුව ඔයා කැමතිද මම හෙට එළිය වැටෙනකල් චෙන්නයිවල පාරක් පාරක් ගානෙ බඩගින්නෙම රස්තියාදු වෙනවට?" මම සිනාසෙමින් විමසුවෙමි.

"හරි..හරි..හරි...එහෙනං ක්‍රිෂ් ...තව පැය පහකින් මුණ ගැහෙමු හරියටම අටට එන්න අපේ ගෙදරට හොඳද? එතෙක් එහෙනං බායි" ඇය ඇමතුම විසන්ධි කළාය.

එතැන්සිට මම කලේ මේසය මත දිගහැරුණු මූල්‍ය වාර්තා දෙස ඉඳහිට බැල්මක් හෙලමින් අත් ඔරලෝසුව දෙස නෙතු නොපියා බලා සිටීමය. අද කාලය ගතවනුයේ ඉතාම සෙමින් බව මගේ සිතට නැඟුනේ වරක් හෝ දෙවරක් නොවේ. සාපේක්ෂතාවාදය පැහැදිලි කරනු උදෙසා අයින්ස්ටයින් උදාහරණයක් ලෙස ඉදිරිපත් කල සංසිද්ධියක්ද මගේ මතකයට නැඟුනේ නිරායාසයෙනි. එනම් පීසාහි ඇලවෙන කුළුණ මත සිට අයින්ස්ටයින් පහත හෙලූ ඇපල් ගෙඩියක් චාල්ස් ඩාවින්ගේ හිස මත පතිතවීමෙන් බෙන්සීන් අණුවේ ව්‍යුහය පිළිබඳ මූලික සංකල්පය ඔහුට අවබෝධ වීමය.

සියළු ඒජන්තවරු සවස හයට රාජකාරි අවසන්කොට පිටත්ව ගියහ. (සිටි බැංකුවේ කාර්ය මණ්ඩලයේ පහළම මට්ටමේ නිලධාරීන් හැඳිවූයේ ඒජන්තවරු නොහොත් Agents ලෙසය.) සිටිබැංකුවේ චිරාගත සම්ප්‍රදායානුකූලව උසස් සහ මධ්‍යම මට්ටමේ නිලධාරීහු පිටත්ව යන්නෝ රාත්‍රී අටේ කණිසමටය.

එතෙක් ඉන්දියානු ආර්ථිකයේ ප්‍රගමනය පිළිබඳව ලියැවුනු ව්‍යාපෘති වාර්තා කියවමින් මම කාලය ගත කළෙමි. උගත් ඉහළ ගණයේ බුද්ධිමත් ශාස්ත්‍රඥයින් විසින් ලියැවුණු ඒ වාර්තා මඟින් ඉදිරි වසර දහය තුල ඉන්දියාවේ දළ දේශීය නිෂ්පාදනය පිළිබඳ ඉතා විශ්වාසයෙන් යුතුව පුරෝකථනයක් ඉදිරිපත් කොට තිබිණි. ඒ කියවද්දී මසිතෙහි එක්වරම පැනනැඟුනු ගැටළුව නම් එවැන්නක් පිළිබඳව මෙපමණ විශ්වාසයෙන් යුතුව පුරෝකථනයක් කරන්නේ කෙසේද යන්නයි. කෙටියෙන් පැවසුවහොත් මට ඔවුන්ගෙන් විමසීමට තිබුනේ එකම පැණයකි. එනම් "කොහොමද යක්සයිනේ උඹල හරියටම දන්නෙ?" යන්නයි.

පස්වරු හතයි තිහට මම පිටත්ව යාම උදෙසා අසුන පසුපසට කොට නැඟී සිටියෙමි. ඒ දුටු වහා බාලක්‍රිෂ්ණන් මහතා මවෙත පැමිණියේය. 

"ක්‍රිෂ් ඔය යන්ටද?" ඔහුගේ මුහුණේ වූයේ නොපහන් පෙනුමකි. 

මම වහා අත් ඔරලෝසුව දෙස බලා වේලාව සවස හතර, පහ, හය, හෝ හත නොව හත පසුවී මිනිත්තු තිහ බව යලිත් වරක් තහවුරු කොට ගතිමි.

"ඔව්..මම යන්නෙයි කියල..ඒ හැටි වැදගත් වැඩකුත් නෑ මේ වෙලාවෙ කරන්ට"

"මම තව අවවාදයක් දෙන්නද ක්‍රිෂ්? කවදාවත් ඔයාගෙ බොස්ට ඉස්සෙල්ල ඔෆිස් එකෙන් පිටත්වෙන්ට එපා" බාලක්‍රිෂ්ණන් මහතා එසේ පැවසූයේ තම දකුණැස වසා ඉඟි කරමිනි. "හහ්..හහ්...හහ්" ...ඒ සමඟම ඔහු ලොකු විහිලුවක් කල විටෙක මෙන් මහ හඬින් සිනාසුණේය. 

මම අවම වශයෙන් මද සිනහවක් හෝ පළ නොකොට බැරෑරුම් මුහුණින් යුතුව ඔහු දෙස බලා සිටියෙමි. ඔහු පැවසූව කිසිසේත් මට විහිළුවක් වූයේ නැත.

බාලක්‍රිෂ්ණන් මහතා මහ හඬින් සිනාසෙන බොහෝ දේට සිනාසීමට මම අපොහොසත් බව මට ඒ වනවිට වැටහී තිබිණි. යම් ඉඩ ප්‍රස්ථාවක් ලද වහාම චෙන්නයි නුවර පොත් සාප්පුවකට ගොස් දමිළ විහිළු අඩංගු පොත් කිහිපයක් මිලදීගෙන දමිළ විහිළු පිළිබඳව අධ්‍යයනයක් කළයුතුයැයි මම ඉටා ගතිමි.

"මිස්ට බාලක්‍රිෂ්ණන් කීයටද යන්නෙ?" මම දිගු සුසුමක් හෙලා හිස දෙපසට සොලවමින් විචාලෙමි. 

"තව ටිකකින් මමත් යනව….. එක්කොත් ඔන්න ඔහෙ මමත් දැන්මම යනවා. කුසුම් මඟබලාගෙන ඇති මම එනකල්. ක්‍රිෂ් මොකද කියන්නෙ? අපේ ගෙදර යමුද රෑ කෑමට?"

"අනේ බෑ මිස්ට බාලක්‍රිෂ්ණන්. ඒත් ආරාධනාවට නම් බොහොමත්ම ස්තූතියි"

බාලක්‍රිෂ්ණන් මහතා මා දෙස බලා සිටියේ ඉතා දුක්මුසු බැල්මක් මුහුණට නඟා ගනිමිනි.

"අපේ දුරින් නෑයො වෙන කට්ටියක් මේ කිට්ටුව පාතක ඉන්නව. මට අද එහෙ යන්න වෙනව මිස්ට බාලක්‍රිෂ්ණන්" මම ඔහුගේ ආරාධනය ප්‍රතික්ෂේප කීරිමට හේතු කාරණා ඉදිරිපත් කළෙමි.

"හරි හරි එහෙනං ඉතින් මොනව කරන්නද?" තවමත් පහව නොගිය දුක්මුසු බැල්මෙන් යුතුව බාලක්‍රිෂ්ණන් මහතා පැවසීය.

"මේ මිස්ටර් බාලා..ඔහෙ මගෙ බොස් වෙන්න පුලුවන්. ඒත් ඔහෙට ඕන ඕන විදිහට මාව පාලනය කරන්න නම මම කොහෙත්ම ඉඩ දෙන්නෙ නෑ" එසේ සිතමින් සිටි බැංකුවේ මගේ පළමු රාජකාරි දිනය නිමකොට මම කහ පැහැයෙන් දිලෙනා පහනින් ආලෝකමත් වූ වීදියට බටුයෙමි.

"ස්වාමිනාදන්"………. අනන්‍යාගේ කුඩා ගෙවත්තක් මධ්‍යයේ පිහිටි නිවසේ ඉදිරි දොරටුව අසල බිත්තියෙහි ඔබ්බවා තිබූ නාම පුවරුවෙහි එසේ සඳහන් වූයේ ඇළවූ එකට බැඳුනු අකුරිනි.

ඊට පහළින්වූ විදුලි සීනුව මම නාද කලෙමි. ගෙතුලින් නොකඩවා ඇසෙන ග්‍රයින්ඩරයක් ක්‍රියාත්මක වන හඬ අතරින් කොහේදෝ ඉතා සෙමෙන් සීනුවක් නාදවන හඬ මට ඇසිණි. මිනිත්තු කිහිපයක් ගතවූ නමුදු කිසිවකු දොර විවර කලේ නැත. මම යළිදු සීනුව නාද කළෙමි. එවර මොහොතක් ගතවීමට පෙර දොර විවරවී අනන්‍යාගේ පියා දොර එළිපත්ත මත ප්‍රාදූර්භූතවිය.

"ඔව්?.........." ඔහු දෙබැම ඉහළට නංවාගත්වනම මදෙස එක එල්ලේ බලා සිටියේය. ඔහු මා එක්වරම හඳුනාගත් නමුදු මා අපහසුතාවයට පත්කීරිමට හඳුනානොගත්සේ කටයුතු කරන බව මට සැකයක් නොවීය. ඉදිරිපස සාක්කුවක් සහිත අත් කොට සුදු බැනියමක් සහ නිල් සහ සුදු කොටු වැටුණු ලුංගියක් හැඳ සිටි ඔහුගේ සුරතෙහි දෙකට නැවූ පුවත්පතක් ද විය.

"සර් මම ක්‍රිෂ්, අනන්‍යාගෙ යාලුවා..... "

මටද අද වනතෙක් සිතාගත නොහැකි යම් අද්භූත හේතුවක් කරණකොටගෙන කිසිවකු කෙරේ මසිතෙහි බියක් ජනිත වන්නේ නම් මම ඔහු සර් යනුවෙන් ඇමතීමට නිරායාසයෙන් පෙළඹෙන්නෙමි. මගේ සුරතෙහි විස්කෝතු පාර්සලයක් විය. කිසිවකුගේ හෝ නිවෙසට යන්නේ නම් අවම වශයෙන් එහිදී ඔබ පරිභෝජනය කරන්නට බලාපොරොත්තුවන කැලරි ප්‍රමාණයට සමාන කැලරි ප්‍රමාණයක් හෝ එම නිවසට ත්‍යාගයක් ලෙස ගෙනයායුතු බව මම කුඩා කල සිටම දැඩිලෙස විශ්වාස කළෙමි. ඒ මගේ පන්ජාබි උරුමයෙන් පැමිණි ගුණ ධර්මයක් වියයුතු අතර මම ඒ පිළිබඳව දැඩිලෙස ආඩම්බරද වීමි.

අනන්‍යාගේ පියා මේ අතර තවමත් මාදෙස දෑස් විදහාගත්වනම බලාසිටියි. "මම ක්‍රිෂ් සර්...අර අර..මේ අහ්මදාබද්වලදි අපි හම්බවුනේ." මට දෙවන වරටත් මා හඳුන්වාදීමට සිදුවිය.

"හ්ම්ම්ම්ම්…..හ්ම්ම්ම්ම්...එන්න ඇතුළට.." ඔහු දොරටුවෙන් මඳක් පසෙකටව මට නිවසට පිවිසීමට ඉඩ දුන්නේය.

මම නිවසට ඇතුළුව ඔහුට මා ගෙනා විස්කෝතු පාර්සලය දුනිමි. එය අතට ගත් වහාම ඔහු "සපත්තු සපත්තු" යනුවෙන් මහ හඬින් කෑගැසීය. "බොහොම ස්තූතියි" වැනි ප්‍රතිචාරයක් අපේක්ෂාකල මම ඉන් බොහෝසේ වික්ෂිප්ත වූයෙමි. 

"සපත්තු? මොන?........" මම අඩක් විවරවූ මුවින් යුතුව විචාලෙමි. මට එකවරම සිතුනේ අමුත්තකු නිවසට පළමුවරට පැමිණෙන විට සපත්තු යුවළක් රැගෙන එන චාරිත්‍රයක් චෙන්නයිහි බ්‍රාහ්මණ වංශික කුළවතුන් අතර පවතිනවා වියයුතුය යන්නයි. අනන්‍යා මෙවැන්නක් පිළිබඳව මට අවම වශයෙන් සඳහනක් හෝ නොකිරීම පිළිබඳව මසිතේ ඇය කෙරෙහි යම් අප්‍රසාදයක්ද හටගත්තේය.

මාදෙස යලිත් දැඩි අප්‍රසාදය හඟවන බැල්මක් හෙලූ අනන්‍යාගේ පියා නිවසින් පිටත බිත්තිය අසල වූ සපත්තු රාක්කය වෙත ඇඟිල්ලක් දිගු කලේය. වහා සපත්තු ඉවත්කල මම ඒවා පරිස්සමින් රාක්කයෙහි තැන්පත් කළෙමි. එතැනම සිටගෙන මේස් යුවලෙහි සිදුරු ඇත්දැයි ද පරීක්ෂා කළෙමි. සිදුරු කිසිවක් නොමැති වුවද පැය දොළහකට අධික කාලයක් පැළඳ සිටිනා මේස් යුවලෙන් නික්මෙන සුගන්ධය පිළිබඳ කෙසේවත් සෑහීමට පත්විය නොහැකිබව තීරණය කොට මේස්ද ඉවත්කොට සපත්තු යුවල තුල මනාලෙස සැඟවීමි.

"හා..හා..බලාගෙන ඔය රංගෝලිය පාගන්න එපා" මම නිවසට ඇතුළුව පියවර දෙකක් තැබීමටද පෙර අනන්‍යාගේ පියා යලිත් මහ හඬින් කෑගැසීය. 

දැඩිලෙස බියපත්වූ මම වහා පස්සට පැන්නෙමි. එහෙත් ඒ වනවිටද දොරකඩ රත්පැහැ වර්ණ ගැන්වූ හාල් පිටි භාවිතයෙන් ඇඳ තිබූ විචිත්‍ර රංගෝලි සිතුවම මත මම මගේ දකුණු පාදය තබා අවසානය.

"අනේ සමාවෙන්න සර් මම හිතල කරපු දෙයක් නෙවෙයි...සමාවෙන්න....සමාවෙන්න" වහා දෙදණ නවා එතැන හිඳගත් මම මවිසින් කල හානිය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීමට තැත් කළෙමි.

"මේ ඕක ආයෙ හදන්න බෑ අයිසෙ. තමුසෙ හදන්නෙ ඕක තවත් විනාස කරල දාන්න. ඔතනින් නැඟිටල මෙන්න මෙහෙ එනව. ඇවිල්ල ඉඳ ගන්නව" අනන්‍යාගේ පියා මා මෙතෙක් ඔහු හා ගතකල මේ ඉතා අල්පවූ කාල සීමාව තුල තෙවන වරටත් කෑගැසීය.

(ඉන්දියාව නේපාලය සහ බංග්ලා දේශය යන රටවල හින්දු භක්තිකයින් අතරබහුල වශයෙන් පවතින නිවසේ ආලින්දයේ හෝ සාලයෙහි වර්ණගන්වාගත් සහල්, සහල් පිටි හෝ වෙනත් ධාන්‍ය ආධාර කොටගෙන විචිත්‍ර රූ රටා ඇඳීමේ චාරිත්‍රය රංගෝලි නමින් හැඳින්වේ.දේව වන්දනාවක් ලෙස මෙන්ම ශුභ ඵල උදාකරගැන්මද මේ චාරිත්‍රයේ අරමුණුවේ.)

නිවෙසක ආලින්දයෙහි ගෙබිම මත ඇඳුනු
විචිත්‍ර රංගෝලි රටාවක්

Sunday, January 8, 2017

“නිහඬ විප්ලවයේ” ඇතුළත කථාව


නිහඬ විප්ලවයේ නියමුවෝ -
මෛත්‍රී, චන්ද්‍රිකා සහ රනිල්


මේ රටේ ඉතිහාසය ලියත්දී 2015 ජනවාරි අටවැනිදා යනු සුවිශේෂි, ඉහළ වැදගත්කමක් සහිත දිනයක් වන්නේ කරුණු කාරණා කිහිපයක් නිසාවෙනි. මූලිකවම ගත්විට, අන්ත දූෂිත ඒකාධිපති පවුල් පාලනයකට තිත තබමින්, ඓතිහාසික බල හුවමාරුවක් සිදු වූ දිනයක් ලෙස එය ඉතිහාසයට එක්වෙයි. එය, ධන බලය, මැර බලය, දේශපාලන බලය යන මේ සෑම බලයකට ම වඩා ජන බලය, බලවත් බව පෙන්වූ දිනයක් විය. රටේ ජනතාව ස්වේච්ඡාවෙන්, බලමුළුගැන්වී, අන්ත දූෂිත පවුල් පාලනයකට එරෙහිව, මහපොළොවේ ඇත්තක් බවට පත්කළ නිහඬ විප්ලවය සිදුව අදට වසර දෙකකි. “වෙනස” සිදු වූ දිනය නිසාවෙන්, ජනවාරි අටවැනිදාට සුවිශේෂී සංකේතාත්ක වටිනාකමක්, හිමිව ඇති මුත් එම නිහඬ විප්ලවය එක් රැයකින් ඇත්තක් බවට පත්වූවක් නොවේ. වසර කිහිපයක් මාස ගණනාවක් පුරා සිදුවුණු අඛණ්ඩ අරගලයක කූඨප්‍රාප්තිය සටහන් වීම පමණක් එදින සිදුවිණි.

එල් ටී ටී ඊ ත්‍රස්තවාදය පරදවමින් ලැබූ යුද ජයග්‍රහණයෙන් මත්ව එය තම දේශපාලන “සැපත” බවට පත් කරගනිමින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, මිනිස් නිදහස තඹයකට මායිම් නොකරමින් ඊට සිනහ සෙමින් වංචාව, දූෂණය, නාස්තිය නීතිගත කරමින් ගෙන ගිය රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව සැලකිය යුතු මට්ටමේ විරෝධයක් 2012 වසර එලඹෙද්දී මතුව තිබුණ ද එය ශක්තිමත් දේශපාලන බලවේගයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් නොවූ තරම්ය. එවැන්නකට අවශ්‍ය දේශපාලන නායකත්වය නොලැබීම එසේ වීමට බලපෑ එක් හේතුවක් වූ අතර, රාජපක්ෂ පාලනයේ දැඩි මර්දනකාරී ප්‍රතිපත්තිය එය තවත් සංකීර්ණ කර තිබිණි. අන්තර්ජාල වෙබ් අඩවි කිහිපයක් ඇතුළු විකල්ප දහරාවේ මාධ්‍ය එම සටන ඉදිරියට ගෙන යෑමට උත්සාහ කළමුත් කිසිසේත්ම එය අවශ්‍යතාවේ තරම හා නොගැලපුණි. විශේෂයෙන්ම රාජපක්ෂ රෙජිමයේ මර්දනය හමුවේ ප්‍රධාන ධාරාවේ දේශපාලන පක්ෂ මර නින්දකට වැටී තිබූ පසුබිමක් තුළ ඉඳහිට මතු වූ විරෝධයන්, කැටපෝලයක් රැගෙන යුද ටැංකියක් ඉදිරියට යෑමට වඩා වැඩි දෙයක් නොවීය. නමුත් ඒ හුදෙකලා වි‍රෝධයන් අඩු ලංසුවක ලා බැහැර කළ යුතු බව අපගේ අදහස නොවේ. අවසන් ප්‍රහාරය වෙනුවෙන් ඒ සියල්ල ම අඩු වැඩි වශයෙන් දායක වූ බව අපගේ විශ්වාසයයි.

2009 න් පසු කාලයේ පැහැදිලිවම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂය පමණක් නොව රටේ සෙසු දේශපාලන පක්ෂ අතරින් අති බහුතරයක් ද නිල හා නොනිල මට්ටමින් රාජපක්ෂවරු පාලනය කළ අතර මාධ්‍ය සම්බන්ධයෙන් ද තත්ත්වය ඊට දෙවැනි නොවීය. එබඳු “සංස්කෘතියක්” තුළ ප්‍රාතිහාර්යයක් අපේක්ෂා කළ නොහැකි තරම් විය. විශේෂයෙන්ම යුද ජයග්‍රහණයෙන් අනතුරුව සමස්ථ සමාජයම, මර නින්දක පැටලි සිටි අතර බොරදියේ මාළු බෑමේ උපන් හැකියාවක් සහිත රාජපක්ෂවරු එම නිෂේධනාත්මක තත්ත්වය තම සැපත බවට හරවා ගත්තේය.

කෙසේ වෙතත් සමාජයක් ලෙස මුහුණ දෙමින් සිටි එම “අවාසිදායක” තත්ත්වය ක්‍රමයෙන් වෙනස් වන්නට විය. ර‍ෙට් දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 6%ක් අධ්‍යාපනයට වෙන් කරන ලසෙ ඉල්ලමින් “ඇකඩමියාව” තුළින් මතු වූ අරගලය මෙන්ම ශිරාණි බණ්ඩාරනායක අගවිනිසුරුවරියව නිත්‍යනුකූල නොවන ලෙස ධුරයෙන් ඉවත් කිරීමට එරෙහිව රටේ නීතිඥ ප්‍රජාව වෙතින් මතු වූ අරගලය, “රාජපක්ෂවරුන්ගේ” සැබෑ තත්ත්වය පිළිබඳ ගැඹුරින් සිතා බැලීමේ අවස්ථාවක් රටේ ජනතාවට ලබා දෙන ලදි. සිවිල් සමාජය බලමුළු ගන්වමින් සිදු වූ එම අරගල “දේශපාලනික” එකක් වූයේ ඊට අවශ්‍යයෙන් ම හිමි විය යුතු දේශපාලන සහයෝගය ලැබුණු බැවිනි. මෙම අරගලයන් ද්විත්වය මතවාදී තලයේදී රාජපක්ෂ විරෝධය කුළුගැන්වූ අතර ඌව පළාත් සභා මැතිවරණයේදී ඊට සැලකිය යුතු ජනතා අනුමැතියක් ද හිමිව ඇති බව පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට විය.

කඩින් කඩ පළාත් සභා මැතිවරණ පවත්වමින්, පළාත් සභා කාඩ් කුට්ටම ඇනු රාජපක්ෂ පාලනය ජනාධිපතිවරණයට පෙර පවත්වන්නා වූ අවසන් පළාත් සභා මැතිවරණය පැවැත්වීමට තෝරා ගත්තේ ඌව පළාත ය. එම තෝරා ගැනීම කෙරෙහි බලපෑ කරුණු කාරණා ගණනාවක් විය. ඌව සාම්ප්‍රදායිකව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට “ජය භූමියක්” වූ අතර, ඊට පෙර පැවැති පළාත් සභා මැතිවරණයේදී ඌවෙන් හිමි වූ දැවැන්ත ජයග්‍රහණය, ඉහත කී විශ්වාසය දෙගුණ තෙගුණ කර තිබිණි. යුද ජයග්‍රහණයෙන් මාස කිහිපයක් ඇතුළත පැවැති 2009 ඌව පළාත් සභා මැතිවරණයේදී එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය එම පළාත ජයග්‍රහණය කළේ 72.39%ක වාර්තාගත ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් හිමි කර ගනිමිනි. රාජපක්ෂ පවුලේ සාමාජිකයකු මහා ඇමැති අපේක්ෂකත්වයට තරග කෙරුම හරහා යළි ඒ මාදිලියේ දිනුමක් ලබාගත හැකි වනු ඇතැයි එක්සත් ජනතා සන්ධානයේ ඡන්ද ව්‍යාපාරය මෙහෙයවන්නන්ගේ අනුමානය විය. ඌවේදී ලබාගන්නා දිනුම ජනාධිපතිවරණයේදී “අලෙවි” කිරීමට ඔවුන් ගණන් හදා තිබිණි. කෙසේ වෙතත් එය අවදානම් සහගත තීරණයක් විය. මැතිවරණ දෙකක් අතරතුර කාලයේ වෙනස් වන්නා වූ ජනමතය පිළිබඳ පැහැදිලි අදහසක් ඔවුනට නොතිබුණා සේම රාජපක්ෂ කෙනෙකු මැතිවරණයට ඉදිරිපත්ව අසාර්ථක වීම තුළ සිදුවන “අවදානම” පිළිබඳ ඇගැයීමක් ද ඒ තීරණය ගැනීමේදී ඔවුනට නොවුණි.

ඌව පළාත් සභා මැතිවරණය කැඳවත්දී ප්‍රධාන විපක්ෂය වූ එක්සත් ජාතික පක්ෂය අභ්‍යන්තරයේ මතුව තිබූ මත ගැටුම් සෑහෙන දුරට ඔවුන් විසඳාගෙන තිබූ අතර, කරු ජයසූරිය මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් එක්සත් නායකත්ව මණ්ඩලය නමැති ව්‍යුවහයක් පක්ෂ බල ධූරාවලියට අලුතින් එකතු වී තිබිණි. එම අභ්‍යන්තර සමගිය තුළ හොඳින් දිවිය හැකි ශක්තිමත් අපේක්ෂකයකු ඌවේ මහ ඇමැති තරගයට එවීමට එජාපය කටයුතු කරන ලදී. ඒ වන විට එජාප පාක්ෂිකයන් අතර ඉහළ ජනප්‍රසාදයක් හිමි කරගනිමින් සිටි හරින් ප්‍රනාන්දු එම අ‍ෙප්ක්ෂකයා විය. රාජපක්ෂවරු “තනි අශ්වයකුගේ” තරගයක් ඌවේ දී අ‍ෙප්ක්ෂා කළ ද එය “ගල උඩ සටනක්” බවට පත්කිරීමට එජාපය අවසානයේ සමත් විය.

මොනරාගල දී ලැබූ “වාසිය” සමඟින් යන්තමින් ඌවේ බලය හිමි කරගැනුමට එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය සමත් වුවද එය කිසිසේත්ම ඔවුන් අපේක්ෂා කළ දිනුම නොවීය. එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයේ ප්‍රතිපත්තිවලට පමණක් නොව, රාජපක්ෂවරුනට ද මරු පහරක් එල්ල කළ ඌවේ ජනතාව ශෂින්ද්‍ර රාජපක්ෂගේ මනාප ගණන 2009 ට වඩා ඡන්ද 40078 කින් අඩු කර තිබිණි. හරින් ප්‍රනාන්දු මනාප ඡන්ද 173993ක් ලබද්දී ශෂින්ද්‍රට හිමිව තිබුණේ මනාප 96619ක් පමණි. විශ්වවිද්‍යාල ආචාර්යවරුන්ගේ හා නීතිඥ ප්‍රජාවගේ සටන් සමඟින් ක්‍රමයෙන් “පියවි සිහියට” පැමිණෙමින් සිටි ශ්‍රී ලංකා සමාජය රාජපක්ෂවරුන්ව දේශපාලනිකව පැරදවිය හැකි බව බැරෑරුම්ව විශ්වාස කිරීම ඇරැඹුවේ 2014 ඌය පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් අනතුරුවය.

ඌව පළාත් සභා මැතිවරණයෙන් පසු කුමන හෝ මොහොතක් මහින්ද රාජපක්ෂ, ජනාධිපතිවරණය කැඳවන බව විපක්ෂය හොඳාකාරවම දැන සිටියේය. ජ්‍යොතිෂ්‍ය උපදෙස් දැඩි ලෙස පිළිපදින්නකු ‍වන රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා තමනට ලැබී තිබූ එම උපදෙස් අනුව 2015 ජනවාරියේ හෝ 2015 මාර්තුවේ ජනාධිපතිවරණය පැවැත්වීමට ඉඩ ඇති බවට විශ්වාසදායී “ඔත්තුවක්” ආණ්ඩුව ඇතුළින්ම විපක්ෂයට ලැබුණේ මේ අතරය. එබැවින් තවත් “කල් මැරීමේ” හැකියාවක් නොවීය.

ජනාධිපතිවරණයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට තරගයක් දීමට නම් විපක්ෂය තුළ සමගියක් ගොඩනැඟීම මෙන්ම සිවිල් සමාජය ඊට ගොනු කිරීම ද අත්‍යවශ්‍ය වී තිබිණි. මෙරට මධ්‍යස්ථ භික්ෂු නායකත්වයේ ඉදිරි පෙළ නියමුවෙකු වූ මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි ඒ වන විටත් එම භාරධූර කටයුත්තට අත ගසා තිබිණි. උන්වහන්සේගේ මූලිකත්වයෙන් සාධාරණ සමාජයක් සඳහා වූ ජනතා ව්‍යාපාරය ඒ වන විට කලඑළි බැස තිබූ අතර, 2014 වසරේ තුන්වැනි කාර්තුව එළඹෙද්දී ඒ සමඟ තවත් සිවිල් සංවිධාන රැසක් අත්වැල් බැඳගෙන තිබිණි. රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහි වීම සඳහා අනන්තවත් කරුණු කාරණා තිබුණ ද සියල්ලටම මුල වූ “විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම” එසේ සංවිධානගත වීමේ දී බලපෑ මහා පොදු සාධකය විය. සිවිල් සමාජය ඒ වෙනුවෙන් ඒකමතියකට ගෙන ඒමෙන් අනතුරුව එක්සත් ජාතික පක්ෂය හිටපු ජනාධිපති චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරණතුංග, ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ, ශ්‍රී ලංකා මුස්ලිම් කොංග්‍රසය, දෙමළ ජාතික සන්ධානය ඇතුළු පක්ෂ කණ්ඩායම් හා බලවේග රැසක් සමඟ සෝභිත හිමි ඇතුළු කණ්ඩායම අදහස් හුවමාරු කරගත් අතර ඒ සෑම විටෙකදීම “කොළ” පැහැති සංඥා හිමි වීම විශේෂත්වයක් විය. රාජපක්ෂ පාලනයට එරෙහිව රට තුළ මතුව තිබූ විරෝධය ඒ තරම් ප්‍රබල මට්ටමකට පැමිණ තිබිණි. විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අ‍හෝසි කිරීමේ සටන් පාඨය පෙරදැරිව මීළඟ ජනාධිපතිවරණය ජයගත හැකි දේශපාලන බලවේගයක් නිර්මාණය කිරීම ඉහත සාකච්ඡාවන්හි අවසන් නිගමනය වූ අතර, “පොදු අපේක්ෂකයා” පිළිබඳ සංවාදය කරළියට පැමිණියේ ඉන් අනතුරුවය. උතුරු, දකුණු භේදයකින් තොරව රටේ සෑම කොනකින්ම ඡන්ද ආකර්ෂණය කරගත හැකි එමෙන්ම සුළු වාර්ගික සහාය ලබාගත හැකි පොදු අපේක්ෂකයකු හට පාවෙන ඡන්දවලින් 70%ක් ආකර්ෂණය කරගත හැකි බවට සෝභිත හිමි සමඟ වැඩ කළ සිවිල් සමාජ ක්‍රියාකාරීන් ඒ වන විට උපකල්පනය කර තිබිණි. පොදු අපේක්ෂක යන මුද්‍රාව යටතේ කවුරුන් හෝ තරග පිටියට එවීම වෙනුවට මහින්ද රාජපක්ෂව පැරදවිය හැකි ප්‍රබල අපේක්ෂකයකු සටනට එවීම ඔවුනට අවශ්‍ය කර තිබිණි.

පොදු අපේක්ෂකයකු ඉදිරිපත් කළ යුතු බවට, පොදු අදහසක් ඒ වන විට සමාජගතව තිබුණ ද ඒ පොදු අපේක්ෂකයා කවුරුන් විය යුතු ද යන්න සම්බන්ධයෙන් නිශ්චිත අදහසක් එම මතවාදය ප්‍රවර්ධනයකළ සිවිල් සමාජ කණ්ඩායම් අතර නොතිබිණි. ඒ නිසාම ඒ වෙනුවෙන් නම් කිහිපයක් කියවෙන්නට විය. චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක කුමාරණතුංග, මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි, රනිල් වික්‍රමසිංහ, කරු ජයසූරිය යන නම් එහිදී ඉදිරියෙන් ම කියැවුණි.

මේ අතර, රනිල් වික්‍රමසිංහ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස තරග කළහොත්, තම පක්ෂය ඊට වෙනම තරග කරන බව ජවිපෙ නායක අනුර කුමාර දිසානායක, එජාප නායකයා සමඟ පාර්ලිමේන්තුවේ පැවැති සාකච්ඡාවකදී කියා තිබූ අතර නොවැම්බර් 07 වැනිදා රනිල් හා පැවැති සාකච්ඡාවකදී ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පක්ෂයේ නායක සරත් ෆොන්සේකා, රනිල්ට පවසා තිබුණේ කරු හෝ චන්ද්‍රිකා ජනාධිපති තරගයට එන්නේ නම් තම සහාය ඔවුනට නොලැබෙන බවය. ෆොන්සේකාගේ වැඩි මනාපය තිබුණේ රනිල් වෙතය. තමන් ඉදිරිපත් නොවී, කරු ජයසූරිය පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස තරග කළහොත් එවැනි පසුබිමකදී පක්ෂය දෙකඩ වනු ඇතැයි බියක් එජාප නායකයාට ඇති බව පැහැදිලිවම පෙනෙන්නට තිබිණි. රනිල් තරග නොකරන්නේ නම් තමන් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට සූදානම් බව සජිත් ඒ වන විටත් ප්‍රකාශයට පත් කර තිබිණි. කෙසේ වෙතත් ජාතික‍ හෙළ උරුමය, දෙමළ ජාතික සන්ධානය වැනි පක්ෂ කරුගේ අපේක්ෂකත්වය වෙනුවෙන් දැක්වූයේ ධනාත්මක ප්‍රතිචාරයකි. තම දරුවන්ගෙන් එල්ල වූ පීඩනය හමුවේ චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග මහත්මිය ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට මැළිකමක් දැක්වූ තත්ත්වය තුළ හා තමන් වහන්සේ ඊට තරග නොකරන බව සෝභිත හිමි පවසා තිබූ පසුබිමක් තුළ කාගෙත් අනුමැතිය සහිතව සියලු දෙනා පිනවමින් පොදු අපේක්ෂකයකු සොයා ගැන්ම සෑහෙන දුෂ්කර කටයුත්තක් වී තිබිණි. මෙම පසුබිම තුළ විපක්ෂයේ අනෙක් පක්ෂවලට ද පිළිගත හැකි පුද්ගලයකු ශ්‍රීලනිපයෙන් පිටතට පැමිණෙන්නේ නම් එවැන්නෙකුට ජනාධිපතිවරණය ජයගත හැකි බවට අදහසක් මතු වන්නට විය. එම පුද්ගලයා සෙවීමේ රාජකාරිය හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග වෙත පැවරුණේ ඇය ඒ වන විටත් ඊට අත ගසා තිබූ බැවිනි.

මේ අතර දේශපාලන ආරංචි මාර්ගවලින් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතාට දැනගැන්මට ලැබී තිබුණේ තමන් සමඟ තරගයට විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස කරු ජයසූරිය මහතා ස්ථිරවම ඉදිරිපත් වන බවය. නොවැම්බර් අට වැනිදා දුරකථන ඇමතුමක් ගත් රාජපක්ෂ මහතා ජයසූරිය මහතාට සුබ පැතුවේය. “මම කතා කළේ සුබ පතන්න” අදාළ කාරණාව කියමින් විස්තරයක් කරද්දි “ඒ ගැන පක්ෂය තවම තීරණයක් අරන් නැහැ” යනුවෙන් ජයසූරිය මහතා පැවසුවේය.

රටේ දේශපාලන උණුසුම ක්‍රමයෙන් ඉහළ නැ‍ඟෙමින් තිබූ මොහොතක නොවැම්බර් දොළොස් වැනිදා රාජපක්ෂ මහතා හා පූජ්‍ය මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි අතර හමුවක් විණි. ටිරාන් අලස් එය සම්බන්ධීකරණය කළේය. අංක 345/33 දරන කුරුප්පු පටුමගේ පිහිටි ටිරාන්ගේ “මහගෙදර” දී සිදුවූ එම හමුවට මහින්දට අමතරව, ගෝඨාභය රාජපක්ෂ, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා ද එක්ව සිටියහ.

එහිදී ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීම වෙනුවෙන් තමන් ගෙන ඇති පියවර සෝභිත හිමිට විස්තර කරමින්, රාජපක්ෂ මහතා පැවසුවේ ඒ වෙනුවෙන් නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතාගේ ප්‍රධානත්වයෙන් කමිටුවක් ද පත්කර ඇති බවය. එබැවින් ජනාධිපතිවරණය සඳහා ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ යනුවෙන් අලුත් සටන් පාඨයක් අවශ්‍ය නොවන බව සෝභිත හිමිට පැවසූ රාජපක්ෂ මහතා උන්වහන්සේගෙන් වැඩිදුරටත් ඉල්ලා සිටියේ විපක්ෂ ව්‍යාපාරයේ කටයුතුවලින් ඈත්වී සිටින ලෙසය. පොදු අපේක්ෂකයා සම්බන්ධයෙන් විපක්ෂය තුළ පොදු අදහසක් නොමැති වීමත්, ඉදිරිපත් වූ මෙම යෝජනාවත් තුළ සෝභිත හිමි පත්වූයේ දැඩි ආතතියකටය. ඒ නිසාම ගිලන් වූ උන්වහන්සේව වැඩිදුර ප්‍රතිකාර සඳහා නොවැම්බර් දාහතර වැනිදා මාලඹේ නෙවිල් ප්‍රනාන්දු රෝහලට ඇතුළත් කරන ලදී.

පොදු අපේක්ෂකයා පිළිබඳ අවසන් එකඟතාවක් නොමැති වුවද පොදු වැඩපිළිවෙළක් සම්බන්ධයෙන් විපක්ෂයේ පක්ෂ අතර ගැටුමක් නොමැති තරම් විය. කෙටුම්පත් කළ එම වැඩපිළිවෙළට අස්සන් තැබීමේ උලෙළ පැවැත්වීම සඳහා හැව්ලොක් ටවුන්හි “පාක් ස්ට්‍රිව්” හෝටලය තෝරාගෙන අවශ්‍ය වෙන් කිරීම් සිදුකර තිබුණ ද අවසාන මොහොතේ ඊට තම හෝටලය ලබාදීමට, එහි පාලන අධිකාරිය අදිමදි කළේය. එක් අතකින් එය රට තුළ ඒ මොහොතේ පැවැති තත්ත්වය පෙන්වන කැඩපතක් බඳු විය. පසු දිනෙක ගලධාරි හෝටලයේ එය පැවැත්වීමට සැලසුම් කෙරුණ ද සෝභිත හිමි හදිසියේ ගිලන් වීම නිසා එය ද අත්හැර දමන ලදී.

පොදු අපේක්ෂකයකු විපක්ෂයෙන් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් කිරීම වෙනුවෙන් වූ වැඩපිළිවෙළ මේ වන විට හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා කුමාරණතුංග මහත්මිය තම අතට ගෙන තිබූ අතර ඒ වෙනුවෙන් ඇය හා එජාප නායක රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා අතර නොවැම්බර් 20 වැනිදා පැවැති සාකච්ඡාව තීරණාත්මක එකක් විය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණයට තරග කිරීමට කැමැත්ත පළ කළ බව හිටපු ජනාධිපතිනිය ස්ථිර කර ප්‍රකාශ කළේ මෙම සාකච්ඡාවේදීය. එසේ දැනුම් දී ඇය සිරිසේන මහතා ජනාධිපති වූ පසු වික්‍රමසිංහ මහතා අගමැති ධුරයට පත්කරන බවට ලියවිල්ලක් ද භාර දුන්නාය. මේ අතර නොවැම්බර් 19 වැනිදා ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ මධ්‍යම කාරක සභා රැස්වීම පැවැත්විණි. සතියේ අමාත්‍ය මණ්ඩල සාකච්ඡාවෙන් පසු පැවැති එම රැස්වීමේදී ජනාධිපතිවරණය වෙනුවෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ඉදිරිපත් කළ යුතු බවට ඒ.එච්.එම්. ෆවුසි මහතා යෝජනා කළ අතර, නිමල් සිරිපාල ද සිල්වා මහතා එය ස්ථිර කළේය. මූලිකවම මෙම මධ්‍යම කාරක සභා රැස්වීම කැඳවා තිබුණේ මහින්දගේ අපේක්ෂකත්වය ප්‍රකාශයට පත් කිරීම වෙනුවෙනි. පක්ෂ මහලේකම් මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා එම නාම යෝජනා ස්ථිර කිරීමට හවුල් නොවීම අනාගත පෙරළියක් පිළිබඳ ලැබුණු පූර්ව සංඥාවක් බඳු විය. නමුත් එදින පවා මෛත්‍රි කිසිඳු වෙනසක් පිටතට පෙන්වූයේ නැත. රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයේදී ඔහු රාජපක්ෂ සමඟ ආප්ප ද කෑවේය.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ ජනාධිපතිවරයා ලෙස තමන්ට පැවැරී ඇති බලතල ප්‍රකාරව ජනාධිපතිවරණය කැඳවීමේ නිවේදනයට රාජපක්ෂ මහතා අත්සන් කළේ නොවැම්බර් විසි වැනිදා ප.ව. 1.02 ට යෙදුණු සුබ මොහොතිනි.

මෛත්‍රී ඇතුළු කණ්ඩායමත් රාජපක්ෂ පාලනයෙන් ගැලවී පිටතට පැමිණෙන බව ස්ථිරවම තහවුරු කරගත් පසු එය තම පාර්ලිමේන්තු හා පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන්ට දැනුම් දීම වෙනුවෙන් විසිඑක් වැනිදා විශේෂ රැස්වීමක් “සිරිකොත” පක්ෂ මූලස්ථානයේදී එජාපය කැඳවා තිබිණි. එහිදී සිරිසේන මහතාට සහාය දැක්වීමේ වැදගත්කම පිළිබඳ දීර්ඝ මෙන්ම තර්කානුකූල වූත් දේශනයක් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සිදු කළේය.

කරු ජයසූරිය මහතා ද එහිදී වඩාත් හැඟුම්බර කතාවක් පවත්වමින් අවධාරණය කළේ පුද්ගලයන්ට වඩා විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය අහෝසි කිරීම නමැති ප්‍රස්තුතය වැදගත් බැවින් පක්ෂයක් ලෙස මෙම තීරණයට සියලු දෙනා සහාය දිය යුතු බවය. එදින සන්ධ්‍යාවේ එජාප කෘත්‍යාධිකාරී මණ්ඩල රැස්වූ අතර එහිදී මෛත්‍රිගේ අපේක්ෂකත්වයට සහාය ලබාදිය යුතු බවට යෝජනාව සම්මත කරගන්නා ලදී. එජාප කෘත්‍යාධිකාරී මණ්ඩලය සිරිකොතේ පැවැත් වෙද්දී මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා කොළඹ නව නගර ශාලාවේ මාධ්‍ය හමුවක් ආමන්ත්‍රණය කළේය. කිසිවෙකුට සැක නොසිතන සේ වෙනත් පුද්ගලයකුගේ නමින් මාධ්‍ය හමුව සඳහා නව නගර ශාලාව කල් තියා වෙන් කරගෙන තිබූ අතර, එම මාධ්‍ය සාකච්ඡාව සඳහා ශ්‍රීලනිප මහා ලේකම්වරයා සමඟ ශ්‍රීලනිප මැති ඇමැතිවරු තිස් දෙදෙ‍නකු එක්වන බවට සහතිකයක් ලැබී තිබිණි. නමුත් අවසානයේ ඒ සඳහා එක්වීමට ධෛර්යයක් තිබුණේ රාජිත සේනාරත්න, දුමින්ද දිසානායක, රජිව් විජේසිංහ, එම්.කේ.ඩී.එස්. ගුණවර්ධන හා අර්ජුන රණතුංගට පමණි. එදින සන්ධ්‍යාවේ මාකස් ප්‍රනාන්දු මාවතේ පිහිටි විපක්ෂ නායක කාර්යාලයේදී ඒකාබද්ධ විපක්ෂයේ නායකයන්ගේ ප්‍රධානත්වයෙන් විශේෂ සාකච්ඡාවක් පැවැති අතර ඊට මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි ද වැඩම කර සිටීම විශේෂත්වයක් විය.

මේ අතර, විපක්ෂයේ පොදු අපේක්ෂකයා ලෙස මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණයට තරග කළ යුතු පක්ෂය පිළිබඳ මත දෙකක් පැවැතිණි. නව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණ හා අපේ ජාතික පෙරමුණ යටතේ තරග කිරීම සම්බන්ධව අදහස් ඉදිරිපත් වූ මුත්, නීති මණ්ඩලයක උපදෙස් මත නව ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පෙරමුණේ “හංසයා” ලකුණින් මැතිවරණයට ඉදිරිපත් වීමට අවසානයේ තීරණය විණි. කෙසේ වෙතත් ඡන්ද ව්‍යාපාරය පහසු එකක් නොවීය. රාජපක්ෂ පාලනය තම පැවැත්ම වෙනුවෙන් සමස්ත රාජ්‍ය යන්ත්‍රණයම නින්දිත ලෙස භාවිතා කරමින් සිටියේය. සිරිසේන මහතාගේ ඡන්ද සටන වෙනුවෙන් අවශ්‍ය පරිදි මාධ්‍ය සහායක් හිමි නොවූ අතර ඒ තුළ පෙනෙන්නට වූයේ රාජපක්ෂ ඒකාධිකාරයකි. නමුත් සයිබර් අවකාශය තුළ වැඩි සහායක් හිමිව තිබුණේ මෛත්‍රීපාලටය. එජාපයේ සහාය හිමි වීම සිරිසේන මහතාට දැවැන්ත ශක්තියක් වූ අතර ඔවුන් නිර්ලෝභීව තමන් සතු සියලු සම්පත් ඔහු වෙනුවෙන් මුදා හරින ලදී. තම ජනාධිපතිවරණ අපේක්ෂකත්වය කැප කරමින් රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා කළ කැපකිරීම ඉහළම මට්ටමක පැවැති අතර සිවිල් සමාජය කණ්ඩායම් සම්බන්ධීකරණය කරමින් කරු ජයසූරිය මහතා කැපී පෙනෙන කාර්යභාරයක් එහදී ඉටු කළේය.

ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ ඡන්ද සටන තුළ දී ඍජු සහයෝගයක් පොදු අපේක්ෂකයාට ලබා නොදුන්න ද රාජපක්ෂ පාලනයට ප්‍රබල ප්‍රහාර හා මතවාද සමාජගත කරමින් ඔවුන් වක්‍රාකාරයෙන් ලබාදුන් සහාය මැතිවරණ ව්‍යාපාරයේ ගලා යෑමට අතිශය වැදගත් විය. අපේක්ෂා කළ යුතු ආකාරයට දෙමළ, මුස්ලිම්, ජන කොටස් නියෝජනය කරන සුළු වාර්ගික දේශපාලන පක්ෂ, සිරිසේන මහතා සමඟ පෙළ ගැසී සිටි අතර සිංහල ජාතිකවාදී දහරාව නියෝජනය කරමින් ඔහුට ප්‍රසිද්ධියේ සහාය දැක්වූයේ ජාතික හෙළ උරුමය පමණි. එම තීරුව ආමන්ත්‍රණය කිරීමේදී සෝභිත හිමිගේ සහාය හිමි වීම ද තීරණාත්මක වූ බව ලියා තැබිය යුතුමය. පාඨලී චම්පික රණවක, රාජිත සේනාරත්න වැනි සමූහ සන්නිවේදනයේ දක්ෂ කථිකයන් දෙදෙනකුගේ සේවාව ලැබුණු පොදු අපේක්ෂකයාගේ කඳවුරට සමස්ත විපක්ෂයේ සහාය හිමි වූ අතර මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ ඡන්ද සටනට සිවිල් සමාජ ක්‍රියාධරයන් හා එම කණ්ඩායම් වෙතින් හිමි වූ සහාය අතිමහත් වූවක් විය.

තම ජීවිත පිළිබඳ ආශාව පවා අත්හරිමින් පොදු අපේක්ෂකයා වෙනුවෙන් ඔවුන් කළ කැපවීම මෙවැනි කෙටි සටහනකින් විස්තර කළ නොහැකි තරම්ය. ඡන්ද ව්‍යාපාරයේ විවිධ අවස්ථාවන්හිදී පොදු අපෙක්ෂකයාට සහාය පළ කරමින් රාජපක්ෂ කඳවුර වෙතින් පිටත ඒම් වරින් වර සිදුවූ අතර එය සිරිසේන මහතාගේ ඡන්ද සටන තවත් ශක්තිමත් කළේය. නමුත් ඊ‍ට සාපේක්ෂව රාජපක්ෂ මහතා වෙනුවෙන් අලුත් එකතු වීම් සිදු වූයේ අඩු වශයෙනි. ඒ එකතු වීම්හි දේශපාලන බලපෑම ද අඩු විය. නිදර්ශනයක් ලෙස නාමයෝජනා භාරගැනීම සිදුවූ විගසම එජාප මහලේකම්වරයාව සිටි තිස්ස අත්තනායක, රාජපක්ෂ කඳවුර හා එක්වූ අතර එසේ නොකර ඔහුට උපක්‍රමික ලෙසින් ඡන්ද සටනේ අවසන් අදියරේ දී තම පිලට එක්කර ගත්තේ නම් එය අවම තරමින් ඊට වඩා උපායශීලී විය හැකිව තිබිණි. තිස්ස සමඟ රාජපක්ෂ කඳවුරට එකතු වූයේ, කිසිඳු වැදගම්මකට නැති එජාප ආසන සංවිධායකවරු දෙතුන් දෙනෙකු පමණි. තිස්සගේ ආගමනය මහින්දට ශක්තියක් නොසැපයුවද එය හිටපු එජාප මහාලේකම්වරයාට ඇමති පුටුවක හිඳ ගැනීමේ වාසනාව රැගෙන ආවේය. නාමයෝජනා දිනයේදී තම පිළට එක්වූ තිස්සට සෞඛ්‍ය ඇමතිකම පිරිනැමූ මහින්ද පැය කිහිපයකට පසු තිරුපති වන්දනාවේ යත්දී අත්තනායකව ද එහි රැගෙන යන ලදි. චෙන්නායි නුවර සිට කිලෝමීටර් 138ක් ඈතින් පිහිටි තිරුවලා වෙන්කතේෂ්වර් කෝවිලේ පැවති එම පූජාව සඳහා මහින්ද සමඟ පනස්හය දෙනෙකු මෙරටින් එක්ව සිටියහ. ගාමිණි සෙනරත්, ගාමිණි අබේරත්න (ටැක්සි අබේ) ති‍රුකුමාර් නඩ්සන් ඇතුළු පිරිසක් ගමන සඳහා එක්ව සිටි අතර රෙසිගුන්ටා ගුවන්තොටුපළ කරා එම ගමන වෙනුවෙන් විශේෂ ගුවන් යානාවක් වෙන්කර ගෙන තිබිණි. ඒ සඳහා වූ රුපියල් 3916836ක බිල පවා නොගෙවූ බව පසුව හෙළිව තිබිණි.

ඡන්ද සටනේ අවසානය වඩාත් විචිත්‍රවත් කරගැන්මට විපක්ෂයෙන් ප්‍රබලයකු තම පිලට එකතු කරගැනීම දුෂ්කර බව පෙනෙද්දි රාජපක්ෂවරු කළේ තම හිතවාදී කීකරු මාධ්‍ය හරහා ව්‍යාජ මත පතුරුවා හැරීම පමණි. එජාප නියෝජ්‍ය නායක සජිත් ප්‍රේමදාස මහතා රාජපක්ෂ මහතාට සහාය දැක්වීමට එක්වූ බව ඔවුන් ගැසූ බේගලය එවැන්නකි. අවසානයේ එය නිවැරැදි කිරීමට මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයාට රූපවාහිනී සංස්ථාවට පැමිණීමට සිදුවන ලදී.

ඡන්ද විමසීම පැවැති ජනවාරි අට වැනිදා මතුපිටින් සාමකාමී බවක් දිස්වුවද පොදුවේ ගත් විට මැතිවරණය අන්ත දූෂිත එකක් විය. රාජ්‍ය දේපළ අවභාවිත කිරීම විලාසිතාවක් වී තිබූ අතර ඉතිහාසයේ පෙර කිසි කලෙක නොවුණ ලෙස ජාතිවාදය ප්‍රවර්ධනය කිරීමක් ද රාජපක්ෂවරු සිදුකරන ලදී.

මෙම සියලු තත්ත්වයන්ට එරෙහි සියලු සමාජ බලවේග පොදු අපේක්ෂකයාගේ ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් පෙරට පැමිණීම විශේෂත්වයක් විය. මේ අතර මැතිවරණ දිනට දින කිහිපයකට පෙර දේශපාලන වාසි ලබා ගැන්මේ අරමුණින් හමුදාව යොදා ගනිමින් යමක් සිදු කිරීමට සූදානම් වන බවට ලැබුණු ලිඛිත සාක්ෂි අනුව ඒ පිළිබඳව දැනුවත් කිරීමට පොදු විපක්ෂයේ නායකයන් මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයාව මුණගැසුණු අතර, එම ඉක්මන් මැදිහත්වීම තුළ එය ආපසු හැරවීමේ හැකියාව ලැබිණි. විශේෂයෙන්ම සමස්ත මැතිවරණය පුරාවටම මැතිවරණ කොමසාරිස්වරයා ප්‍රදර්ශනය කළ කාර්යක්ෂමතාව හා නීතිගරුක භාවය නොවන්නට අවසාන ප්‍රතිඵලය වෙනස් වීමට බොහෝ දුරට ඉඩ තිබිණි. එය ද ලියා තැබිය යුතුමය.

2015 ජනවාරි අට වැනිදා වන විට නිර්මාණය වී තිබූ තත්ත්වය තුළ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගේ ජයග්‍රහණය පිළිබඳ සැකයක් නොවුණ තරම්ය. බුද්ධි අංශ වාර්තා මෙන්ම කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලය මඟින් සිදුකළ ස්වාධීන සමීක්ෂණය මඟින් ද හෙළිව තිබුණේ ඔහු පැහැදිලිව ම ඉදිරියෙන් සිටින බවය. නමුත් ඡන්ද මංකොල්ලයක් හරහා ඕනෑම මොහොතක අවසාන ප්‍රතිඵලයට බලපෑමක් විය හැකි බව පොදු අපේක්ෂකයාගේ කඳවුර හොඳාකාරවම දැන සිටියේය. එබැවින් එවැන්නක් නොවීමට වග බලාගැන්ම වෙනුවෙන් තමනට ගත හැකි සෑම පියවරක්ම ඔවුන් ගන්නා ලදී.

තම ඡන්ද බලකොටුව වන පොලොන්නරුවේ දී ඡන්දය ප්‍රකාශ කළ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා එදින රාත්‍රිය ගත කිරීම සඳහා සිය පවුලේ සාමාජිකයන් සමඟ ප්‍රකට ව්‍යාපාරික කිරාන් අතපත්තු මහතාට අයත් කුරුණෑගල දොඩම්ගස්ලන්දේ පිහිටි වතු බංගලාවකට පැමිණීමට තීරණය කළේ ඊ‍ට පෙර දිනයේය. ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා ජනවාරි 07 වැනිදා පොළොන්නරුව බලා යෑමට සිරිසේන මහතා පිටත්වූයේ අතපත්තු මහතා සමඟය. ගමන අතරතුරදී දඹුල්ලේදී තේ පානය කරමින් සිටියදී තමන් අතපත්තුගේ බංගලාවට පැමිණෙන බව සිරිසේන මහතා ක්ෂණිකව දැනුම් දුන්නේය. ආරක්ෂිත පියවරක් ලෙස එය රහසක් ලෙස තබා ගැනීමට ද දෙදෙනාම පො‍රොන්දු විය. ඒ නිසාම මෙම තීරණය ගැන දැන සිටියේ සමීපතම හිතවතුන් කිහිප දෙනෙකු පමණි. මැතිවරණ දිනයේ අඳුරු වැටුණු පසු සිරිසේන මහතා රැගත් කළු පැහැති බී.එම්.ඩබ්ලිව්. රථය ඇතුළු තවත් රථ කිහිපයක් පොළොන්නරුවේ සිට ගමන ඇරැඹූ අතර දඹුල්ල හරහා දොඩම්ගස්ලන්දට ඔවුන් ළංවෙද්දී සෑහෙන රෑ බෝ වී තිබිණි. සිරිසේන මහතා අතපත්තුගේ බංගලාවට පැමිණෙද්දී අවට ගම්වාසීන් ඡන්ද ප්‍රතිඵල ඇසීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් කල්තියා නින්දට වැටී තිබිණි. ගමනේ රහස්‍ය භාවය වෙනුවෙන් ආරක්ෂිත පියවරක් ලෙස රථ පෙළ බංගලාවට ඇතුළු වූයේ එකවර නොව වරින්වරය. වෙනදාට විදුලි බුබුළු 200 ක් පමණ අතපත්තු බංගලාවේ දැල්වෙන මුත් ඒ සියල්ල එදින නිවාදමා තිබිණි. ඊට අමතරව නිවසේ සේවක සේවිකාවන් ද පිටත් කර යවා තිබුණි. ඒ සියල්ල රහස්‍ය භාවය රැකීම වෙනුවෙන් ගත් තීරණ විය. අතිශය තීරණාත්මක මොහොතක් වුවද ඒ අවස්ථාවේ සිරිසේන මහතා තුළින් පළවූයේ සැහැල්ලු ස්වභාවයකි. තම ජයග්‍රහණය ගැන සෑහෙන විශ්වාසයක් ඔහුට විය. සෙස්සන් ඡන්ද ප්‍රතිඵළ අසන්නට සැරසෙත්දි ඔහු රෑ නවයහමාරට පමණ නින්දට ගියේය. ඊට පෙර දුරකථන ඇමතුම් රැසකට පිළිතුරු දීමට සිරිසේන මහතාට සිදුවිණි. ඒ බොහෝ ඇමතුම් සිරිසේන මහතා සිටින ස්ථානය පිළිබඳව කළ විමසීම් විය. හිතවතුන්ගෙන් මෙන්ම ඔහු පිළිබඳ වෙනත් අරමුණු පෙරදැරිව පරික්ෂාවෙන් සිටින්නන්ගෙන් ද එසේ ඇමතුම් ලැබුණි. “කොහේද ඉන්නේ” කියා විමසූ සෑම අවස්ථාවකම “පොළොන්නරුවේ” යනුවෙන් පිළිතුරු දීමට ඔහු වගබලා ගත්තේය. මධ්‍යම රාත්‍රිය එළඹෙත්දි සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණය ජයගෙන ඇති බව ස්ථිරවම තහවුරුව තිබුණි. සිරිකොත එජාප මූලස්ථානයේ විශේෂ මැතිවරණ මෙහෙයුම් මැදිරියක් ස්ථාපිත කර තිබූ අතර ඡන්ද ගණන් කරන මධ්‍යස්ථානවල සිට ඊට ලැබුණු ප්‍රතිචාර සුබදායි විය.

අරලියගහ මන්දිරයේ ද එබඳු මෙහෙයුම් මැදිරියක් ස්ථාපිත කර තිබූ අතර නිකුත් වෙමින් ඇති ප්‍රතිඵල පිළිබඳ මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා තුළ වූයේ පහන් හැඟීමක් නොවේ. සෑහෙන කලකට පසු මැතිවරණ පරාජයක ලකුණු ඔහු හා පරිවාර සගයන්ගෙන් විද්‍යමාන වන්නට විය. කළු කෝපි කෝප්ප 04ක් පැය කිහිපයක් තුළ හිස් කිරීමෙන්ම ඔහු ඒ මොහොතේ පසුවූ තත්ත්වය පැහැදිලි වෙයි. පසුව වාර්තා වූ තොරතුරුවලට අනුව අගවිනිසුරු, නීතිපති, පොලිස්පති, යුද හමුදාපතිවරයා යන ඉහළ නිලධාරීන්ව කැඳවමින් හදිසි නීතිය පැනවීම මඟින් මැතිවරණ ප්‍රතිඵල නතර කළ හැකි ද යන්න හිටපු ජනාධිපතිවරයා විමසා ඇතිමුත්, එසේ කළ නොහැකි බව නීතිපතිවරයා තම දෙපාර්තමේන්තුවේ ඉහළ නිලධාරීන් ද විමසමින් පවසා ඇත. පරාජය භාර ගැනීමට මහින්ද රාජපක්ෂ තීරණය කළේ ඉන් පසුවය. ඡන්ද ප්‍රතිඵල එකින් එක නිකුත් වෙමින් තිබියදී පාන්දර හතරහමාරට පමණ රාජපක්ෂ මහතා රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට දුරකථන ඇමතුමක් ගත්තේය. දුරකථනයෙන් කතා කිරීම වෙනුවට තමන් අරලියගහ මන්දිරයට පැමිණෙන බව වික්‍රමසිංහ මහතා එවිට දැනුම් දුන්නේ මැතිවරණ පරාජය තුළ හිටපු ජනාධිපතිවරයා පසුවන තත්ත්වය පිළිබඳ අවබෝධයක් ඔහුට තිබුණ නිසා විය හැකිය. මෙම බල හුවමාරුව සුමට ආකාරයෙන් සිදුවීමට රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා ඉතා බුද්ධිමත් ලෙස වගබලා ගත්තේ ඒ ආකාරයටය.

අරලියගහ මන්දිරයට පැමිණ වික්‍රමසිංහ මහතා කළ පැහැදිලි කිරීම්වලින් අනතුරුව අවශ්‍ය ‘සහතිකය’ ලැබුණු පසු බලය අත්හැරීමට රාජපක්ෂ මහතා කැමැත්ත පළ කළේය. එම සියලු කටයුතු නිමකර වික්‍රමසිංහ මහතා තම මෝටර් රථයට නැඟීමට සූදානම් වූ‍ අවස්ථාවේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාගෙන් ඔහුට දුරකථන ඇමතුමක් ලැබුණි. ඊට පිළිතුරු දුන් වික්‍රමසිංහ මහතා දුරකථන මාර්ගයේ මඳක් රැඳී සිටින ලෙස කියමින් යළි අරලියගහ මන්දිරයට පිය මැන දුරකථනය රාජපක්ෂ මහතා අතට පත් කළේය. අපේක්ෂා කළ යුතු ආකාරයටම එය දෙදෙනාටම හැඟීම්බර මොහොතක් වූ අතර රාජපක්ෂ මහතා ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් සිරිසේන මහතාට සුබ පැතුවේය. එසේ සුබ පතමින් හිටපු ජනාධිපතිවරයා ඉදිරියේ දී තම කටයුතු සඳහා ‘විසුම්පාය’ මන්දිරය ලබා දෙන ලෙස ඉල්ලීමක් කළමුත්, එය වෙනත් දෙයකට යොදා ගැනීමට තීරණය කර ඇති බව කියමින් සුදුසු වෙනත් නිවසක් ලබාදෙන බවත් සිරිසේන මහතා පැවසුවේය. නම වැනිදා පෙ.ව. 6.30 ට පමණ රාජපක්ෂ මහතා ජනාධිපති මන්දිරයෙන් පිටව ගිය අතර එය සංවේදී මොහොතක් විය. ප්‍රසන්න රණතුංග, ලක්ෂ්මන් හුළුගල්ල, බන්දුල පද්මකුමාර, ගාමිණි සෙනරත්, උඩුවේ ධම්මාලෝක හිමි ඇතුළු පිරිසක් ඒ වන විට එහි රැඳී සිටි අතර සෑම කෙනෙකු තුළම වූයේ බලාපොරොත්තු කඩවූ ශෝකාකූල හැඟීමකි. ශ්‍රී ලංකා හමුදාවට අයත් MI-17 ගුවන් යානා දෙකක් රාජපක්ෂ මහතාව තංගල්ලට ගෙන යෑම වෙනුවෙන් ගාලු මුවදොර ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශ භූමිය අසල ක්‍රීඩාංගණයේ ඒ වන විටත් සූදානම්ව තිබුණි.

ජනාධිපතිවරණ අවසන් ප්‍රතිඵළය නිකුත් වෙද්දී ජයග්‍රාහී සිරිසේන මහතාට 51.48%ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් හිමිව තිබූ අතර රාජපක්ෂ මහතාට ලැබී තිබුණේ 47.58%ක සහයෝගයක් පමණි. දෙදෙනා අතර ඡන්ද පරතරය 449,072ක් විය. පොදුවේ ගත් විට මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්ක 12ක ජය සිරිසේන මහතාට හිමි වෙද්දී හිටපු ජනාධිපතිවරයාට ජයගෙන තිබුණේ දිස්ත්‍රික්ක 10 කදී පමණි. සුළු ජාතික ඡන්ද හා පාවෙන ඡන්ද ආකර්ශණය කර ගැන්මට නොහැකිවීම මහින්ද රාජපක්ෂගේ පරාජයට බලපෑ ප්‍රධානතම හේතුව විය. විශේෂයෙන් ම වාර්ගික විභේදනය වැඩි ප්‍රදේශවලදි ඔහුට අත්වූයේ දරුණු පරාජයකි. තරුණ ඡන්දදායකයන් අතර ද තත්ත්වය ඒ ආකාරම විණි. රාජපක්ෂ පාලනය කිසිදා සෙලවිය නොහැකි යැයි ඇතමුන් වහසි බස් දොඩද්දි ධන බලය, මැර බලය, දේශපාලන බලය, මාධ්‍ය බලය යන කිසිවක් නොමැතිව එය කළ හැකි බව මේ රටේ ජනතාව 2015 ජනවාරි අටවැනි දින ක්‍රියාවෙන් ඔප්පු කර පෙන්වන ලදි.

පවතින සන්දර්භය තුළ ජනමතය නිර්මාණය කිරීමේදී මාධ්‍යයට කළ හැකි බලපෑම අතිමහත් බව තර්ක විරහිතය. සමස්ථ ජනාධිපතිවරණ ක්‍රියාවලිය පුරාවටම මාධ්‍ය බලය කේන්ද්‍රගතව පැවතියේ රාජපක්ෂවරු වටාය. නිල හා නොනිල මට්ටමින් මාධ්‍ය තම පාලනය යටතේ තබා ගැනීමට ඔවුහු කටයුතු කළෝය. ජනාධිපතිවරණය සඳහා නාමයෝජනා භාර දුන් පසු රටේ සෑම පුවත්පතකම ව්‍යාජ මුල් පිටුවක් (False Cover) ලෙස මහින්ද රාජපක්ෂ ගේ ඡන්ද දැන්වීම් පළ කරමින් සංවිධානාත්මක ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයක්, එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානය දියත් කරන ලදි. කෙසේ නමුත් මැතිවරණයේ අවසන් සතියේ ර‍ෙට් ඉහළ අලෙවියක් සහිත සතිඅන්ත පුවත්පත් හි, සියළු මුල්පිටටු ආක්‍රමණය කිරීමට පොදු අපේක්ෂකයාගේ කඳවුර සමත් ව තිබිණි. පොදු අපේක්ෂකයාගේ ඡන්ද ව්‍යාපාරය තුළ ප්‍රචාරක කටයුතු තැන් කිහිපයකින් සිදු වූ අතර සිරිසේන මහතා වෙනුවෙන් ප්‍රචාරක දැන්වීම් පළකිරීමේ දි සහ ඒ සඳහා ප්‍රමුඛතාව ලබා ගැනීමේ කටයුත්තේ දී ක්‍රිෂාන්ත ප්‍රසාද් කුරේ මහතා සුවිශේෂි කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. රාජපක්ෂ ප්‍රචාරක යාන්ත්‍රණය මෙහෙයවන්නන්ට සිතන්නටවත් ඉඩක් නොතබමින් පොදු අපේක්ෂකයා වෙනුවෙන් රටේ ඉහළ ම අලෙවියක් සහිත පුවත්පත් කිහිපයක “ව්‍යාජ මුල්පිට කවර” කල්තියා වෙන්කර ගත් කු‍රේ මහතා ඡන්ද ප්‍රචාරක ව්‍යාපාරයේ අවසාන දිනයේ ද ඒ වාසිය තම පිළට ලබා ගත්තේය. කලින් වෙන්කර ගත්තද මේ දැන්වීම් සඳහා මුදල් සොයා ගැනීම පහසු කටයුත්තක් නොවීය. තම හිතමිතුරන්ගේ සහාය පවා ඒ වෙනුවෙන් ලබා ගැනීමට ඔහුට සිදු වූ අතර එක් තීරණාත්මක ප්‍රචාරක දැන්වීමක් සතිඅන්ත පුවත්පතක පළකිරීම වෙනුවෙන් රුපියල් මිලියන 10ක පමණ අනුග්‍රහයක් වත්මන් කැබිනට් ඇමතිවරයකුගෙන් හිමිවිණි.

අනෙක් අතට මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා ජනාධිපතිවරණයට පැමිණීම රාජපක්ෂ කඳවුරේ සැලසුම් සියල්ල අවුල් කිරීමට සමත් විය. ඔවුන් තම සැලසුම් සකස් කර තිබුණේ රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා සමඟ වන තරගයක් වෙනුවෙනි. ජනාධිපතිවරණය ගැන කථා කරමින් ඔක්තෝබර් මුලදි එවකට සන්ධාන මහා ලේකම්වරයා වූ සුසිල් ප්‍රේම්ජයන්ත පවසා තිබුණේ තමන් දැනටමත් ජනාධිපතිවරණ ප්‍රචාරක කටයුතුවලින් 50%ක් සම්පූර්ණ කර ඇති බවය. මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා කරළියට පැමිණීමත් සමඟ ඒ පූර්ව සැලසුම් සියල්ල වතුරේ ගියේය. සිදුවූ අවුලේ තරම කෙතරම් ද කියා පැවසුවහොත් තම ජනාධිපතිවරණ ප්‍රතිපත්ති ප්‍රකාශනය ඉදිරිපත් කිරීමට අවසන් සති දෙක වනතෙක් බලා සිටීමට මහින්ද රාජපක්ෂට සිදුවිණි.

කෙසේ වෙතත් අවසන් මොහොත තෙක්ම, තමන් පරාජය වෙතැයි මහින්ද විශ්වාස නොකළේය. උතුරේ 50%ට වඩා අඩු ඡන්ද භාවිතාවක් සිදු වුවහොත් දිනුම ඒකාන්ත බව මහින්දගේ උපදේශකයන්ගේ ගණන් බැලීම විය. ජනාධිපතිවරණයට පෙර තම අවසන් සමීක්ෂණ වාර්තාව ප්‍රකාශයට පත් කළ මහින්ද වෙනුවෙන් සෑම මැතිවරණයකදිම සමීක්ෂණ පැවැත්වූ, ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යාංශයට සම්බන්ධ කණ්ඩායම පුරෝකථනය කර තිබුණේ බදුල්ල හැර උතුරු නැගෙනහිරින් පිට සෑම දිස්ත්‍රික්කයකම රාජපක්ෂ ගේ දිනුම ඒකාන්ත බවය. ඔවුහු ඇතැම් දිස්ත්‍රික්ක සඳහා මහින්දට වාසි ලෙස බර තබා තිබුණේ ඡන්ද ලක්ෂ ගණනිනි. නමුත් ප්‍රතිඵල ප්‍රකාශයට පත්වෙද්දි මේ සියල්ල වෙනස් වී තිබිණි. මෙය “නිහඬ විප්ලවයක්” බව අප කියනුයේ ඒ නිසා ය.

Saturday, January 7, 2017

471. පුවක් එෂැණිං 22 - මහින්දගේ ආණ්ඩු පෙරළීම……

"තුන්සිංහලය එක්සේසත් කල අපේ රජතුමනි,
දිනේවා සැමදා" යනුවෙන් සඳහන් මහින්දගේ
රුව රැගත් පුවරුවක් ඉහළට ඔසවාගෙන
සිටින කුඩා දැරියක්

2017 වර්ෂයේ තමන්ගේ එකම අපේක්ෂාව පවත්නා රජය පෙරළා දැමීම බව හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා ප්‍රකාශ කරයි. තමන් සෑම විටම සියළුම තත්වයන්ට සූදානම්ව සිටින බවද පෙර සූදානමකින් තොරව තමන් කිසිම කටයුත්තකට අත නොගසන බවද එතුමා වැඩි දුරටත් පැවසීය. අද පවතින රජය පෙරළා දැමීමේ කටයුත්ත සඳහා තමන් සූදානම් වූයේ 2009 වර්ෂයේ සිටම බවද පැවසූ එතුමා ඒ සඳහා උදාහරණ ලෙස පහත සඳහන් කරුණු ගෙන හැර දැක්වීය.

"දැං ඔයගොල්ලො මෙහෙම කල්පනා කරල බලන්ට. අවුරුදු තිහක් තිස්සෙ දිග ඇදිච්චි යුද්දෙ මම ඉවරයක් කලා. මතකනෙ ඒ කාලෙ උදේ ගෙදරිං එලියට බැස්සම ආපහු හවස ගෙදර එන එක විස්වාස නෑ. කොයි වෙලාවෙ කෝච්චියක බස් එකක බෝම්බයක් පුපුරල ස්වර්ගස්ත වෙයිද කියන එක ෂුවර් නෑ. ඇත්තම කියනවනම් බාර්යාවයි ස්වාමි පුරුෂයයි එක බස් එකකට නැග්ගෙ නෑ. එහෙම කලේ බස් එකේ බෝම්බයක් පිපිරුනොත් දෙන්නම එක පාර මැරුනොත් ලමයින්ට යන කල දසාව ගැන හිතල. එහෙම තිබ්බ තත්වයක් මම වෙනස් කලේ. ඒ 2009 අවුරුද්දෙ යුද්දෙ දිනල"

"ඒ දවස්වල තිබ්බ තත්වයෙ හැටියට වෙන මෙලෝ මල දානයක් නොකලත් ඒකම ඇති මගෙ අනාගත පරම්පරාවටම ලංකාවෙ රජකම් කරන්ට. ලංකාවෙ මිනිස්සු බහුතරයක් හිතුවෙ එහෙම. ඒත් මම ඇවිල්ල අභියෝග වලට මූණ දෙන්ට කැමති මනුස්සයෙක්. එහෙම නිකම්ම ලංකාවෙ රජකරන්ට මට ඕන වුනේ නෑ. ඒ හින්ද මම කලේ මගෙ නියමිත කාල සීමාව ඉවර වෙන්ට අවුරුදු දෙකකට ඉස්සෙල්ල ජනාධිපතිවරණයක් තියපු එක. ඒ එක්කම මගෙ ආණ්ඩුව පරද්දන්ට පුලුවන් හැමදේම මම කලා"

"අපෙ ගෙදර උන්දැගෙ නෑදෑයො හැත්ත බුරුත්ත ඔක්කොමල පත්කලා ආණ්ඩුවෙ ආයතන වලට. පොඩි උදාහරණයක් ගමු. ලොකු මස්සිනා දැම්ම එයා ලංකා සබාපති විදිහට. ඒ මිනිහ කලේ එතන යකා නටපු එක. අහැට කනට පේන එක කෙල්ලෙකුට යහතින් ඉන්න දුන්නෙ නෑ. ඒ අතර මගෙ අර ලොකු එකා නාමෝලට ඒකෙ ඉන්න කෙල්ලො සෙට් කරල දුන්න. නාමෝල පෙරකදෝරු විබාගෙ පාස් කරපු විදිහ ඔහෙල දන්නවනෙ. ඇයි මම එහෙම කලේ? මොකද නාමෝලට ඔය විබාගෙ පාස්වෙන එක එච්චර දෙයක්ද නෑ. ඒත් මට ඕන කලා එතනත් පවත්නා රජය අපකීර්තියට පත් කරන්ට. ඒ මගෙ දීර්ග කාලීන සැලසුම්වල එක කොටසක්. තේරුණෙයි ඔහෙලට? "

"ඒ අස්සෙ දෙවෙනි එකාව මම බලෙම්ම වගෙ නේවි එකට දැම්ම. ඒ එක්කම ඌව ඩාට්මත් යැව්ව. එහෙ එකක් නෑර හැම විබාගයක්ම ඌ පේල් වුනා. ඇයි එහෙම වුනේ? මොකෝ ඌට ඔය විබාගයක් පාස් වෙන්ට බැයිද? නෑ මම ඌට කිව්ව වාඩිවෙන වාඩිවෙන විබාග පේල් වෙන්ටෙයි කියල. මට ඕන වුනේ මගෙ ආන්ඩුව අපකීර්තියට පත් කරන්ට...හෙහ්,හෙහ්, "

"එතකොට අර උදයංග කියන නීල කාස හොරා පත්කලා මිග් ගනුදෙනුවෙන් බිලියන් ගාණක් ගහන්ට. පෝද්දල ජයන්තට ගැහුව. රවිරාජ් මැරුව. ලසන්ත මැරුව. ප්‍රගීත් මැරුව. එව්ව කරන්ට ඕන දේවල් නෙවෙයි. මම ඒ ඔක්කොම කලේ මගෙ ආණ්ඩුව අපකීර්තියට පත් කරල පෙරළල දාන්ට. ඔය මෛත්‍රිපාලට මට විරුද්දව ඉල්ලන්ට කියල කිව්වෙ මමමයි. ඒ මනුස්සය බෑම කිව්ව. මම අන්තිමට මිනිහගෙං ඇහුව තමුසෙ මට විරුද්දව ඉල්ලනවද නැත්තං ලසන්තල ප්‍රගීත්ල ගිය ගමන යනවද? කියල. ඊට පස්සෙයි ඔය මනුස්සය යන්තං ඔන්න කැමති වුනේ."

"හැමෝම කිව්වෙ මගෙ ආණ්ඩුව කවදාවත් පෙරලන්ට බෑ කියල. යූ.ඇන්.පී. මන්ත්‍රී වරුත් හිතාගෙන හිටියෙ ඒ විදිහට. අන්න ඒ නිසානෙ ඒකෙ හිටපු පට්ට හොරු ටික බුරුතු පිටිං මගෙත් එක්ක එකතු වුනේ. ඒත් අන්තිමට ඒ හැමෝම බෑ කියපු දේ මම කරල පෙන්නුව. මගෙ ආණ්ඩුව මමම පෙරළල පෙන්නුව. අන්න එහෙම හැමෝම බෑ කියන වැඩ කරල පෙන්නන මිනිහෙක් මම. මහින්ද කියන්නෙ එහෙම මිනිහෙක්. ඒ හින්ද මේ රනිල්ගෙ ආණ්ඩුව පෙරළන එක මට කජ්ජක් නෙවෙයි."

ටං....ටිං....ටුං....

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...